در دنیای فوتبال هر روز یک اتفاق رخ میده،گاهی تلخ گاهی شیرین.گاهی این تلخی برای همه دنیا تلخه همانند کشته شدن هوادار دپور،و گاهی هم این شیرینی برای همه شیرین نیست مثل بازیکن سال جهان.

سه نامزد برتر بهترین بازیکن دنیا چند روزیه مشخص شده.تمام دنیا نظرهاي شخصی خودشون را اعلام میکنن،گاهی واقع بينانه گاهی هم متعصبانه،گاهی هم از روی کینه.

بحث اصلی این مقاله بر روی ملاک های انتخاب بهترین بازیکن جهانه.اما در انتها انتخاب با شما…

 

کاندید اول:

رونالدو

کریستیانو رونالدو فوق ستاره و رهبر تیم کهکشانی رئال دو سال فوق العاده رو پشت سر گذاشته و به تمام عناوین ممکن رسیده..رونالدو رهبر بدون جانشین رئال آنجلوتی بزرگ،بدون اغراق یکی از محبوب ترین بازیکنهای تاریخچه بزرگترین باشگاه جهان،محتملترین گزینه برای کسب عنوان بهترین بازیکن سال جهانه.اکثریت دنیا رای به شایستگی رونالدو میدن.کریستیانو رونالدو فوق ستاره رئال در سال گذشته فصل فوق العاده ای رو داشته.به قول معروف،چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است.آمارهای سال گذشته و سال جاری رونالدو گویای همه چیزه.

آقای گل لیگ قهرمانان،بهترین بازیکن لیگ اسپانیا،آقای گل لیگ اسپانیا،برنده کفش طلای اروپا،برنده زیباترین گل اسپانیا،برنده لیگ قهرمانان اروپا،برنده جام حذفی اسپانیا

تنها گزینه ای که رونالدو در اون ناکام بوده، جام جهانیه که با مصدومیت رونالدو و ضعف تیم ملی پرتغال موجب شد رونالدو توفیقی در اون بدست نیاره.

در سال جاری هم رونالدو با حضور در دوازده بازی لالیگایی،بیست گل وارده دروازه ها کرد و آقای گل لیگ اسپانیا تاکنون نام گرفت.همچنین با هشت پاس گل آقای پاس گل لالیگا هم لقب گرفته.

 

کاندید دوم:

مسی

مسی فوق ستاره بارسای انریکه دو سال گذشته رو به طرز کابوس وار تموم کرد.در سال گذشته مسی به هیچ عنوان تیمی دست پیدا نکرد و فصل رو بدون جام به پایان رسوند.سال جاری هم با حضور در سیزده بازی لالیگا ده گل زده و هفت پاس گل داده.در مقابل تیم های بزرگ لالیگا و اروپا کاملا بدون تاثیر بوده و نتونسته گره ای از تیمش باز کنه.

شکستن رکورد زارا در بازی مقابل سویا هم نمیتونه دلیلی برای بهترین بودن مسی باشه.چرا که چنین رکوردی در طول چند سال بدست اومد و ربطی به عملکرد یک ساله مسی که تاثیر مستقیم در بهترین بازیکن سال جهان داره نخواهد داشت.

اما تنها نکته مثبت سال گذشته مسی که تا حدودی میتونه به اون دل خوش کنه رسیدن به فینال جام جهانی به همراه تیم ملی کشورش باشه.تیمی که پر از ستاره های بزرگی همچون دی ماریا،پاستوره،آگوئرو، ماسچرانو،هیگواین و… باشه نمیتونه کار سختی برای رسیدن به فینال جام جهانی داشته باشه.مسی همچنین با زدن چهار گل در این تورنمنت اون هم با تیم پرستاره آرژانتین نتونست خامس جوان رو که بهمراه تیم کم ستاره کلمبیا پنج گل زده پشت سر بذاره.اما رسیدن توپ طلای جام جهانی به مسی که با حرف و حدیث هایی همراه بوده تنها نکته مثبت و توفیق فردی مسی محسوب میشه.

