کارواخال:«می‌گفتند پیر شده‌ام و در سطح رئال مادرید نیستم/ پیکه؟ کاری که رئال در فصل دسیموکوارتا کرد، از هر تیمی بر نمی‌آید»

مرجع خبری رئال مادرید : دنی کارواخال کاپیتان رئال مادرید با ال پاییس صحبت کرد.

هنوز می توانی در مرکز شهر مادرید پیاده قدم بزنی:”گاهی با عینک و شال می توانم این کار را انجام بدهم و سعی می کنم ناشناخته باشم. خیلی ها ممکن است که من را ببیند و باور نکنند که من در روز یکشنبه وسط شهر مادرید آمده باشم و تصور می کنند که من را با شخص دیگری اشتباه گرفته اند!”

بین بزرگ شدن خودت و بچه هایت تفاوتی وجود ادارد؟” خیلی فرق وجود دارد. یک زمین کوچک فوتبال در خانه ام دارم. وقتی من بچه بودم، باید به میدان محله می رفتم و بازی می کردم. همیشه دستانم و لباسم کثیف می شدند. قطعا شرایط برای فرزندانم بهتر است و این چیزی است که در ذهن من است. نسبت به آن زمان شرایط خلی فرق داشت. در آن زمان به دوستانت تلفن می زدی و اگر آماده بودند، با هم جمع می شدید و فوتبال بازی می کردید. حالا فقط وقتی می توانید بازی کنید که بخشی از تیم تیم باشید.  بچه های زیادی را نمی بینید که دور یک میدان بازی کنند و این باریم ناراحت کننده است چون ارزشهای فوتبال یا بسکتبال را در ان جا یاد می گیرند و ورزش خیابانی خیلی مهم است. فوتبال در خیابان خیلی جذاب است. من در ان زمان بچه ای بودم که دور یک توپ می دویدم. قبل از مدرسه، فوتبال بازی می کردیم. اگر مدرسه ساعت 9:30 باز می شد، ساعت 9 به آن جا می رفتیم و بازی می کردیم.”

برای اولین بار در دوران فوتبالت در هر سه وقفه بازیهای ملی در اسپانیا حاضر شدی:” این چالشی برای من نبود اما باریم مشکل بود. هر بار مشکل یا مصدویمتی برایم پیش می آمد. حالا افتخار می کنم که در تیم حضور دارم و سطح بالایی دارم. مصدومیت بدترین اتفاق برای یک ورزشکار است. حالا همه چیز برعکس است و خیلی لذت می برم. خیلی از اوقات زمانی که سالم هستیم، به اندازه کافی ارزیابی نمی کنیم. حالا به این شرایط خیلی احترام می گذارم. در یکی از فصل ها فقط 15 بازی داشتم که برایم خیلی ناراحت کننده بود. سخت تلاش می کردم و با جدیت تلاش می کردم و همه تلاش خود را داشتم تا برگردم. همیشه فکر می کردم که مشکلی پیش خواهد آمد. حتی به این فکر می کردم که شاید کسی من را چشم زده باشد!”

تغییرات در رژیم عذایی و شرایط ذهنی:” با یک مربی کار می کردم. مهم بود که تلاش کنم تا ناامید نشوم. فشارها خیلی زیاد بود اما سعی می کردم که توقعات زیادی از خودم داشته باشم. به من حق اشتباه نمی دادند، به من حق نمی دادند که یک بازی بد داشته باشم. باید با جدیت ظاهر شویم. اگر بازیکنی اعتماد به نفس داشته باشد، شرایط بهتر پیش خواهد رفت. این تغییر خیلی مهمی خواهد بود.آمادگی ذهنی خیلی مهم است. اگر از نظر ذهنی اماده باشد، زندگی عوض می شود. همچنان با یک مربی روانشناس کار می کنم که برایم خیلی خوب پیش رفته است. این که مصدومیت نداشته باشی، به تو کمک می کند تا آرامش داشته باشی و هر روز شرایط بدنی خوبی داشته باشی. از نظر بدنی شرایط خوبی دارم و صاحب کیلومترهای بیشتر می شوم. 31 ساله هستم و مربی نیز به من روحیه می دهد.”

مشکل مصدومیت های گولر:” به او نزدیک شدم تا با او روحیه بدهم. او آرامش دارد و در یک فرآیند قرار دارد. گاهی بدن باید با شرایط جدید عوض شود و همه چیز در اختیار اوست تا با قدتر بیشتری برگردد. این را بر اساس تجربه ام به او می گویم که ”  تنها نیستی، تو تنها بازیکنی نیست که این اتفاق برایش رخ داده است.”

کنترل دقایق و استراحت بیشتر:” شرایط خوب است. این را باید درک کنم. قبلا برایم سخت بود که نیمکت نشینی و کاهش دقایق را با هدف رفع خستگی، درک کنم. وقتی جوانر تر بودم، ناراحت می شدم، با گذر زمان پذیرفتم که این به صلاح تیم است و همه باید حمایت کنیم، چه بیشتر بازی کنیم و چه کمتر. در لیگ ملت های اخیر فقط در وقت اضافه و ضربات پنالتی بازی کردیم و روی دیگر بازی را دیدم اما حالا هم می توانم نقش مهمی داشته باشم.”

