شب بی رمق بلینگام مقابل رایو؛ بدون حتی یک شوت به چارچوب

مرجع خبری رئال مادرید : اگر چیزی در مورد بلینگهام عجیب به نظر برسد، آن است که او بی‌رمق باشد. مقابل رایو، خاموش بود. شاید به دلیل وقفه‌ای که به خاطر سه جلسه محرومیت متوالی در لالیگا و لیگ قهرمانان داشت—به خاطر آن حرکت جنجالی در پامپلونا و انباشت کارت‌های زرد در اروپا. یا شاید فقط یک روز بد در کار بود. اما جود، در آستانه بازی در متروپولیتانو، آن هیجان همیشگی را نداشت. در دوئل با باتایا اثری از جنگندگی‌اش دیده نشد. حتی یک شوت هم نزد؛ اتفاقی که از 22 دسامبر (در بازی 4-2 مقابل سویا) برایش رخ نداده بود. تنها 26 پاس داد که فقط هشت تای آن‌ها در یک‌سوم هجومی زمین بود—دقیقا همان تعداد پاس‌های شوامنی. از جریان بازی جدا شده بود. خاموش.

بلینگهام در دقیقه 85 با ناامیدی تعویض شد و روی نیمکت نشست، در حالی که کیسه یخ روی زانویش قرار داشت. آنچلوتی نگرانی‌ها را برطرف کرد: “فقط یک ضربه بود، چیز جدی‌ای نیست.” و درباره عملکرد کمرنگ شاگردش، در برنابئو از او حمایت کرد: “در شرایط خوبی برگشته و بازی خوبی انجام داده است.” حمایت کامل.

و البته کارلتو دلیلی برای این اعتماد دارد. بلینگهام در لیگ قهرمانان همیشه مهره‌ای قابل اتکا بوده. در پنج بازی اخیر اروپایی، دو پاس گل داده و سه گل مهم خارج از خانه (برگامو، مقابل برست و در اتحاد) به ثمر رسانده است. او در زمین‌های سخت می‌درخشد.

اما تنها گلزنی نیست که آنچلوتی و تیم از شماره 5 بیرمنگام انتظار دارند. او اولین خط دفاعی محسوب می‌شود، به‌ویژه وقتی امباپه و وینیسیوس از پرس کردن صرف‌نظر می‌کنند. در برابر رایو، این مسئله نشانه روشنی از افت او بود—تنها سه توپ‌ربایی. او دیگر آن بازیکنی نبود که با دوندگی و فشار بالا در اطراف محوطه جریمه حریف موقعیت خلق کند. اما یورودر‌بی دنیای متفاوتی است. دنیایی که بلینگهام در آن یک قطب مغناطیسی است. مادرید به او نیاز دارد.