«جشن ضدرئالی ها در ورزشگاه مایورکا»

مرجع خبری رئال مادرید : دوربین‌ها تصویر غمگین کودکی با پیراهن مایورکا را ثبت کردند؛ او بی‌وقفه اشک می‌ریخت و حق هم داشت. در نیمه نخست، که لکه ننگی بر فوتبال بود، تیم محبوبش دو بازیکن اخراجی داد، در حالی که کاپیتانش «رایو» پس از برخورد توپ به سر روی زمین افتاده بود، گل دریافت کرد و هم‌زمان داور از اخراج آشکار «رافینیا» چشم پوشید.

این پرسش پیش می‌آید که اگر رقیب مایورکا رئال مادرید بود و گلی که «فِران» با تأیید «مونورا مونترو» به ثمر رساند توسط وینیسیوس جونیور زده می‌شد، چه جنجالی به پا می‌شد؟ بی‌تردید اعتراض‌ها از مرزها هم فراتر می‌رفت. اما آنچه امروز شاهدیم حاصل ریشه‌های ضد مادریدی است که در جامعه نهادینه شده؛ به‌ویژه در داوری، که همچنان بی‌سامان است. نباید فراموش کرد همین مونورا بود که در دیدار مقابل اوساسونا سه پنالتی واضح رئال را نادیده گرفت، تنها خطای کم‌اهمیت روی کاماوینگا را اعلام کرد و جود بلینگام را به‌خاطر شنیدن عبارت “fuck you” اخراج کرد، در حالی که ستاره انگلیسی گفته بود “fuck off” ــ و نگارنده او را باور دارد. آن زمان داور از محرومیت گریخت، اما این بار به احتمال فراوان هفته‌ها از قضاوت دور خواهد ماند و حتی یک یورو هم دریافت نخواهد کرد.

لابورتا، رئیس بارسلونا، نیز در آستانه دیدار در پالما فضا را آماده کرده بود؛ او در جمع هواداران اعلام کرد که تیمش “بر ضد همه و همه چیز” مبارزه خواهد کرد. تنها چند ساعت بعد، مونورا با تصمیماتش به یاری رئیس تحت فشار شتافت و نشان داد جای نگرانی نیست. کمیته داوران قدیم و جدید هر دو یک ویژگی مشترک دارند: سایه سنگین پرونده «نِگرِیرا» که همچنان زنده و مؤثر است. تا روزی که دادگاه نهایی برگزار شود ــ که امیدواریم روزی فرا برسد ــ همچنان شاهد بهره‌برداری‌های پشت‌پرده خواهیم بود.

رئال مادرید فریاد اعتراضش را علیه این سیستم معیوب سر داده است، اما داوران چنان به بارسلونا چسبیده‌اند که جدایی‌ناپذیرند. و اگر با وجود همه این شرایط رئال موفق شود قهرمان لالیگا شود، آن قهرمانی ارزشی هم‌سنگ یک لیگ قهرمانان خواهد داشت.

توماس رونکرو