مرجع خبری رئال مادرید : رلوو در گزارشی نوشت : در فینال کوپا دلری بین رئال مادرید و بارسلونا، سرمربیان دو تیم، هانسی فلیک و کارلو آنچلوتی، برای سومین بار در این فصل به مصاف یکدیگر خواهند رفت. و البته این پایان ماجرا نیست؛ چرا که دیدار چهارم نیز در راه است، یعنی بازی برگشت در لالیگا که برای ۱۱ می برنامهریزی شده است. جالب آنکه، با وجود جایگاه برجسته این دو نفر بهعنوان مربی و بازیکن سابق در سطح بینالمللی، آنها تا پیش از این فصل، هرگز نه روی نیمکت و نه در زمین بازی رو در رو نشده بودند.
در آوریل ۱۹۹۰، آنها بیش از هر زمان دیگری به رویارویی در زمین نزدیک شدند، زمانی که در مرحله نیمهنهایی جام باشگاههای اروپا (پیش از آنکه به لیگ قهرمانان تغییر نام دهد) میلانِ آنچلوتی و بایرن مونیخِ فلیک، دو مدعی اصلی قهرمانی، به مصاف یکدیگر رفتند. اما مصدومیت آنچلوتی در دیدار مرحله یکچهارم نهایی مقابل KV مالین، مانع از حضور او در هر دو دیدار رفت و برگشت شد و رویارویی مستقیم این دو بازیکن هرگز رخ نداد — و بهنوعی، یک حساب ناتمام باقی ماند.
در واقع، به گفته مطبوعات اسپانیایی آن زمان، فلیک — که در آن زمان از او با نام “هانس” فلیک یاد میشد نه “هانسی” — تا آخرین لحظه برای بازی در دیدار رفت در هالهای از ابهام قرار داشت، اما نهایتاً ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد. در آنسوی میدان، غیبت آنچلوتی برای میلان تحت هدایت آریگو ساچی، که تیمی افسانهای و تاریخساز بود، بسیار مهم تلقی میشد. تیمی که با دو قهرمانی اروپا، از جمله در سال ۱۹۹۰، دوران درخشانی را رقم زد و رؤیای تیم مشهور رئال مادرید موسوم به «پنجضلعی بوتراگوئنو» را بر باد داد — و همین قهرمانی در ۱۹۹۰، از چنگ بایرنِ فلیک در مرحله نیمهنهایی بیرون کشیده شد، آنهم در دیداری که به وقت اضافه کشیده شد.
آنخل ایتوریاگا، تاریخنگار و نویسندهای که بیش از ده عنوان کتاب درباره تاریخ فوتبال منتشر کرده است — از جمله کتاب ۵۰۰ اسطوره لیگ قهرمانان اروپا که در آن نام کارلو آنچلوتی بهعنوان بازیکن نیز آمده — درباره آن تیم میلان میگوید: «میلانِ ساچی فوتبال را از نظر تاکتیکی به اوج رساند. بازپسگیری توپ در بالاترین نقاط زمین را بهطرزی فوقالعاده اجرا میکردند، حتی بهتر از تیم ملی هلند که پیشگام این سبک بود. آنها بهشدت منظم و تمریندیده بودند و تأثیر عمیقی بر فوتبال گذاشتند؛ نمونهاش مربیانی چون رافا بنیتس، کاپلو… یا حتی گواردیولا که بارها اذعان کرده در فشار پرس، الهامگرفته از ساچی است. در کار با توپ هم تیمی درخشان با بازیکنانی بااستعداد بودند. هافبکهای مرکزیشان بسیار سطح بالا بودند.»
ایتوریاگا درباره نقش آنچلوتی در آن تیم توضیح میدهد:«آنچلوتی در آن میلان نقش کلیدی داشت. هافبکی بسیار باهوش، با دید تاکتیکی بالا. بهنوعی، آن پستی است که بیشترین مربی از آن برخاستهاند. او بازی را متعادل میکرد و در کنار رایکارد در سیستم دو هافبک میانی بازی میکرد. آنچلوتی بیشتر بازیکن ایستا بود و ساختار بازی را حفظ میکرد. همچنین شوتهای از راه دور خوبی داشت. بازیکنی کامل بود.»
