مرجع خبری رئال مادرید : آلوارو گومز ری سرمربی اسبق رئال مادرید سی در مورد مسائل مختلف و اخراجش صحبت کرد.
پس از دو سال موفق در «لافابریکا» با تیمهای جوانان C و B، این فصل هدایت رئال مادرید C را بر عهده گرفتید، اما در ماه ژانویه از این سمت برکنار شدید. این تصمیم باشگاه را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا آن را شتابزده میدانید؟
پاسخ: با توجه به زمینهای که در آن هستیم، یعنی باشگاهی مثل رئال مادرید، این تصمیم قابل درک است. در نهایت، این باشگاهی است که در همه ردهها انتظار برد دارد. یکی از اهداف اصلی البته پرورش بازیکن است، چون با بازیکنان جوان سر و کار داریم. در تیم ما هم چندین بازیکن جوان حضور داشتند. اما در عین حال باید برنده شد، چون اینجا رئال مادرید است و وقتی این نشان را روی پیراهن داری، حتی در تمرین هم باید پیروز شوی. بنابراین این برکناری در چنین باشگاهی و در چنین فضایی قابل فهم است. من به این تصمیم احترام میگذارم، هرچند معتقدم که احتمالاً میتوانستیم در دسته باقی بمانیم. اما میدانم این اتفاقی است که ممکن است در مادرید رخ دهد، اگر نتیجه نگیری. این هم بخشی از فوتبال است.
آیا دلیل برکناری همین بود؟
پاسخ: بله، عمدتاً به دلیل نتایج و همچنین تلاش برای ایجاد یک انگیزه جدید برای رساندن تیم به جایگاههای بهتر. باشگاه انتظارات خاص خود را دارد و به من هم گفتند که از عملکردم راضی بودند و حتی پستی دیگر در باشگاه به من پیشنهاد دادند. بنابراین این تصمیم شخصی نبود، فقط به خاطر مسائل حرفهای بود، چیزی که ما مربیان باید با آن کنار بیاییم.
شما در ۲۰ بازی ۲۰ امتیاز کسب کرده بودید و به عنوان مثال، رائول در همین تعداد بازی با تیم کاستیا ۲۵ امتیاز گرفته بود. آیا احساس میکردید در موقعیت ضعیفتری قرار دارید؟
پاسخ: نه، اصلاً. من فکر میکنم همه ما جایگاه خود را میشناسیم و در طول زمان، روند تیم رائول هم نشان داد که بسیار خوب کار کرده و الان در آستانه صعود به پلیآف هستند. هر تیم شرایط خاص خود را دارد. من همیشه در باشگاه احساس ارزشمندی کردهام.
آیا فکر میکنید باشگاه کمی صبر و حوصله به خرج نداد؟
پاسخ: من احساس میکردم توان و انرژی لازم برای ادامه مسیر را دارم و میتوانستم تیم را بالا بکشم، اما مشخص نیست که چه میشد. البته به تصمیم باشگاه احترام میگذارم و همچنان خودم را عضو ارزشمندی از رئال مادرید میدانم. هر سال در ردههای پایه پیشرفت کردهام و این کار آسانی نیست. اینکه به من پیشنهاد ماندن دادند، نشانه همین اعتماد است و چنین پیشنهادی به هر کسی داده نمیشود. من همیشه قدردان باشگاه خواهم بود.
به شما پیشنهاد ماندن دادند ولی شما نپذیرفتید. چرا؟
پاسخ: با توجه به شرایط، احساس کردم زمان شروع یک مرحله جدید فرا رسیده است. تصمیم سختی بود، چون رئال مادرید یکی از بهترین باشگاههای دنیاست و همیشه ماندن در آن وسوسهبرانگیز است.
کار کردن در کنار دو اسطوره مثل رائول (کاستیا) و آربلوا (جوانان A) چگونه بود؟
پاسخ: آنها دو اسطوره باشگاه هستند که تبدیل به همکار شدهاند. واقعاً کار کردن با آنها لذتبخش بود. همیشه من را به عنوان یک همکار در نظر میگرفتند و این شانس را داشتم که در کنارشان یاد بگیرم. هماهنگی بسیار خوبی میان ما بود، ارتباطمان روان و آسان، و در کل کار کردن در چنین فضایی بسیار دلنشین بود.
