مرجع خبری رئال مادرید : پسری از بیرمنگام که در دورتموند رشد کرد و در رئال مادرید به یک ستاره تبدیل شد. این داستان جود بلینگام است که در دومین فصل حضورش در مادرید همچنان به تثبیت جایگاهش ادامه میدهد. شماره ۵ تیم برنابئو از همان ابتدا حضوری چشمگیر در این تیم داشت، و مستند “Real Madrid: Cómo no te voy a querer” که در Prime Video منتشر شده، این مسیر را به تصویر میکشد. این مستند توسط سیبران ایساسی کارگردانی شده و واکای اسپورتس تهیهکنندگی آن را بر عهده داشته است.
بلینگام در یکی از مصاحبههای این مستند درباره تجربه حضورش در مادرید میگوید:”از همان اولین بازی، همیشه باید با فشار کنار میآمدم، اما اصلاً نمیدانستم که در رئال مادرید چه فشاری انتظارم را میکشد. همه از بیرون درباره فشار برنابئو و انتظاراتی که وجود دارد صحبت میکنند. خیلی زود متوجه شدم که باشگاه از من چه میخواهد، هواداران چه انتظاری دارند… واقعاً تحت تأثیر بزرگی این باشگاه قرار گرفتم. تا زمانی که جزئی از آن نشوی، متوجه عظمتش نمیشوی. اما احساس کردم که میتوانم در این باشگاه راحت باشم و به تاریخسازی ادامه دهم.”
او همچنین درباره تصمیمش برای پیوستن به مادرید در تابستان ۲۰۲۳ میگوید:”وقتی اینجا آمدم، مطمئن بودم که تصمیم درستی گرفتهام. همه چیز را سبکسنگین کردم و احساس کردم که کاملاً در این تیم جا میافتم.”
این مستند از بررسی ریشههای بلینگام در بیرمنگام شروع میشود. پپ کلوتت، مربی وقت بیرمنگام، از چگونگی اولین بازی بلینگام در حالی که هنوز یک نوجوان بود، صحبت میکند:”یکی از بازیکنان ما مصدوم شد و من با پابلو هررا (دستیارم) صحبت کردم. او گفت: ‘بچه را بگذار توی زمین، اگر برای فوتبال ساخته شده باشد، خودش را نشان میدهد’.”
کالین تیتوم، مدیر رسانهای سابق بیرمنگام، درباره استعداد زودهنگام بلینگام میگوید: “اولین بار که جود را دیدم، فکر میکنم ۱۰ یا ۱۱ ساله بود. به زمین آمد و بعد از چهار یا پنج دقیقه، از درون خندیدم، چون کاملاً در دنیای خودش بازی میکرد. او در سطحی فراتر از همه بود.”
بخش مربوط به حضور او در رئال مادرید از اولین حضورش آغاز میشود و با دربی مادرید مقابل اتلتیکو و الکلاسیکو ادامه پیدا میکند. او اولین بازی خود را در سن مامس انجام داد و در پیروزی ۲-۰ مقابل بیلبائو، گل دوم تیم را به ثمر رساند. همانجا بود که برای اولین بار جشن گل معروفش را به نمایش گذاشت: “از کودکی این حرکت را انجام میدادم. حالا اینکه بتوانم آن را در اینجا انجام دهم و به دنیا نشان دهم… یک حس رویایی است. فکر میکنم که بچههای زیادی از سراسر دنیا برایم عکس و ویدیو میفرستند که در حال تقلید از این جشن گل هستند.”
بازیکنان دیگر هم خاطراتی از اولین حضورشان در تیم دارند. خوسلو میگوید: “وقتی اولین بازیام را انجام دادم، روز بعد ۳۸ درجه تب داشتم.” رودریگو هم اضافه میکند: “با خودم فکر میکردم، چطور ممکن است در کنار بازیکنانی که فقط در پلیاستیشن میدیدم، بازی کنم؟”
پس از اولین گل، بلینگام به روند گلزنی خود ادامه داد و داویده آنچلوتی، دستیار مربی رئال، توضیح میدهد که چگونه پدر و پسر (کارلو و داویده) موقعیت بازی بلینگام را تغییر دادند تا تواناییهای هجومیاش را بهتر به کار بگیرند. او در دورتموند هافبک مرکزی بود، اما در مادرید به پست هجومیتر منتقل شد. داویده میگوید:”وقتی اولین بار به مادرید آمد، به او ویدیویی نشان دادیم که در آن مشخص بود چگونه میتواند از فضاها استفاده کند و از خط دوم به حمله اضافه شود.”
بلینگام در اولین فصلش در رئال مادرید ۲۳ گل زد و تا اینجای فصل جدید ۱۰ گل دیگر به نام خود ثبت کرده است.
