به جا مانده از بازی مقابل ایبار: رئال مادرید در فاز سه

مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال مادرید و ایبار نوشت.

سکوت، بازی برگزار می شود
روز متفاوتی بود. متفاوت ار هر روزی که می شناختیم. جو هولناک استادیوم جای خود را به معماری مدرن دی استفانو داده بود که برای بازیهای کاستیا طراحی شده است. هیچ کس در بیرون ورزشگاه منظتر بازیکنانی نبود که نزدیک تر از همیشه به ورزشگاه بودند. خبری از دسته پلیس های سختگیری نبود که سعی می کنند مانع از پریدن هواداران به درون زمین شوند و شاید همین باعث شد که یک نفر بتواند از فرصت استفاده کند و در سون مویکس وارد زمین شود. به پروتکل های بهداشتی کاملا احترام گذاشته شد. خبرنگاران هم باید نکات را رعایت کنند. رایانه باید کاملا ضدعفونی شود تا خطری وجود نداشته باشد. ماسک، دستکش و ژل ضدعفونی هم اجباری است. تنها صدا مربوط به صدای ضربات بازیکنان در زمان گرم کردن بود و صدای پرنده هایی که در اطراف ورزشگاه حرکت می کردند. دو تیم وارد زمین شدند، سرود دسیما شنیده می شد و همه سر جایشان بودند… اما خبری از هواداران نبود که وقتی بلندگوی ورزشگاه نام بازیکنان را صدا می زند، تشویقشان کند. هیچ کس نبود که فریاد بزند “هالا مادرید.”فقط دستورات نیمکت ها به بازیکنان گاهی سکوت را می شکست. “چورو (راموس) برو جلو”، “ادن بجنب” ، “کریم پاس بده” “مارسه، برو جلو” ” کاروا من را همراهی کن” این فوتبال جدیدی است که به قول فاتی نشان می دهد که فوتبال متعلق به بازیکنان است.

ضربات
بارسلونا در مقابل مایورکا در حالی که کمتر از حریف شوت به چارچوب زد، چهار گل زد. اما به جز کوبو که چند بار ترشتگن را تهدید کرد (بازیکن ژاپنی برنابئو را در سال 2022 به وجد خواهد آورد).، بارسا هر بار حمله می کرد گل می زد. چهار گل زدند و می توانستند گلهای بیشتری بزنند. رئال هم از همین فرمول استفاده کرد. سه فرصت اول به سه گل تبدیل شدند. کروس روی گل اول عالی بود (بنزما در آفساید نبود و داور ویدیویی این را نشان داد). هازارد در گل دوم عالی بود که یک پاس سخاوتنمدانه به راموس داد و نبوغ بازیکن بلژیکی باعث شد تا دیمیتروویچ یک توپگیری عالی داشته باشد تا در برگشت همان توپ، مارسلو گلزنی کند. بازی در همان جا برای رئال مادرید تمام شد. بعد از آن فقط می توانیم از تعویض ها یاد کنیم، گلی که پدرو بیگاس زد و دو واکنش عالی کورتوا که تلاش می کند سومین جایزه زامورای خود را ببرد.

راموس و کومان
کاپیتان هشتمین گل فصلش را زد تا دومین گلزن تیم پس از بنزمای 19 گله باشد. این شصت و هفتمین گل لالیگایی دوران فوتبالش بود و با کومان به عنوان گلزن ترین مدافع برابری کرد. از راموس هر کاری بر می آید و برایش فرقی ندارد که هواداران باشند یا نه. امیدواریم که مصدومیتش جدی نباشد. رئال مادرید به تو نیاز دارد، کاپیتان.

بیل، بیرون
بازیکن ولزی در سیاره دیگری سیل می کند. نیم ساعت فرصت داشت و به جای این که سعی کند تا چمن را قورت بدهد، با بی میلی و بی خیالی بازی می کرد. دو فرصت داشت تا خودش را نشان بدهد و به شکل بی خیالانه ای از دستشان داد. او حتی از این که فرصت ها را خراب کرده عصبانی هم نشد. اگر دی استفانوی اسطوره ای توانسته کاری کند که نامش روی یک ورزشگاه برود و درون ورزشگاه بود، قطعا بازیکن ولزی را قورت می داد. گرت در دنیای خودش خوشحال است و کاری به دنیای فوتبال ندارد. اما این خود اوست که شکست می خورد.