مرجع خبری رئال مادرید : مارکا در گزارشی نوشت: آگوستو گالوان زمانی به اسپانیا آمد که یکی از بزرگترین استعدادهای نوظهور فوتبال برزیل به شمار میرفت. در فوریه ۲۰۱۷، زمانی که تنها ۱۷ سال داشت، با قراردادی به ارزش حدود سه میلیون یورو از سائوپائولو به رئال مادرید پیوست؛ انتقالی که امید زیادی ایجاد کرد و حتی برخی او را جانشین الکساندر ایساک، پس از رفتن او به بروسیا دورتموند، میدانستند. این در حالی بود که گالوان بیش از یک سال به دلیل عدم تمدید قرارداد با باشگاه برزیلیاش، بازی رسمی انجام نداده بود.
او کار خود را در تیم دوم رئال مادرید (کاستیا) آغاز کرد و هرچند گاهی با تیم اصلی تمرین میکرد، هرگز فرصت حضور رسمی در ترکیب بزرگسالان را پیدا نکرد. در فصل ۱۹-۲۰۱۸، او در لیگ دسته دوم B اسپانیا ۱۹ بار به عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفت، اما موفق به گلزنی نشد و در صعود تیم نیز نقشی نداشت. کمبود دقایق بازی و نبود فرصت کافی، روند پیشرفت این بازیکن جوان را کند کرد.
در فصل ۲۰-۲۰۱۹، برای کسب تجربه و زمان بازی بیشتر، به کولتورال لئونسا قرض داده شد و در ۱۰ بازی شرکت کرد و یک گل در جام حذفی به ثمر رساند، اما مصدومیت از ناحیه شانه مانع ادامه حضور مؤثرش شد. سال بعد، به باشگاه لاس روساس پیوست و درخشش کوتاهی داشت، از جمله گلزنی برابر ایبار در جام حذفی.
سال ۲۰۲۱، گالوان به تیم سانتوس در برزیل قرض داده شد، اما هرگز برای تیم اصلی به میدان نرفت و در سال ۲۰۲۲ از فهرست کنار گذاشته شد. پس از آن، مسیر حرفهای او به تیمهای سطح پایینتر فوتبال برزیل کشیده شد. در سال ۲۰۲۳ به آژوریز و سپس به کایشاس پیوست و اکنون به عنوان بازیکن جدید اینتر لیمِیرا، تیمی در لیگ دسته چهارم برزیل، معرفی شده است.
گالوان با وجود ناکامی در برآورده کردن انتظارات، نگاه مثبتی به دوران حضورش در مادرید دارد و میگوید: «این یک افتخار است. خیلی زود از برزیل رفتم و توانستم در یکی از بهترین باشگاههای جهان حضور داشته باشم. حتی بعد از بازگشت هم به سانتوس رفتم. کارنامهام خوب است، اما همیشه باید رو به جلو نگاه کرد.» او اعتراف میکند که فشار بازی در رئال مادرید بیمانند است: «در هیچ باشگاه دیگری چنین فشاری وجود ندارد.» با این حال، این تجربه را فرصتی ارزشمند برای رشد فوتبالی و شخصی خود میداند.
سرگذشت آگوستو گالوان یادآور این واقعیت است که موفقیت در فوتبال حرفهای صرفاً به استعداد بستگی ندارد؛ مسیر او از یک امید بزرگ در اروپا تا بازی در دسته چهارم برزیل نشان میدهد که دنیای فوتبال پر از داستانهایی است که فراتر از درخشش در زمین رقم میخورند.



بدبختی اینه استعداد یابی رئال یه جوریه که میخوان با کمترین قیمت بهترین بازیکن رو جذب کنن، همین باعث میشه اولین نشانه هارو دیدن جذبش کنن، در صورتی که توی اوج موندن مهم تر از عملکرد خوب صرفا توی یه فصله، بهترین کار اینه که بعد از اینکه توی تیم نسبتا خوب جا افتادن رئال بره سمتشون نه اینکه مستقیم از برزیل و امثالهم بگیرتشون،،،
دیگه خودمون هم دیدیم یکی مثل جود با سرعت برق تو رئال جا افتاد، اما امثال وینی و رودریگو و گولر و … چند فصل جا افتادنشون طول کشید،
تنها لازمش اینه پرز دست به جیب بشه که یکی از محالاته،،،،
بماند که این شانسو داشتیم بازیکنایی مثل گیوکرش رو با قیمت خیلی پایینی نسبت به عملکردش جای اندریک داشته باشیم، نونومندزو خیلی قبلتر حذب کنیم، ویتینا رو از ولوز گرفته باشیم و …
نه اتفاقا وقتی ۶۰ میل میدن برا اندریک یعنی اینکه فقط دنبال اسپرم ان اونم برزیلی
تا حالا دیدی یه بار برن سمت اسپرم های مناطق یوگسلاوی
ایساک؟؟؟
اره ایساک قرار بود بیاد رئال بعد دقیقه نودی تغییر مسیر داد رفت دورتموند گفت میخوام بیشتر پیشرفت کنم و تو تیم اصلی بازی کنم
رئال برا کاستیا میخواستش اول
تشخیص بازیکن مستعد راحته. ولی سخته بفهمی در ادامه مسیر چه تغییراتی میکنن.
بعصی استعدادها مسیر موفقیت رو میرن.
برخی بازیکن معمولی میشن
و عده ای هم به مرور محو میشن.
شخصیت و خلق و خو و روحیه اشخاص تاثیرگزار هست.
فاکتور شانس هم گاهی دخیل هست
و گاهی شرایطی پیش میاد که دست خود انسان نیست.
در فوتبال نقش اعتماد به نفس خیلی مهمه و میتونه سوخت ذهنی قدرتمندی برای اوامه پیشرفت باشه.