 

کاندید سوم:

نویر

مانوئل نویر آلمانی که حقا بهترین دروازه بان حال حاضر جهان محسوب میشه گزینه ایه که میتونه با این روند لقب بهترین دروازه بان تاریخ رو به نام خودش بزنه.مانوئل نویر سالی خوب و عالی رو پشت سر گذاشت.

برنده لیگ آلمان، برنده جام حذفی آلمان، برنده جام جهانی همراه تیم ملی آلمان، برنده دستکش طلایی جام جهانی

نویر تنها دروازه بانی در تاریخه که همزمان در دو پست سوییپر-دروازه بان بازی میکنه.اما ایرادی که جدیدا به نویر وارده اینه که در مقابل تیم های بزرگی همچون رئال، منچسترسیتی و دورتمند درخششی همانند بازی با تیم های درجه دوم رو نداره.اما بدون شک این ایراد منطقی نیست و هیچ گاه از فوق دروازه بان بودن نویر چیزی کم نمیکنه.

 

چرا رونالدو لایقتره؟

بزرگان فوتبال و اکثر ستاره های جهان،حتی علاقه مندان مسی،کاملا رونالدو رو شایسته دریافت توپ طلای سال جهان میدونن.اگه نظر هوادارا و دوست داران رئال و رونالدو و هوارای بارسا و مسی رو کنار بذاریم اکثریت بازیکنان بی طرف رونالدو رو کاملا لایق این جایزه میدونن.مشت نمونه خروار است.در نظرسنجی هایی که در شبکه های ملی ما گذاشته میشه کریستیانو با اختلاف فاحش محتملترین گزینه برای کسب این عنوان بزرگ انتخاب میشه. حال اگه این احتمال رو به کل دنیا بسط بدیم نشون میده که رونالدو از هر لحاظ لایق دریافت این جایزه ست.

 

اگه به مسی برسه؟

اگه این جایزه به هر نحوی به مسی برسه کاملا تمام معیارهای این انتخاب زیر سوال میره،چرا که از لحاظ جوایز فردی و تیمی رونالدو در یک فصل و نیم فوتبالی خیلی موفقتر از مسی بوده و عملکرد مسی از هیچ لحاظی قابل مقایسه با رونالدو نیست.اگر هم بعلت حضور در فینال جام جهانی و بردن توپ طلای اون که چهارماه بعد ارزشش توسط بلاتر زيرسوال رفت(!!!!!!) مسی رو شایسته بدونیم،پس باید کسی که جام جهانی رو برده و بهترین دروازه بان جام انتخاب شده و در کنار همه اینها، قهرمانی لیگ و حذفی آلمان و حضور در نیمه نهایی لیگ قهرمانان رو در رده باشگاهی کسب کرده،شایسته تر بدونیم.پس اگه ملاک جام جهانیه،بدون شک بازیکن تیمی که قهرمان میشه شایسته تر از بازیکن تیمیه که دوم میشه.

 

اگه به نویر برسه؟

حالا اگه هم نویر رو شایسته بدونیم اون هم به دلیل تنها برتری که نسبت به رونالدو داره یعنی بردن جام جهانی،باز به یک تناقض میرسیم.چطور امکان داره بازیکنی بخاطر بردن یک تورنمنت یک ماهه بهترین بازیکن سال جهان بشه در حالی که بهترین بازیکن اون تورنمنت هم انتخاب نشده؟وقتی نویر در یک تورنمنت یک ماهه بعنوان بهترین بازیکن انتخاب نشده، چطور میتونه بخاطر بردن اون تورنمنت بهترین بازیکن سال بشه؟

 

پس بدون شک رونالدو شایسته ترین فرد برای کسب این عنوانه،اون هم با اختلاف فاحش.

