مرجع خبری رئال مادرید : ماریانو دیاز، مهاجمی که در دو مقطع متفاوت (۲۰۱۶–۲۰۱۷ و ۲۰۱۸–۲۰۲۳) برای تیم اصلی رئال مادرید بازی کرده، در گفتوگویی با ادو آگیره در برنامه «دوستان ادو» درباره جدایی خود از تیم مادریدی صحبت کرده است.
برنامه «ال چیرینگیتو» بخشی از این مصاحبه را منتشر کرد که در آن ماریانو، که اکنون بدون تیم است و پس از ۱۰۴۶ روز نخستین گل خود را در پایان مارس به ثمر رساند، جنبهای شخصیتر از خود را به نمایش گذاشته است. این مهاجم اخیراً در یک دیدار دوستانه برابر تیم ملی پورتوریکو گلزنی کرد. او در بخشی از صحبتهایش گفت:«کسانی که مرا در فوتبال راهنمایی کردند، والدینم بودند و بدون شک شوق و علاقه پدربزرگم، که او هم فوتبالیست بود، تأثیرگذار بود. احتمالاً به لطف او بود که به اینجا رسیدم… او دیگر در میان ما نیست و امیدوارم در بهشت باشد.»
این بازیکن ۳۱ ساله اهل پرمیای مار (بارسلون)، که از ردههای پایه به رئال مادرید پیوست، افزود:«خیلی به یاد پدربزرگم هستم و گلهای زیادی را به او تقدیم کردهام. وقتی انگشتانم را رو به آسمان میگیرم، این شادی گل برای اوست؛ به خاطر همه چیزهایی که به من یاد داد و آرزوهایی که داشت. در نهایت نتوانست بازی مرا در سطح حرفهای ببیند و خیلی دوست داشت که این اتفاق بیفتد، مخصوصاً اینکه طرفدار رئال مادرید بود. هیچ وقت فکرش را نمیکرد که نوهاش، آن هم اهل بارسلونا، روزی پیراهن رئال را به تن کند.»
در مورد دلیل تداوم نداشتن حضورش در ترکیب رئال مادرید، ماریانو گفت:«کریم بنزما در بالاترین سطح قرار داشت و شاید آن زمان جایی برای من نبود. گاهی اوقات چنین مسائلی پیش میآید؛ شاید آن زمان سیستم تیم با دو مهاجم نبود یا فقط بنزما بازی میکرد.»
آگیره از او پرسید: «چرا با وجود اینکه بازیکن خوبی هستی و پیشنهادهای زیادی داشتی، سالها در رئال ماندی و جدا نشدی؟» ماریانو توضیح داد: «در سالهای اول حضورم در رئال مادرید، آرزوی من بازی در این تیم بود. میدانستم رسیدن به رئال چقدر سخت است و خیلیها به این سطح نمیرسند. همیشه با خودم فکر میکردم باید هر روز تمرین کنم و تواناییهایم را نشان بدهم تا جایگاهم را حفظ کنم.در سالهای آخر، تمایل بیشتری برای جدایی داشتم اما در نهایت هیچ پیشنهادی نبود که بتوانم روی آن حساب کنم.»
در پاسخ به این سؤال که دلیل اصلی ماندنش مسائل مالی بوده یا پروژه ورزشی، گفت:«موضوع مالی مطرح نبود؛ مطمئناً مسائل ورزشی مهمتر بودند. پیشنهادهایی از قطر، ترکیه و عربستان داشتم که از نظر مالی بهتر بودند.»
اگرچه هواداران رئال مادرید و تا حدی هواداران سویا از غیبتهای مکرر او انتقاد کردهاند، ماریانو تأکید دارد که هیچ کینهای نسبت به طرفداران ندارد. او اکنون با کمک یک مربی شخصی خود را برای بازگشت به فوتبال حرفهای آماده میکند و میگوید:«حتی بیشتر از زمانی که در یک تیم بودم تمرین میکنم. صبح زود بیدار میشوم و از ساعت ۹ صبح تمرین را شروع میکنم؛ معمولاً هم در باشگاه بدنسازی و هم در زمین فوتبال تمرین دارم.»
این مهاجم همچنین با شور و شوق از ریشههای فوتبالی خود یاد کرد: بازی را از کودکی با پدر و پدربزرگش آغاز کرد و همیشه همراه با یک توپ بود. او اعتراف کرد: «بهخاطر بازی در زنگ تفریح، دیر به کلاس میرسیدم.» اگرچه در تیمهای ابتداییاش بازیکن شاخصی نبود، اما تلاش و پشتکارش نتیجه داد: «بهترین بازیکن نبودم، اما مانوئلو گونسالس به من گفت که رئال مادرید بازیهایم را زیر نظر دارد. با خودم فکر کردم: واقعاً رئال مادرید؟»
ماریانو در باشگاه اسپانیول رشد کرد و علاقه زیادی به این تیم داشت و از بازیکنانی چون رونالدینیو و رونالدو نازاریو ـ که الگویش بود ـ الهام میگرفت. او میگوید که خارج از اسپانیول، هیچ وابستگی خاصی به بارسلونا یا رئال مادرید نداشت، اما همهچیز زمانی تغییر کرد که تماس از پایتخت گرفتند: «دیدن والدبباس همراه با پدر و مادرم واقعاً برایم شگفتانگیز بود.»
در کاستیا (تیم دوم رئال مادرید)، همتیمیهایی مانند سرخیو رگیلون یا اودگارد تأثیر زیادی بر او گذاشتند و صعودش به تیم اصلی برایش فراموشنشدنی بود: «مورینیو یک بار گفت: “بچهها اینجا هستند.”» ماریانو میگوید مسوت اوزیل بیش از هر بازیکن دیگری در نخستین روزها او را تحت تأثیر قرار داد: «پس از یک پاس از اوزیل، با خودم فکر کردم: هرگز چنین کیفیتی را از نزدیک ندیده بودم.»
ماریانو ترجیح میدهد فصل حضورش در لیون را داشته باشد تا اینکه در رئال بازی نکند، هرچند با افتخار پیراهن شماره ۷ را به تن کرد و با وجود مسئولیت بزرگ جایگزینی کسی که او «بهترین بازیکن تاریخ رئال مادرید» میداند ـ یعنی کریستیانو رونالدو ـ، این چالش را پذیرفت. او اذعان میکند که مصدومیتها و سطح بالای بنزما فرصت حضورش را محدود کرد، اما هرگز امیدش را از دست نداد: «در رئال مادرید بیش از هر جای دیگری میتوان آموخت.»
دلیلش کون گشادی و مفتخوری و بی وجدانیت بود مثل هازارت و میلیتائو و الابا و مندی و مابقی که نمیشه اسمشون اورد چون به جوجه فناشون بر میخوره
مندی و میلی رو قبول ندارم
الابا هم مصدوم شد هیچی ازش نفهمیدیم
دارسا هیچ وقت درحد ماریانوی کبیر نتونست ظاهربشه:)
خخخخ فقط گلش به رم همه فکر کرده بودیم الان این رونالدو بعدیه
ناموسا نمیدونم پرز چی زده بود تو رو به عنوان جانشین رونالدو آورد
پرز نشه میکرد میرفت هازارد میخرید باز دوباره کیفش کوک میشد میرفت ماریانو میخرید