نگرانی جدی در رئال مادرید: تیم ژابی، لیدر ندارد!

مرجع خبری رئال مادرید : ماریو کورتخانا خبرنگار اتلتیک در گزارشی مفصلث ینوشت: پس از شکست ۵–۲ رئال مادرید مقابل اتلتیکو مادرید در سپتامبر گذشته، فضای رختکن تیم شاهد یکی از نخستین تنش‌های جدی فصل بود.
به گفته منابعی نزدیک به تیم که برای حفظ موقعیت خود خواسته‌اند نامشان فاش نشود، در رختکن میان بازیکنان گفت‌وگویی صریح و تند صورت گرفت؛ انتقاد اصلی نیز متوجه برخی بازیکنان جوان بود که از نظر روحیه و تمرکز در تمرینات، انتظارات را برآورده نکرده بودند. این اتفاق، نخستین آزمون واقعی برای نسل جدید رئال مادرید بود — و تیم به‌وضوح در آن ناکام ماند.

با این حال، از آن زمان مادرید تا حدی مسیر خود را بازیافته است. آن‌ها اکنون با دو امتیاز اختلاف در صدر لالیگا قرار دارند و هر دو بازی نخست خود در لیگ قهرمانان اروپا را نیز با پیروزی پشت سر گذاشته‌اند. اما حقیقت این است که تاکنون با چالشی بزرگ روبه‌رو نشده‌اند.

به همین دلیل، در آستانه دیدارهای حساس پیش‌رو — برابر یوونتوس، بارسلونا و لیورپول طی دو هفته آینده — نگرانی‌هایی در باشگاه وجود دارد که ضعف‌های مربوط به رهبری و شخصیت تیمی دوباره نمایان شود. یکی از منابع باشگاه وضعیت فعلی ژابی آلونسو را چنین توصیف کرده است: «مثل بازیکنی است که هنوز دقایق اول بازی را سپری می‌کند، اما یک کارت زرد در کارنامه‌اش دارد.»

برای درک این وضعیت باید اندکی به عقب بازگردیم. بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴، رئال مادرید شش عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان را کسب کرد — آماری بی‌سابقه که شمار کل قهرمانی‌های اروپایی باشگاه را به ۱۵ رساند، در حالی که تیم دوم، میلان، تنها هفت قهرمانی دارد.

در طول آن دهه، ترکیب رئال مادرید بارها تغییر کرد؛ ستاره‌ها آمدند و رفتند، مربیان عوض شدند، اما حس تداوم و تجربه همیشه حفظ شد. تونی کروس و لوکاس وازکز پنج قهرمانی از آن شش عنوان را به دست آوردند و لوکا مودریچ، دنی کارواخال و ناچو در همه آن‌ها حضور داشتند.

اکنون اما تنها دنی کارواخال، ۳۳ ساله، از آن نسل باقی مانده است. او باسابقه‌ترین بازیکن فعلی تیم و بر اساس سیاست باشگاه، کاپیتان رسمی رئال مادرید است. تیبو کورتوا هم‌سن اوست، اما مدت حضورش در تیم کمتر بوده و فده والورده، ۲۷ ساله، بازوبند نایب‌کاپیتانی را در اختیار دارد.

پس از قهرمانی سال ۲۰۲۴ در لیگ قهرمانان، سه بازیکن باتجربه از تیم جدا شدند: کروس بازنشسته شد، ناچو به تیم سعودی القادسیه پیوست و خوسلو — که تنها یک فصل در مادرید بود اما نفوذ بالایی در رختکن داشت — راهی الغرافه قطر شد.

تابستان گذشته نیز دو جدایی دیگر رقم خورد: مودریچ به میلان رفت و وازکز به بایر لورکوزن آلمان پیوست.

در دوران دوم مربیگری کارلو آنچلوتی (۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵)، حضور این بازیکنان باتجربه برای حفظ تعادل تیمی حیاتی بود. آنچلوتی همواره طرفدار تمدید قرارداد بازیکنان بالای ۳۰ سال بود — نه‌فقط به‌خاطر کیفیت فنی، بلکه برای ثبات رختکن.

