ایجنت ایتالیایی:«پرز عاشق موراتا بود»

مرجع خبری رئال مادرید : بپه  بوتسو یکی از چهره‌های شناخته‌شده در فوتبال ایتالیا است. او در طول سه دهه گذشته به عنوان مدیر برنامه و نماینده برخی از برجسته‌ترین بازیکنان ایتالیایی از جمله آنتونیو کاسانو، فابیو گروسو، فابیو کوالیارلا، آلبرتو جیلاردینو، سیمونه پروتا و فدریکو برناردسکی فعالیت داشته و در بسیاری از نقل‌وانتقالات مهم تاریخ سری‌آ نقش مؤثری ایفا کرده است.

در گفت‌وگویی با روزنامه توتواسپورت، این مدیر برنامه ایتالیایی از پشت‌صحنه آن انتقال تاریخی، رشد موراتا و لحظات مهم دوران حرفه‌ای‌اش در فوتبال ایتالیا سخن گفت.

بوتسو تابستان ۲۰۱۴ را نقطه عطفی در کارنامه‌اش توصیف می‌کند و می‌گوید انتخاب یوونتوس برای موراتا تصادفی نبود:«من از مدت‌ها قبل رابطه‌ای عالی با خوانما لوپز داشتم و او را بخشی از خانواده خود می‌دانم. این موضوع توضیح می‌دهد که چرا همکاری ما در این انتقال بسیار مؤثر بود. خوانما از سال ۲۰۱۰ راجع به آلوارو زیاد با من صحبت می‌کرد. او در آن زمان استعداد بزرگی بود، اما هنوز بسیار جوان و از نظر رسانه‌ای چندان مطرح نبود. وقتی بازی‌هایش را دیدم، واقعاً عاشق سبک بازی‌اش شدم. موراتا شخصیتی فوق‌العاده و با اصول اخلاقی محکم دارد. پدرش، آلفونسو، نیز تأثیر زیادی بر تربیت و شخصیت او داشت. انتخاب یوونتوس تصمیمی حساب‌شده بود، چون می‌دانستیم در آن مقطع زمانی باشگاهی در حال رشد است که می‌تواند به او فرصت شکوفایی بدهد — و دقیقاً همین اتفاق افتاد.»

بوتسو در ادامه توضیح می‌دهد که انتقال موراتا به یوونتوس یکی از دشوارترین عملیات‌های دوران کاری‌اش بوده است:«یوونتوس علاقه‌مند بود، اما ما این انتقال را تقریباً غیرممکن می‌دیدیم. موراتا تازه قهرمان لیگ قهرمانان شده بود و راضی کردن رئال مادرید به فروش او آسان نبود، به‌ویژه چون فلورنتینو پرز عاشق او بود. با این حال، آلوارو با شخصیت و کیفیتش تفاوت را رقم زد.»

او همچنین اشاره می‌کند که این انتقال از نظر فرمول قرارداد حرکتی پیشگامانه در ایتالیا بود:«موراتا می‌خواست از مادرید جدا شود و به باشگاهی بزرگ برود تا بیشتر بازی کند. تصمیمی شجاعانه بود. ما در آن زمان برای نخستین بار از بند «بازخرید» استفاده کردیم؛ روشی که امروز بسیار رایج شده است. بدون این بند، انتقال او به یوونتوس غیرممکن بود. یووه دو بار از آن قرارداد سود برد — هم دو سال از بازی‌هایش بهره‌مند شد و هم بعداً وقتی مادرید بند بازخرید را فعال کرد، درآمد قابل‌توجهی کسب کرد. این نوع قرارداد در آن زمان در فوتبال ایتالیا بی‌سابقه بود و حالا به الگویی رایج تبدیل شده است؛ نمونه‌اش فعالیت باشگاه کومو در انتقال نیکو پاز است.»