 

توپ طلاهای مسی

مسی شاید بازیکنی بزرگ باشه و یکی از اسطوره های تیم بارسلونا،اما هیچوقت نمیشه شک و شبهه دو توپ طلای مسی رو نادیده گرفت.همچون مورینیو که شکست چلسی به لیورپول با توپی که از خط دروازه رد نشد و باعث حذف چلسی شد رو هرگز فراموش نمیکنه،کفه عدالت جهان و عادلان تاریخ هم این افتضاح رو هرگز فراموش نمیکنن.برگردیم به نیمه نهایی تاریخی چلسی و بارسا.(5 پنالتی گرفته نشده چلسی رو اشتباه داوری تلقی میکنید یا کمک داروی؟؟؟؟؟ انتخاب با خودتون)پنج پنالتی دیده نشده چلسی موجب شد بارسا 3 گانه رو بدست بیاره که تاثیر مستقیم توو کسب اولین توپ طلای مسی داشت.حتی میشه گفت اگه یکی از اون پنج پنالتی دیده میشد و بارسا حذف میشد و چلسی و منچستر فینال رو برگزار میکردن این امکان وجود داشت رونالدو توپ طلای دومش رو بلافاصله بعد از اولین توپ طلاش بدست بیاره.اگر هم این فرض محقق نميشد،لااقل مسی به اولین توپ طلاش نميرسد.

برگردیم به سالی که اشنایدر بعنوان بهترین هافبک و بازیکن لیگ قهرمانان انتخاب شد و سه گانه رو بدست آورد.اون سال اشنایدر بهمراه هلند به فینال جام جهانی رسید،دقیقا وضعیت مشابه هم اکنون مسی.اما چرا اشنایدر حتی جز سه گزینه نهایی برترین بازیکن سال جایی نداشت اما مسی هم اکنون جز سه کاندید برتر حضور داره ؟چرا بجای اشنایدر مسی که به همراه بقیه ستارگان آرژانتین در مقابل آلمان افتضاح چهارتایی رو به بار آورده بود و تنها برنده لیگ اسپانیا شده بود و به هیچ عنوان فردی نرسید حضور داشت؟

کسب این توپ های طلای مسی در این سالها عادلانه بود؟به نظرتون مسی شایسته این عناوین بود؟کسی شایسته تر از مسی در اون سالها نباید به این عناوین میرسید؟چرا چن ماه و حتی چن سال بعد از عناوینی که به مسی میرسه مسولین اقرار میکنن مسی شایستگی اون عناوین رو نداشت؟این نوش دارو پس از مرگ سهراب اتفاقیه یا هدف شومي از این حرف ها دارن؟؟قضاوت با شما.

 

کاندیداهای بدون جام

سال گذشته رونالدو توپ طلا رو بدست آورد،اما خیلی ها اون رو ناعادلانه میدونستن،چرا که رونالدو بهمراه تیمش جامی کسب نکرد،اما در سال جاری مسی علی رغم فصلی بدون جام جز 3 کاندید نهایی قرار گرفت.

رونالدو در سال گذشته به تنهایی رهبر تیم بی ستاره پرتغال در جام جهانی بود.صعود به جام جهانی خودش به تنهایی یک افتخار محسوب میشه.این افتخار رو کریستیانو به تنهایی به مردم پرتغال هدیه داد.بعبارتی اگه رونالدو رو از تیم ملی پرتغال حذف کنیم، این تیم حتی توانایی بردن تیم های درجه سوم اروپا رو هم نداره.بطوری که پرتغال بدون رونالدو به یک تیم درجه سه تبدیل میشه.اما آیا آرژانتین بدون مسی به تیمی ضعیف تبدیل میشه؟باید بگیم آرژانتین بدون مسی هم یک تیم پرستاره و تاپ محسوب میشه،اما حضور مسی به قدرتشون اضافه میکنه.نشونه اون هم درخشش فوق العاده دی ماریا،توز، آگوئرو،ماسچرانو،پاستوره در رده باشگاهی سال جاریه.چه بسا عملکرد بعضی از این ستاره ها فراتر از عملکرد مسی بوده.علی رغم وابستگی کامل تیم ملی پرتغال به رونالدو،این ابرستاره با زدن دوازده گل آقای گل لیگ قهرمانان شده بود و در لیگ اسپانیا هم آقای گلی رو بدست آورد.در موفقیت های تیمی هم رئال موفقتر از بارسا عمل کرد،چرا که بارسایی ها افتضاح هفت تایی رو به باور آوردند و باقی داستانها.اینها دلیلی بود بر موفقیت فردی رونالدو بر مسی در سال گذشته که موجب شد با شایستگی توپ طلا رو کسب کنه.

