سولاری آلترناتیو است
اولین گزینه در صورت اخراج لوپتگی
شناختش از باشگاه کلیدی است
روبرتو مارتینز، سرمربی بلژیک هم مورد نظر رئال است
آنتونیو کونته هم شانس دارد
ثانیه به ثانیه با رئال مادرید
سولاری آلترناتیو است
اولین گزینه در صورت اخراج لوپتگی
شناختش از باشگاه کلیدی است
روبرتو مارتینز، سرمربی بلژیک هم مورد نظر رئال است
آنتونیو کونته هم شانس دارد
لطفا تایید کنید که شما می خواهید این فرد را بلاک کنید.
شما دیگر نخواهید توانست که:
لطفا چند دقیقه تامل کنید تا این روند انجام شود.
چیشد اوضاع رئال انقد داغون شد!
پرز چرا استعفا نمیدی؟
فامیلی کجایی؟ دقیقا کجایی؟
من دقت کردم خیلی از بازیکنای رئال دیگ مث قبل بازی نمیکنن. مارسلو.آسنسیو. کاسیمیرو واران خود راموس.. تنها بازبکنی ک توی تیم الان جا افتاده سبایوس هستش.
تیمی ک ستارش ایسکو باشه بهنر از این هم نمیشه تو این اوضاع ایسکو مصدوم شد افت کرد
مارتینز هم خوبه میتونه هازاردو با خودش بیاره
هتریک زیدان و رونالدو تو تاریخ ماندگاره
هر تیمی ادعا داره بیاد این رکورد رو بشکنه
شاید اگه زیدان و رونالدو میموندن و یه ذره به حرفشون گوش داده بودن الان میرفتیم برای پوکر
یه زمانی که بازیکنای خوب تیم یکی یکی میفروختن (په په خامس دیماریا …) و رونالدو میگفت تیم ضعیف تر شده کسی گوش نمیکرد بعد میگن چرا تو لالیگا قهرمان نمیشیم خب همین کارا رو میکنید تیم قهرمان نمیشه.
همیشه رونالدو رو خیلی دوست داشتم نه به فقط به خاطر بازیش بلکه به خاطر این که وقتی زمین میخورد همیشه بلند میشد من تو عمرم هیچ بازیکنی رو ندیدم که این همه برای تیم زحمت کشیده باشه واین همه هوادارای خودی ازش متنفر باشن شاید بعضی از طرفدارا دوست داشتن ستاره ی تیمشون بازیکنی مثل مسی بود که خودش بازیسازی میکنه و شاید نحوه ی فوتبال بازی کردنش زیباتر باشه(به نظر بعضی طرفدارا) ولی باور کنید اگه سال 2009 مسی جای رونالدو بود و اون همه شکست رو تو اون سه چهار سال تجربه میکرد از فوتبال خداحافظی میکرد نکته ی اصلی اینه که رونالدو هیچ موقع شکست رو قبول نمیکرد چهار سال زیر سایه مسی بود اما مثل مرد بلند شد و حقش رو گرفت شاید برای همین چیزاست که خیلیا عاشقش شدن چون خیلی از ماها مثل رونالدو بهمون تو زندگی ظلم شده و دوست داریم به حقمون برسیم
سعی کنید مثل رونالدو تو زندگی کم نیارید و تا اخرش بجنگید
این روش رونالدوئه: تا اخرش بجنگید چون حتی اگه ببازید سرتون بالاست.
بهترین کامنتی که این چند وقته خوندم
شاید یه جورایی خوشی زیر دل امثال راموس و پرز زده …. فکر کردن لمس جام چمپیونز لیگ کاریه که خودشون با family بودن میتونن انجام بدن .. قهرمانی فقط به این نیست که مرتب پست بذاری بگی میجنگیم و فلان …
شاید باید یه چند سالی بیفتیم توی دوره بین قهرمانی 9 و 10 تا همه بیشتر بفهمیم چمپیونزلیگ چیه و قهرمانی یعنی چی