تعدادی از بازیکنانی که اکنون در «لافابریکا» درخشیدهاند، زیر نظر شما بودهاند: ماریو ریواس، والدپنیاس و خوان مارتینس. آیا آنها را برای رسیدن به تیم اول آماده میدانید؟
پاسخ: بله، آنها آماده هستند، اما فوتبال همیشه به ذهنیت، پیشرفت و عملکرد بستگی دارد. نگاه کنید به رائول آسِنسیو؛ شاید کسی فکر نمیکرد به تیم ملی و تیم اول برسد، اما حالا آنجاست. در رئال مادرید رسیدن به تیم اول کار بسیار دشواری است، نه به خاطر ضعف بازیکن، بلکه چون سطح کیفی تیم بسیار بالاست و همه جا برای همه نیست. ماریو ریواس از نظر ذهنی فوقالعاده است؛ در دومین سال جوانیاش در ترکیب اصلی کاستیا بازی میکند. والدپنیاس از نظر بدنی بینظیر است، جزو بهترینها در آکادمی. خوان مارتینز را فقط سه چهار هفته داشتم و همان ابتدا گفتم: «وای، این پسر از کجا آمده با این سطح بالا؟». آنها قطعاً تواناییاش را دارند، اما راه درازی در پیش است و عوامل زیادی در این مسیر تأثیر میگذارند.
آیا نام دیگری هست که باید به آن توجه کنیم؟
پاسخ: یانیز را هم اضافه میکنم، من واقعاً از او خوشم میآید. همچنین خاوی ناوارو، دروازهبانی که از نظر فنی بسیار قوی است و از نظر ذهنی هم بسیار متمرکز، که در این سطح بسیار مهم است.
کار لافابریکا را در مقایسه با کار لاماسیا در سالهای اخیر چطور ارزیابی میکنید؟
پاسخ: در لافابریکا کارها بسیار خوب پیش میرود. سطح بازیکنان تیم اول بسیار بالاست، این را در موفقیتهای سالهای اخیر میبینید، مخصوصاً در لیگ قهرمانان. بنابراین رساندن بازیکن از آکادمی به تیم اول بسیار سخت است، اما کیفیت کار مشخص است. حتی اگر بازیکنی به تیم اول نرسد، بسیاری از آنها وارد فوتبال حرفهای میشوند، که نشان میدهد کار آکادمی درست انجام شده است.
اگه پاتریک ویرا مربی کریستال پالاس نمیشد الان اولیسه مارک گوهی آبروی ازه هیچکدوم ملی پوش نمیشدن پاتریک ویرا ی فصل رفت کریستال پالاس همه بازیکنان زیر ۲۱ بازی میداد اکثرا با قیمت بالا فروخته شدن و ملی پوش شدن اگه مربی رئال به بازیکنان آکادمی اعتماد کنه بهتر از اولیسه یامال و کوبارسی داریم
حاجی این اولیسه عجب بازیکنیه پشمام چه کیفیتی داره بجا گولر سست اندام اینو میگرفتیم الان تا کون سود کرده بودیم
اینم صدرصد میومد نیمکت نشین میشد طرف همون کریستال پالاس فیکس بود رفت تیمی که بهش بازی بده که بایرن داره عالی کار میکنه اردا هم بازیکنه خوبیه که تو پسته اشتباهی داره بازی میکنه (این حجم از فشاری که از اردا دارن بعضیا قابل درک نیست)نهایتش ما اونو بیس میل خریدیم سی میل میفروشیم ضرر نکردیم بازیکنی که ضررش بیشتره اندریکه نه گولر بیس میلی
داش کلا جود بلینگهام پست هافبک هجومی تصاحب کرده حالا تو بگو پدر اولیسه هم بیاد مگه می تونه تو این پست بازی کنه اگر می شد خو به براهیم یا گولر بازی می دادیم
اولیسه در اصل وینگر راسته
میزاشتیمش وینگر راست درو میکرد یعنی در حال حاضر میشه گفت جز بهترین وینگر های جهانه