«لالیگای دیگری که به شکل خطرناکی به سود بارسلونا مهندسی شده»

مرجع خبری رئال مادرید : برخلاف همه موانع و در برابر همه، بارسلونای «قهرمانانه» به رهبری خوان لاپورتا باید از تله‌ای تازه و البته پیچیده عبور کند تا قهرمان فصل آینده لالیگا شود: این‌که در تقویم مسابقات، تعداد بازی‌های خانگی‌اش بیش از دیدارهای خارج از خانه خواهد بود؛ موضوعی که همان‌طور که «همه می‌دانند»، به ضرر شاگردان هانسی فلیک تمام می‌شود! درست مانند فصل گذشته که ثبت‌نام دنی اولمو از طریق شورای عالی ورزش به ضررشان تعبیر شد، یا مانند سالیان دور که لالیگا به زعم آن‌ها همیشه «اهرم‌هایی» در مسیرشان گذاشته تا مانع رسیدن‌شان به افتخار شود؛ افتخاری که، به گفته پیکه، بارسا بارها و بارها با وجود این موانع و با وجود این‌که «تنها در جایگاه ویژه برنابئو نخ‌های فوتبال اسپانیا کشیده می‌شود»، به دست آورده است.

این همان فوتبال اسپانیایی است که عادی‌سازی کرده تا یکی از معدود مسابقات بارسای «همیشه تحت فشار» — تیمی که حتی مجبور شد برای تضمین بی‌طرفی داوری در یک سیستم معیوب، به پرداخت‌های سنگین به نایب‌رئیس کمیته داوران متوسل شود — نه با هواداران رقیب، بلکه با حمایت هواداران خودش برگزار شود. ویارئال، که ظاهراً از تصمیم لالیگا و فدراسیون متضرر شده، اکنون سکوت کرده؛ هرچند در ماجرای سوپرلیگ، از مخالفان جدی بود و شعار «فوتبال برای هواداران است، افتخار را باید در زمین به دست آورد» سر می‌داد. چه روزگاری بود…

اما رئال مادرید؟ این باشگاه، افسوس‌برانگیز، به سرنوشتش تن داده و با سیستمی کنار آمده که قادر به تغییرش نبوده است. واکنش‌ها همان است که زمانی رئیس فدراسیون گالیسیا،لوزان ، ساختار داوری را تغییر داد: «باز هم همان آش و همان کاسه»، زمزمه‌ای آشنا در والدبباس که سال‌هاست به قهرمانی‌های بیشتر در لیگ قهرمانان اروپا خو کرده تا لالیگای داخلی.

در این مقطع، حتی یادآوری جمله مشهور دیگو سیمئونه در سال ۲۰۱۵، مبنی بر این‌که «لیگ به شکل خطرناکی مهندسی شده است»، خالی از طنز نیست. گویی همین دیروز بود، اما دقیقاً در میانه دو فینال لیگ قهرمانانی رخ داد که «چولو» هر دو را به رئال باخت. گفتن ندارد، اما رئال آن لیگ را هم نبرد. گفتن ندارد، اما بعید است این بار سرمربی اتلتیکو در انتخاب واژه‌هایش چنین بی‌محابا عمل کند. و قصه همچنان ادامه دارد…

سانتیاگو سیگرو – آس