می گویند که برای تازه واردهای رختکن اسپانیا  سخنرانی کردی؟” ناگهانی بود. می خواستم که صحبت هایی را برای انها داشته باشم. در کل دوران فوتبالم فیکس بودم و می خواستم بگویم که گاهی یک هم تیمی بهتر است و باید این را بپذیری و همه می توانیم مهم باشیم. این سخنرانی حس و حال خوبی را به من داد و برای من مثل یک جرقه بود. فوتبال لحظات عجیب خود را دارد و در نهایت این فرصت را پیدا کردم که پنالتی کلیدی را در تیم ملی اسپانیا به گل تبدیل کنم. از همان لحظه ای که می خواستم ضربه را بزنم، می دانستم که گل می شود.”

پنالتی چیپ:”در ذهنم می گفتم که مودریچ در کرواسی بازی می کند که گاهی پنالتی می زنیم و می داند که چطور ضربه می زند. فکر می کردم که به لیواکوویچ خواهد گفت که به کنج می زنم. تصمیم گرفتم که ضربه نرم تری را بزنم و موفق تر بودم.برای من خیلی مهم بود که در تیم ملی جام ببرم. در مورد لیگ ملت ها صحبت می کنیم نه یورو یا جام جهانی اما با این وجود خوشحالم که در تیم ملی جام برده ام. همیشه گفته ام که برای من تیم ملی به معنای وفتبال خاص است، در آن خریدی وجود ندارد. فروشی وجود ندارد. باید از کشور و پرچمت دفاع کنی. این که کشورت به تو افتخار کند، مایه غرور است.”

بعد از بازی با اسکاتلند در گلاسکو، تیم ملی اسپانیا با انتقادهای زایدی مواجه شده بودی:” نمی گویم که به صحبت ها گوش نمی دادم. قطعا انتقادها را می خوانم و می بینم. پدرم به من می گوید که ببین فلان جا برایت چه نوشته اند. به او می گویم:” برایم نخوان، فرقی ندارد.” لحظات مشکلی از نظر سطح بازی مثل بازی گلاسکو وجود دارد. یا بازی رفت در پاریس را یاد من می آوردند که روی امباپه مرتکب پنالتی شدم. تردیدهای زیادی ایجاد شود.  چیزهای زیادی می گفتند:” دیگر به درد نمی خورد” یا این که “پیر شده است” یا این که ” در سطح بازی در رئال نیست” یا “کند است” یا “به دنبال جایگزین هستیم.” سخت بود اما از اولین لحظه باشگاه به من اعتماد کرد و از ته قلبم از او متشکر هستم. ”

سرعت وینگرهایی نظیر لوئیز دیاز، کواراتسخلیا یا امباپه:” وینگرها مدام سریع تر و بهتر می شوند.  دوست دارم که ببینم که آیا بازیکنی بیشتر پا توپ می شود و توپ دریافت می کند یا نه.  مهم است که شرایط را آنالیز کنیم. وقتی مودریک را در چلسی می بینید که خیلی سریع است، باید کمی بیشتر حواستان به عقب باشد و فضا را باز نکنید. وقتی کواراتسخلیا مقابلتان بازی کند، می دانید که با توپ خیلی باکیفیت است. ”

تمرین کردن با وینیسیوس به تو کمک می کند:” بله. هر روز با او تمرین می کنم. چند وقت پیش دچار مصدومیت شد اما تا قبل از ان هرگز مصدوم نشده بود. او همیشه می دود و می دود. این که وینی و رودریگو که بهترین وینگرهای دنیا هستند را در تیمت داشته باشی، به دفاع کناری ها بهتر می شوند.”

پاس گل به رودریگو در مقابل سیتی در نیمه نهایی چمپیونزلیگ 2022:” میلیتائو توپ را برای من فرستاد، توپ را گرفتم و ارسال کردم. در ابتدا می خواستم سانتر کنم اما تصمیم گرفتم که قبلش گریلیش را دریبل بزنم و بعد از ان با قلبم ارسال کردم. زیدان به من گفت :” کاری به این نداشته باش که چه کسی آن جاست، فقط نقطه ، تیر اول یا دوم، نقطه پنالتی و … را انتخاب کن و سانتر کن.” فکر می کردم که اگر روی تیر اول سانتر کنم، شانس بیشتری داشته باشیم و همین اتفاق رخ داد. بازی با اتلتیکو در لیسبون و کامبک مقابل سیتی لحظات فوق العاده ای بودند و غیرقابل توجیه بودند.”

پیکه می گوید که دسیموکوارتا را به یاد نمی آورد:” او دوست ندارد آن بازیها را به یاد بیاورد اما رئالی ها آن سه کامبک را بخشی از تاریخ و شعار خود می بدانند و هرگز از یاد نمی برند. این کاری نیست که هر تیمی بتواند انجام بدهد.”