«شب درخشان وینیسیوس و سوپرگل والورده»

مرجع خبری رئال مادرید : از این پس، هر زمان که عبارتی مانند «گل مهارناپذیر» را بشنوم، به گل دیشب فده والورده فکر خواهم کرد—ضربه‌ای پرقدرت و کات‌دار که به زاویه مخالف دروازه نشست و اونای سیمون، دروازه‌بان توانای اتلتیک بیلبائو را به مجسمه‌ای یخ‌زده تبدیل کرد؛ همان دروازه‌بانی که در دقایق پیشین بازی نیز عملکردی درخشان داشت. رئال مادرید با این گل پیروزی‌ای را به‌دست آورد که نه‌تنها چهره‌اش را پس از شکست برابر آرسنال حفظ کرد، بلکه رشته‌ی نازکی از امید را نیز برای ادامه رقابت در لالیگا باقی گذاشت. عدم پیروزی در این دیدار، تنها یک هفته پیش از فینال کوپا دل‌ری، می‌توانست تأثیر روانی بسیار بدی بر هواداران بگذارد. این پیروزی، کاملاً شایسته بود؛ به‌ویژه با توجه به نمایشی که تیم در نیمه دوم از خود ارائه داد—نیمه‌ای همراه با انرژی، حمله و تلاش مستمر.

پیش از گل والورده، وینیسیوس گلی به ثمر رساند که با دخالت VAR مردود اعلام شد، به‌دلیل «آفساید تأثیرگذار اندریک» در صحنه. یکی از آن ظرافت‌هایی که سیستم داوری ویدئویی با دقتی گزینشی و افراطی در برخی موارد تشخیص می‌دهد، در حالی‌که در صحنه‌های دیگر، مانند کشیده شدن پیراهن در محوطه جریمه، بی‌تفاوت از کنارشان می‌گذرد. حیف بود که گل نهایی به نام وینیسیوس ثبت نشد، زیرا او با شایستگی تمام سزاوار آن بود. در نیمه اول، تنها بازیکنی بود که واقعاً می‌خواست فوتبال بازی کند. و در نیمه دوم، با اینکه دیگر بازیکنان نیز ریتم بالاتری داشتند، او همچنان بهترینِ میدان باقی ماند. بازی‌اش نمونه‌ای عالی از جدیت و کیفیت بود.

اتلتیک بیلبائو با ترکیب دوم خود به برنابئو آمده بود، که منطقی به‌نظر می‌رسد؛ آن‌ها تنها دو بازی تا رسیدن به یک فینال اروپایی در سن‌مامس فاصله دارند و با توجه به اینکه امسال پنج تیم به لیگ قهرمانان صعود خواهند کرد، در جایگاهی نسبتاً امن در جدول قرار دارند. رئال مادرید—به‌جز وینیسیوس—در نیمه اول همچنان متأثر از تلخی شکست چهارشنبه شب بود و در شوک به‌سر می‌برد. اما در نیمه دوم، تیم با انگیزه‌ای تازه به میدان بازگشت: با حرکات گروهی، فرار از مدافعان، جاه‌طلبی و تلاش در زدن ضربه نهایی. سامان دفاعی خوب بیلبائو، درخشش اونای سیمون و دخالت VAR باعث شد گل تا لحظات پایانی بازی به تعویق بیفتد—اما والورده در نهایت چاره‌ساز شد.

آلفردو رلانیو – مدیر مسئول سابق آس