تبدیل شدن کاشته‌های رایس به کابوس رئال مادرید؛ شبی که دکلان، بکام بود!

مرجع خبری رال مادرید : در دیدار رفت مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، آرسنال با پیروزی قاطع ۳-۰ برابر رئال مادرید، نه‌تنها گام بلندی به سوی نیمه‌نهایی برداشت، بلکه شبی تاریخی برای دکلان رایس رقم زد. او برای نخستین بار در دوران حرفه‌ای‌اش، دو گل مستقیم از روی ضربه ایستگاهی به ثمر رساند؛ آن هم نه مقابل هر تیمی، بلکه برابر پرافتخارترین باشگاه تاریخ این رقابت‌ها. رایس با عملکردی خیره‌کننده گفت:«احتمالاً بهترین لحظه دوران حرفه‌ای من تا به امروز بود. دو گل از روی ضربه ایستگاهی، مقابل رئال مادرید، در مرحله یک‌چهارم نهایی، در خانه… فکر نمی‌کنم بتوان چیزی بیشتر خواست».

این دو گل، که  یادآور ضربات معروف روبرتو کارلوس و دیوید بکام بودند، نخستین گل‌های مستقیم آرسنال از روی ضربه ایستگاهی از سپتامبر ۲۰۲۱ تاکنون محسوب می‌شوند. آرتتا، سرمربی آرسنال، نیز در نشست خبری پس از بازی بر این موضوع تأکید کرد.

با وجود عملکرد ضعیف رئال، دروازه‌بان این تیم، تیبو کورتوا، بهترین بازیکن مادریدی‌ها بود. او با پنج واکنش درخشان مانع از شکست سنگین‌تر شد، اما در گل نخست جایگیری اشتباهی در چینش دیوار دفاعی داشت. کورتوا خودش گفت:«می‌توانم این مسئولیت را بپذیرم. شاید باید یک نفر دیگر در دیوار می‌گذاشتم، ولی فکر نمی‌کردم توپ آن‌قدر بچرخد».

کلارنس سیدورف، ستاره سابق رئال مادرید، با تحلیلی صریح گفت:«رایس خیلی خوب خواند. فضای مناسبی دید، ولی کورتوا دیوار را بد چید. فقط چهار بازیکن، فضای زیاد… البته هنوز هم باید توپ را خوب بزنی. رایس این کار را عالی انجام داد. اعتمادبه‌نفسش از ضربه اول کاملاً مشخص بود. اما با این حال، حتی سوپرمن هم نمی‌توانست آن را بگیرد».

رایس در گفت‌وگو با Amazon Prime افزود:«ما داشتیم درباره سانتر صحبت می‌کردیم. اما وقتی فضا را دیدم، بوکایو ساکا گفت: “اگر حسش را داری، بزن.” وقتی دیوار دفاعی را دیدم، دیگر سانتر بی‌معنی بود. خوشحالم که زدم، چون جادویی شد».

رایس اکنون پنجمین بازیکن تاریخ لیگ قهرمانان است که دو گل مستقیم از روی ضربه ایستگاهی در یک بازی به ثمر می‌رساند؛ در کنار نام‌هایی چون رونالدو، نیمار، زییش و ریوالدو. خودش گفت:«فکر نمی‌کنم امشب خوابم ببرد. همه می‌گویند بیشتر شوت بزنم. حالا می‌دانم که توانش را دارم، فقط باید اعتماد داشته باشی».

وحشت از ضربات ایستگاهی هوایی و مرگ به‌واسطه ضربات ایستگاهی زمینی؛ رئال مادرید در استادیوم امارات اصلاً متوجه نشد داستان از چه قرار است، و دکلان رایس، که حال‌وهوای یک جیمز باند را دارد، دو ضربه شلیک‌مانند با «والتر پی‌پی‌کی» کفش راست خود به این تیم وارد کرد. اما فراتر از دو ضربه تماشایی و استادانه شماره ۴۱ آرسنال، تیم سفیدپوش عملاً خود را با سینه‌ای گشاده در معرض اصابت قرار داد. دو گلی که از ریشه قابل جلوگیری بودند، نشانه‌ای است از سردرگمی کامل رئال مادرید که پس از شکست مقابل والنسیا از مسیر منحرف شد و همچنان در جست‌وجوی تعادل است.

گل اول، پیش از شوت زیبای رایس، حاصل خطای بی‌مورد آلابا روی ساکا بود، درحالی‌که بازیکن انگلیسی در موقعیتی دور از دروازه و با مسیری موازی با خط دفاعی مادرید حرکت می‌کرد. به‌عبارت دیگر، از میان هزار شیوه‌ای که ساکا می‌توانست خطر ایجاد کند، این بی‌خطرترین آن‌ها بود. آنچلوتی پیش از این به مودریچ تأکید کرده بود که «هیچ خطایی نزدیک محوطه جریمه» انجام نشود، اما مثل بسیاری از موارد دیگر، مربی حرف می‌زند و تیم نمی‌شنود.

این تیم ناگهان به جای اینکه با افتخار ۱۵ قهرمانی‌اش قدرت‌نمایی کند، نگران نقاط قوت حریف شده است. گل اول رایس لایه‌های عمیق‌تری نیز دارد. کورتوا به‌جای استفاده از یک بازیکن اضافه در دیوار دفاعی برای مقابله با پیچ توپ توسط یک زننده راست‌پا، تصمیم گرفت بازیکن بیشتری در محوطه جریمه داشته باشد، با این پیش‌فرض که توپ سانتر خواهد شد. شاید چون رایس تاکنون هرگز از روی ضربه ایستگاهی گل نزده بود، یا چون آرسنال از سپتامبر ۲۰۲۱ تاکنون گلی از این طریق به ثمر نرسانده بود، یا چون آزمایشگاه ضربات ایستگاهی آرتتا معمولاً با سانتر از هوا گل می‌ساخت و نه شوت مستقیم. کورتوا بعداً اعتراف کرد که اشتباه کرده است: «معمولاً یک نفر اضافه در دیوار قرار می‌دهم که آن قوس رد نشود…»؛ رایس نیز با زیرکی گفت: «می‌خواستم سانتر کنم، اما دیوار دفاعی و جایگاه دروازه‌بان را دیدم و گفتم: باید شوت بزنم». این بی‌توجهی یا وسواس بی‌جا، تصویری از یک مادرید ضعیف بود.

مهم‌تر از همه اینکه این تیم از اشتباهاتش درس نمی‌گیرد. آن‌ها تیمی با دست‌های افتاده‌اند. گل دوم رایس نیز حاصل یک خطای کاملاً قابل‌پرهیز دیگر توسط کاماوینگای آشفته روی توماس پارتی بود، در محوطه‌ای خطرناک و ممنوعه. هدیه‌ای شیرین برای رایسی که حالا در اوج اعتمادبه‌نفس قرار داشت. دومین ضربه ایستگاهی مستقیم به قفس رئال. رایس؟ حتی پس از دو ضربه سهمگین، هیچ‌کس به او نزدیک نشد تا او را کنترل کند. گل سوم نیز حاصل بی‌توجهی بود؛ رایس از جلوی چشمان رودریگو عبور کرد تا میکل مریـنو ضربه آخر را بزند. این یکی از تلخ‌ترین شکست‌های مادرید در سال‌های اخیر بود. تیمی که حالا میان مه لندن گم شده و در آستانه‌ی سقوطی ویرانگر قرار دارد.