اما در سال جاری مسی بدون هیچ عنوانی در ميون سه نامزد نهایی قرار گرفت.فصلی بدون جام بهمراه نرسیدن به هیچ عنوان فردی.رسیدن به فینال جام جهانی اون هم با بردن تیم های درجه سه اگه ارزشی زیادی داره چرا برای اشنایدر بی ارزش محسوب شده بود؟؟؟چیزی که هر فوتبال فهمی اون رو درک میکنه اینه که بردن جام جهانی فاصله زیادی با حضور در فینال این جام داره.چه بسا کروس شایستگی بیشتری نسبت به مسی برای حضور در سه نامزد نهایی بهترین بازیکن سال رو داشت.

باید این رو هم گفت که کسب توپ طلا در درجه اول به آمار فردی کاندیدها مربوط میشه و در صورت یکسان و یا نزدیک بودن آمار فردی،موفقیت های تیمی در رده باشگاهی و کشوری ملاک قرار میگیره.درحالی که رونالدو در دو سال گذشته لااقل یکی از این ملاک ها رو داشته و سال جاری هر دو رو،اما مسی هیچ کدوم از این ملاک ها رو در دو سال اخیر کسب نکرده تا شایسته حضور در میان سه نامزد نهایی توپ طلای سال جهان باشه.

 

حرف های پلاتینی

پلاتینی فردیه که هرچی محبوبیت توو دوران بازیگری بدست آورد در دوران ریاست به باد داد.اون هم با وارد کردن نظرهاي شخصيش.چرا که هیچکدوم این نظرها از روی عدالت گفته نشده و تا حدودی بویه کینه میده.

چند ساعت بعد از کسب دومین توپ طلا توسط رونالدو اون هم با تمام شایستگی که همگان هم به اون اذهان داشتند،آقای پلاتینی کینه خودش از رئال و رئالی رو با گفتن جمله ای به این مضمون که”توپ طلا سه سال است به فرده شایسته داده نميشود”چهره پلید و باطن پر از عقده خودشو به همگان نشون داد.سوال اینجاست که اگه این حرف از روی عدالت زده میشه چرا ايشون سه سال سکوت کردن و بلافاصله چند ساعت بعد از کسب دومین توپ طلای رونالدو این رو عنوان کرد؟پلاتینی همون فردی نبود که دو سال گذشته (قبل از کسب دومین توپ طلای رونالدو) با خوشحالی و ابراز رضایت توپ طلاها رو به مسی میداد؟؟کسی که سه سال با خوشحالی و تعریف و تمجید توپ طلا رو دو دستی به مسی تقدیم میکرد چطور ممکنه در عرض چند ساعت موضعشو عوض کنه؟؟؟قضاوت با شما.

آقای پلاتینی دست از کینه ورزی برنمیداره و هر سال کینه خودش از رئال رو با جانبداری مغرضانه از اشخاص نالایق نشون میده.سال جاری هم از نویر برای رسیدن به این عنوان دفاع کرد،نویری که پیشتر گفتیم به هیچ عنوان نباید به این عنوان برسه.البته آقای پلاتینی هم این موضوع رو بهتر از من و شما میدونه،اما کرسی ریاست یوفا ظاهرا قدرت زیادی براش بهمراه داشته که هرسال علیه رئال موضع میگیره.

اما باشگاه پرافتخار رئال که بیراه نیست نام ابرباشگاه رو روش بذاریم این بار جواب دندون شکنی به پلاتینی و دیگر مسی پرست ها داد.جوابی که نه تنها یوفا بلکه فیفا هم جوابی برای اون نداره،به عبارتی اینجاست که مصداق عینی”حرف حق جواب نداره” رو میشه به چشم خودمون ببینیم.

در آخر کسب سومین توپ طلای سلطان فوتبال دنیا رو به همه رئالی ها پیشاپیش تبریک میگم.

به امید کسب چهارمین توپ طلای این ابربازیکن محبوب که دور از انتظار نیست.

درود بر ابر باشگاه تاریخ

رئال مادرید و تمام مادریدیسموها

کوروش پاشا