مرجع خبری رئال مادرید : میشل سالگادو بازیکن اسبق رئال مادرید در مورد دوران حضورش در رئال مادرید صحبت هایی داشت.
وی در مورد بازی پورتو و رئال در سال 2003 گفت:” خاطره ای از رونالدو نازاریو و والدانو در رختکن بعد از یکی از بازیها دارم. در آن زمان بحث چاق بودن و شبگردی رونالدو نازاریو خیلی داغ بود. در رختکن بودیم و والدانو که مدیر ورزشی بود، وارد رختکن شد و به رونالدو گفت:” رونی، حالا که برنده شدیم، مراقب باش. زمان شب گردی را درست انتخاب کن. بهتر است که کمی احتیاط کنی.” و من در جوابش گفتم:” ببین خورخه، می گویند مسیح بهترین انسان دنیا بوده و با این وجود رومی ها او را به صلیب کشیدند. ترجیح می دهم به خوبی او نباشم!” آن سال برای ما خیلی خاص بود. پورتو تیم خوبی بود اما بی تردید بهترین تیم چمپیونزلیگ را داشتیم.”
سالگادو در مورد کی روش نیز صحبت کرد:” سال بعدش وقتی پیش فصل را شروع کردیم، شرابط عادی نبود. هرگز ندیده بودم که تیمی بهتر و زیباتر از ان تیم بازی کند. پنج، شش ماه عالی داشتیم. به کسب هر سه جام یعنی لالیگا، کوپا و چمپیونزلیگ بازی داشتیم. وقتی مقابل موناکو بازی کردیم، قبلش بایرن را با پیروزی چهار بر دو حذف کرده بودیم که می توانستیم شش، هفت گل به آنها بزنیم. باید در فینال کوپا بازی می کردیم و در لالیگا هفت امتیاز تا تیم دوم فاصله داشتیم. دو ماه و نیم مانده بود و می توانستیم هر سه جام را ببریم. به فینال کوپا رفتیم و شکست خوردیم. اتفاقاتی که رخ داد، ما را از نظر ذهنی ویران کرد چرا که فکر می کردیم هر سه جام را می بریم و با روحیه پایینی به مصاف موناکو رفتیم. با نتیجه سه بر یک باختیم و حذف شدیم. بعد از آن نه تنها لالیگا را از دست دادیم بلکه سوم شدیم. در دو ماه آخر هیچ بازی را نبردیم. کی روش مقصر بود؟ نه. مشکل فقط ذهنی بود. نمی توانم توضیح فوتبالی بودم چون توضیحی وجود ندارد. این مشکل ذهنی را هرگز در عمرم تجربه نکرده بودم. نتوانستیم هیچ تیمی را شکست بدهیم. در رختکن این حس وجود داشت که تیم مغلوب شده است.”



کاکا یه مصاحبه کرده بود که میگفت رونالدینیو از شب قبل بازی حتی نمیدونست با کدوم تیم بازی داریم و رونالدو با وجود زجه های مربی هیچوقت از پر خوری دست نمیکشید ولی هر دوی اونا موقع بازی یه آدم دیگه میشدن اونا بهترین بودن
اون زمان طرفدارهای ریال از دلبوسکه هم راضی نبودند با وجود قهرمانی های چمپ.یعنی توقعات خیلی بالا بود .تا اینکه با کیر روش آشنا شدیم.چقدر شرطبندی باختم اون زمان
بازی سیتی ولیدز را دیدم زیاد ترسناک نیستند این هوادران مهاجر این تیم هستند که سیتی را ببر ساختن
کاش اونموقع کارلتو رو داشتیم ، تیم واقعا کهکشانی بود ، مشکل ذهنی رو سرمربی باید پیدا و بعد برطرفش می کرد ، کیروش مربی بدی نبود و نیست اما کسی که هیچ جامی تو سطح بزرگسالان نبرده به درد رئال نمیخوره
خدا وکیلی هیچ وقت دیگه این حرف رو نزن .از خدا بالاتر نداریم.بخدا کیروش در حد کربکندی و ذوالفقار نسب هم نیست.ترکیب بهترین تیم دنیا رو بهش بدی باز نمیتونه تاکتیک حمله بچینه بجز روی خلاقیت خود بازیکنها.فقط نون کنار بودن فرگوسن رو خورد هر جا مربیگری کرد.نسل طلایی پرتقال زمان نونو گومز دستش بود 17بازی گل نزدن.حتی مقابل جزایر فارو.همون کهکشانی هایی که کاسانو و اوون و بهکام رو نیمکت داشتیم و ذخیره رونالدو و فیگو بودن دست کیروش بود