بعد از یک دربی ناامیدکننده که در آن مقابل اتلتیکو مادرید موفق به گلزنی نشد و تیمش در متروپولیتانو شکست خورد، این مستند روی اولین لحظه بزرگ بلینگام با پیراهن رئال مادرید تمرکز میکند: الکلاسیکو. بلینگام قهرمان این دیدار بود و با دو گل خود، رئال را به پیروزی ۲-۱ مقابل بارسلونا در مونجويیک رساند. او درباره این بازی میگوید: “هیچ صحنهای بزرگتر از این برای یک بازیکن رئال مادرید وجود ندارد. این مسابقه در سراسر جهان دیده میشود. بازی با سرعت زیادی شروع شد. آنها مرا بهخوبی مهار کرده بودند. حتی برای یک لحظه هم احساس نکردم که قرار است بازی را ببازیم، واقعاً چنین حسی نداشتم. فکر نمیکردم که کنترل بازی را از دست دادهایم یا از جریان مسابقه خارج شدهایم.”
رئال نیمه اول را با شکست ۱-۰ به پایان رساند، گلی که توسط گوندوغان به ثمر رسیده بود. اما در نیمه دوم، بلینگام دو گل زد. گل اول با یک ضربه تماشایی از بیرون محوطه جریمه وارد دروازه تر اشتگن شد. “این از آن ضربههایی است که یا ۱۰ متر بالاتر از دروازه میرود یا وارد تور میشود. خوششانس بودم که خوب به توپ ضربه زدم. وقتی دیدم که توپ آرام وارد دروازه شد، انگار همه چیز در اسلوموشن اتفاق میافتاد. تنها فکری که بعدش داشتم این بود که باید بازی را ببریم.”
گل دوم را خوسلو ماتئو توضیح میدهد. “مربی خیلی تأکید داشت که من مدافعان مرکزی را درگیر کنم، چون میتوانستیم از هر لحظهای استفاده کنیم. یادم میآید که کارواخال یک سانتر ارسال کرد، مودریچ به توپ ضربه زد و هر دو مدافع حریف با من درگیر شدند…” بلینگام با خونسردی میگوید: ‘بقیهاش تاریخ است’.”
پس از پیروزی، مستند دو لحظه جالب را نشان میدهد. اولین مورد را سید لو ، خبرنگار گاردین که لالیگا را پوشش میدهد، تعریف میکند:”لحظهای بود که بلینگام داشت به هواداران در مونجويیک سلام میکرد و مودریچ به سمتش رفت و فریاد زد ‘وای، چه خریدی!’. بعد همدیگر را در آغوش گرفتند… احتمالاً مودریچ فکر میکرد: ‘او میتوانست بیاید و جای مرا بگیرد، اما چقدر فوقالعاده است!'”
فصل به پایان میرسد با لحظهای که رئالیها در رختکن پیروزی در الکلاسیکو را جشن میگیرند. بلینگام که کاملاً خسته شده بود، وارد رختکن شد، با خوشحالی به یک بطری ضربه زد و روی نیمکت نشست. او گفت: “فقط یک فرصت لازم داشتم.”
لحظاتی بعد که همتیمیهایش وارد شدند، اولین کسی که سراغش رفت، خوسلو بود. شماره ۱۴ رئال به او نزدیک شد و با فریاد گفت: “برو جلو، جود! عجب بازیکنی هستی، بزن بریم!” سپس همه تیم با رقص و شادی، این برد بزرگ را جشن گرفتند.
این مستند همچنین به شخصیت بلینگام هم اشاره میکند. او اعتراف میکند که هنوز در فرش قرمزها احساس راحتی نمیکند و درباره حضورش در مراسم گلدن بوی میگوید:”هنوز برایم عجیب است.”
در این لحظه، همتیمیهایش او را ستایش میکنند: کورتوا: “او مثل یک هوای تازه برای تیم بود. با ذهنیت کار آمد و اصلاً خودش را یک ستاره نمیدانست.” مودریچ: “او هم بهعنوان بازیکن و هم بهعنوان یک فرد فوقالعاده است.” براهیم: “او در همه چیز عالی است، هم بهعنوان بازیکن و هم در ایجاد جو خوب در تیم. یک بازیکن تمامعیار.”



دیدنش مثل زیدان،مثل کریس و… یه حس خوب منتقل میکنه
نمیدونم چرا وقتی میبینمش احساس غرور میکنم که بازیکن ماست خیلی دوست داشتنی هست و در آینده نچندان دور بعد از فده کاپیتان تیم میشه
بازیکنی که تو این نسل از همه بیشتر دوسش دارم جود ♥️