او میافزاید: «آنچلوتی ادامه ذهنی ساچی در زمین بود. همهچیز را در ذهن داشت. هرچند مثل گواردیولا نشانههای آشکاری از مربیگری نداشت، اما در همان مسیر قرار داشت. در واقع، بعد از بازنشستگی، دستیار ساچی در تیم ملی ایتالیا شد.»
در سوی مقابل، ایتوریاگا درباره فلیک میگوید:«فلیک هافبکی چندکاره بود، اما در حد ستاره نه. از نظر فنی قابل قبول بود، دوندگی زیادی داشت ولی از نظر فیزیکی بهدلیل قد کوتاهش چندان برجسته نبود. بازیکنی پرتلاش، درست مثل هافبکهای کلاسیک آلمان مانند یرمیس. گاهی هم در محوطه حاضر میشد و گل میزد. او مکمل خوبی برای ستارههای بزرگ بایرن بود. یک بازیکن تیمی.»
او همچنین خاطرنشان میکند:«فلیک مصدومیتهای نسبتاً شدیدی داشت که مسیر حرفهایاش را دشوار کرد و مانع از حضور پررنگترش در ترکیب بایرن شد — تیمی که همیشه سطح بالایی داشته. در دیدار برگشت نیمهنهایی مقابل میلان حتی بازی نکرد. آن مسابقه، آخرین بازی او در جام باشگاههای اروپا بود، چراکه در تابستان همان سال بایرن را ترک کرد، پس از فتح چهار بوندسلیگا، و به کلن پیوست. پس از آن به ویکتوریا بامنتال رفت، جایی که پس از آشنایی با همسرش، زیلکه، بهعنوان بازیکن-مربی کارش را به پایان برد.»
ایتوریاگا همچنین میگوید:«در تیمهای تحت هدایت فلیک — مانند بارسلونا — رگههایی از سبک بازی او به چشم میخورد. فشار از بالا، بازی تهاجمی و خط دفاعی بالا. هرچند خودش در مرکز میدان بازیکنی مکمل بود، ولی روحیه بازپسگیری سریع توپ را از همان زمان داشت.»
او در ادامه میافزاید:«سبک آنچلوتی در دوران مربیگری، بهویژه زمانیکه میلان را هدایت میکرد، بسیار منظم و با دید تاکتیکی قوی بود. تیمی با پیرلو در مرکز زمین، در کنار گتوسو، سیدورف و روی کاستا در ساختار لوزی. اما در رئال مادرید، هرچند جامهای زیادی برده، آن نظم تاکتیکی کمتر دیده میشود چون محدود به ترکیب و خصوصیات بازیکنانش است. باید تعادل ایجاد کند با استفاده از بازیکنانی مثل کاماوینگا، والورده و شوامنی تا بتواند با ستارههای خط حمله هماهنگی ایجاد کند.»
ایتوریاگا، که روز چهارشنبه همزمان با روز سنت جرج (روز کتاب در کاتالونیا) در بارسلونا دهها نسخه از کتابهایش را امضا کرد، در پایان میگوید: «یک آسیبدیدگی جسمی مانع از آن شد که آنچلوتی و فلیک در زمین فوتبال با یکدیگر روبهرو شوند. اما این شنبه، برای سومین بار در فصل جاری، آنها روی نیمکتها روبهرو خواهند شد — پس از دو پیروزی پرگل فلیک برابر آنچلوتی. همان آنچلوتیای که در سال ۱۹۹۰، با تیم میلان، آخرین شانس فلیک برای قهرمانی در لیگ قهرمانان بهعنوان بازیکن را نابود کرد. حالا فلیک در مسیر کسب دومین لیگ قهرمانان بهعنوان مربی قرار دارد، اما پیش از آن، بهدنبال فتح نخستین کوپا دلریاش خواهد رفت.»



اونی که هم به عنوان بازیکن عالی بود هم به عنوان مربی عالیه زیدانه
فرگوسن کلوپ و بقیه بازیکن های متوسط به پایین بودن
پله مارادونا پلاتینی رونالدو نازاریو رنالدینیو مربی خوبی نبودن. رونالدو مسی هم فکر نمیکنم مربی خوبی بشن بعدا
تنها کسی که هم تو بازی هم تو مربی گری به قله ها رسید زیدان بود