به جا مانده از بازی مقابل گالاتاسرای: ستاره ای متولد شد

مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و گالاتاسرای نوشت.

شش گل و صعود به یک هشتم
اگر اتفاق غجیب و غیرقابل تصوری رخ ندهد، حتی در بهترین احتمالات هم صعود رئال به یک هشتم به خطر نمی افتد. می دانستیم که تیم ترکیه ای نماد تیمی نیست که خط دفاع قدرتمندی داشته باشد اما نباید شایستگی های یک رئال مادرید امیدبخش و امیدآور را نادیده بگیریم که درندگی گلزنی یک نوجوان 18 ساله (رودریگو گوئس) یک مرد پخته شده و سرحال که تردیدها را پشت سر گذاشته (بنزما) را داشت.بیش از 65 هزار هوادار متعصب شبی را دیدند که در آن “ستاره ای متولد شد.” رودریگو من را هر روز بیتشر یاد بوتراگوئنو می اندازد چرا که با خونسردی ضرابت آخر را می زند و حرکاتش درون محوطه جریمه هوشمندانه است. از سویی او به رائول هم شباهت دارد که زودتر از او اولین هت تریکش در چمپیونزلیگ ر ثبت کرده بود و از طرفی دیگر رودریگو می تواند همه مدل گل بزند. او با چپ ، سر و راست گل زد. بدون تردید رودریگو(ل) برای ما ثک نعمت است. ترانسفرمارکت باید هر چه زودتر قیمت او را با دکمه F5 در رایانه، آپدیت کند. روی او 40 میلیون یورو قیمت گذاشته اند یعنی همان مبلغی که رئال برایش پرداخت  که از نظر من مبلغ مضحکی است. این بچه بوی یک ستاره را می دهد. به خاطر فوتبالش و به خاطر رفتارش. هیچ کس حالا دیگر به بیل فکر نمی کند که دنیای خودش را دارد و این بار به جای این که بماند و جانشینش را بغل کند که هم در راست و هم در چپ بازی نی کند، در دقیقه 83 از استادیوم رفت. رودریگو تا کنون پنچ گل زده و چاره ای جز این که دوستش وینیسیوس را پشت سر بزند، نداشته است. بدون آن که فیزیک قدرتمندی داشته باشد و هنوز در مرحله یادگیری است، شماره 27 با درندپی به فضاها حمله می کند و با دقت به توپ ضربه می زند.گل می زند و در کنارشم ی رباید و پاس گل می دهد، مثل صحنه ای که به کریم پاس داد تا با دی استفانو در جدول گلزنان تاریخ رئال در چمپیونزلیگ برابری کند. بنزما با پاس بعدی کارواخال از لاسائتا عبور کرد. شبی خوش برای بازیکنی که تقریبا 32 ساله شده و جوانی که فقط 18 سال سن دارد. باتجربه ها در کنار جوان ها.

مدافعان میانگی باانگیزه
سرجیو خیلی راحت شانزدهمین پنالتی پیاپی خود را به گل تبدیل کرد و با ضربه چیپ، پنالتی زد. یادم انداختند که دیروز چهلمین سالگرد شبی بود که گویو بنیتو ضربه سر قهرمانانه ای مقابل پورتو زد که رئال را به مرحله یک چهارم نهایی جام باشگاه های اروپا 1979 رساند. مدافعان در این باشگاه همیشه شخصیت و جدیت داشته اند. یادم نرفته که بنیتو چه لحظات شادی را برایمان ساخت و پسرم هرگز گلهای راموس را فراموش نمی کند. از زمان گل دسیما در لیسبون همیشه راموس ما را خوشحال کرده است.

ترک ها
آنها خودشان نبودند. درست است که در سال 2001 هفت هزار ترکیه ای را روی سکوهای برنابئو دیدیم (این بار فقط 700 تا بودند) و در ان بازی هم با نتیجه سه بر صفر شکست خوردند (دبل رائول و گلی دیگر از هلگرا). آنها در آن بازی تافارل را داشتند، دروازه بان برزیلی که قهرمان جهان شده بود و هاگی و ژاردل هم در ترکیبشان بود. حالا تیمی شکننده و بی روحیه هستند و خط دفاعشان کاملا ویران شده است.