با این حال، در پایان فصل ۲۰۲۳–۲۴ بسیاری در باشگاه هشدار دادند که اگر مودریچ و کروس هر دو جدا شوند، «جو تیم متلاشی خواهد شد». یکی از مدیران وقت گفته بود: «اگر کارواخال تنها بماند، ظرف یک ماه منفجر می‌شود.»

اما باشگاه برخلاف این توصیه‌ها، قرارداد مودریچ و وازکز را تمدید نکرد. نتیجه آن، تغییری محسوس در فضای تیم بود. طبق گزارش منابع داخلی، رئال مادرید از داشتن «بهترین رختکن اروپا» در فصل گذشته، به تیمی با خودمحوری و اصطکاک‌های درونی تبدیل شد — فصلی که در نهایت بدون جام به پایان رسید.

یکی از بازیکنان در گفت‌وگو با The Athletic در ماه مه گفته بود: «باید ببینیم ژابی آلونسو جرات می‌کند وارد این آشوب شود یا نه.»

آلونسو این چالش را پذیرفت. او نه‌تنها برای بهبود عملکرد تیم، بلکه برای بازسازی فرهنگ و نظم در رختکن آمد. منابع نزدیک به تیم گفته‌اند: «او رختکنی را تحویل گرفت که پر از عادت‌های غلط بود.» آلونسو نظم، وقت‌شناسی و تمرینات پرفشار را در اولویت قرار داده است.

در مقایسه با آنچلوتی — که در تمرینات کمتر دخالت می‌کرد — آلونسو خود در تمام جزئیات حضور دارد و به‌قول یکی از نزدیکان بازیکنان «مثل یکی از اعضای تیم تمرین می‌کند».

بااین‌حال، واقعیت این است که ترکیب کنونی رئال مادرید دیگر آن میزان از رهبری و تجربه سال‌های گذشته را ندارد. تابستان امسال پنج بازیکن جوان به تیم اضافه شدند: گونزالو گارسیا (از آکادمی باشگاه)، دین هویسن (از بورنموث)، ترنت الکساندر-آرنولد (از لیورپول)، فرانکو ماستانتونو (از ریورپلاته) و آلوارو کارراس (از بنفیکا). میانگین سنی این خریدها کمتر از ۲۲ سال بود.

هویسن شروعی امیدوارکننده داشت، اما در هفته‌های اخیر چند اشتباه پر سر و صدا مرتکب شده و از او خواسته شده تمرکز بیشتری داشته باشد. آرنولد نیز، با وجود تجربه بالاتر، هنوز در حال سازگاری با محیط جدید است و به گفته منابع «کمی خجالتی» است.

در این میان، کیلیان امباپه در زمین نقش رهبری پررنگی یافته، اما از نظر تأثیرگذاری روزمره در رختکن هنوز با سطحی که کریستیانو رونالدو در گذشته داشت فاصله دارد. والورده با پشتکار و انضباط مثال‌زدنی‌اش به الگویی برای سایر بازیکنان تبدیل شده و اورلین شوامنی نیز مسیر رشد مشابهی را طی می‌کند. در مقابل، بازیکنانی مانند جود بلینگام باید هرچه زودتر جای خالی بزرگان سابق را پر کنند.

آلونسو و کادرش معتقدند اکنون زمان آن رسیده که نتایج سخت‌کوشی خود را ببینند. آن‌ها تنها یک لغزش مقابل اتلتیکو داشتند، اما همان شکست به‌اندازه‌ای جنجالی بود که خاطرات شکست ۴–۰ برابر پاری‌سن‌ژرمن در نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های جهان را زنده کرد.

اکنون، هر اشتباه دیگر در دیدارهای بزرگ پیش‌رو می‌تواند پایه‌های پروژه آلونسو را متزلزل کند و او را با فشار فزاینده‌ای روبه‌رو سازد — به‌ویژه در آستانه سوپرجام اسپانیا در ژانویه، جایی که رئال مادرید باید در نیمه‌نهایی برابر اتلتیکو قرار گیرد و در سوی دیگر جدول، بارسلونا و اتلتیک بیلبائو رقابت خواهند کرد.

اولین چالش بزرگ اما همین حالاست: دیدار با یوونتوس در لیگ قهرمانان، و پس از آن، ال‌کلاسیکوی حساس برابر بارسلونا در روز یکشنبه.