مرجع خبری رئال مادرید: دنی کارواخال پس از پیروزی مقابل بارسلونا در سانتیاگو برنابئو گفت: «بدون توپ عملکرد بسیار خوبی داشتیم. درست تشخیص دادیم چه زمانی باید پرس بالا انجام دهیم و چه زمانی جمع و فشرده شویم. تیم بسیار کم تحت فشار قرار گرفت و تقریباً هیچ موقعیتی واگذار نکردیم.» این جملات دقیقاً توصیف میکند که در نخستین الکلاسیکوی فصل چه گذشت؛ اتفاقی که پس از دریافت ۱۶ گل در چهار دیدار اخیر برابر بارسلونا غیرممکن بهنظر میرسید، اما به لطف شاهکار تاکتیکی ژابی آلونسو محقق شد. او موفق شد طرح تهاجمی شاگردان هانسی فلیک را کاملاً از کار بیندازد. اکنون بارسلونا میداند با یک رئال مادرید متفاوت روبهروست و اگر میخواهد به این تیم ضربه بزند، باید خیلی چیزها را بازنگری کند.
بارسا در این دیدار کاملاً خالی از ایده و بیجهت بود؛ تیمی بیبرنامه، خنثی و سردرگم. از سلطه کامل تا آشفتگی مطلق در برابر ساختاری که سرمربی رئال طراحی کرده بود و با آن نخستین پیروزی بزرگ خود را روی نیمکت رقم زد. ژابی پس از بازی گفت: «اهمیت این مسابقه هم از نظر روانی و هم از نظر اهمیت رقابتها زیاد بود. این برد به ما کمک خواهد کرد رشد کنیم، هرچند راه زیادی باقی مانده. دیدم که بازیکنان و ورزشگاه چقدر از این پیروزی لذت بردند.»
بارسلونا تنها دو موقعیت خطرناک در کل مسابقه خلق کرد: یک گل حاصل از اشتباه آردا گولر در خروج از عقب و موقعیتی که کونده از دست داد. با محو شدن کامل لامین یامال ــ که کارراس عملکرد دفاعی بسیار خوبی مقابلش داشت ــ بارسا عملاً هیچ ابزار فردی برای تنفس و بازگشت در جریان بازی نداشت. شاگردان فلیک با تنها ۱٫۰۳ گل مورد انتظار زمین را ترک کردند، درحالیکه رئال مادرید ۳٫۶۴ xG تولید کرد؛ عددی که بر بیبرنامه بودن آبیواناریها و ناتوانیشان در یافتن «طرح B» تأکید دارد.
درس بزرگ تاکتیکی رئال مادرید از لحظه ورود ادواردو کاماوینگا آغاز شد؛ مهرهای تعیینکننده، اما نه تنها عامل. اشغال هدفمند فضاها برای مسدود کردن «جعبه» معروف بارسلونا، تغییر کلیدی دیگری در این طرح بود. ژابی پیش از بازی گفته بود: «مهمترین مسئله کیفیت و قدرت خود ماست. سپس برنامههای جزئی با و بدون توپ. باید کنار هم بمانیم، لحظات پرس و فاصلهها را کنترل کنیم.» او گفته بود و انجام داد.
درحالیکه بارسا ساختار همیشگی خود را با پدری و دییونگ در پایه و فِرمین و راشفورد متمایل به مرکز برای ایجاد برتری عددی میساخت، ژابی آلونسو در میانه میدان اعداد را برابر کرد و برای هر قطعه کلیدی، نشانگیری فردی تعریف نمود. این تغییر «جعبه» بارسا ــ یعنی همان برتری عددی و مثلثبندیهای مرکزی ــ را نابود کرد. با خنثی شدن پدری و فرنکی، رئال تنها باید توپ را میربود و از فضاهای پشت دفاع حریف با سرعت استفاده میکرد.
هر حرکت بارسلونا پیشبینی و مقابله شد. کاماوینگا پیوت بارسا را پرس میکرد و بلینگام حرکات درونمحور راشفورد را دنبال میکرد. هر بازیکنی که قصد نفوذ از مرکز داشت، با یک حریف چسبیده روبهرو میشد و تولید بازی خفه میگردید. مکانیزمی که معمولاً غیرقابل مهار بود، این بار فلج شد؛ به لطف «ضدجعبه» طراحیشده توسط ژابی.
این الگوی هوشمندانه و سازگار، مالکیت بارسا را بیاثر کرد؛ هرچند نتیجه نهایی کماختلاف بود. شِچِسنی با ۲٫۴۴ گل جلوگیریشده (شامل مهار پنالتی) مانع یک شکست سنگین برای تیمش شد. کارواخال در پایان گفت: «پیروزی کاملاً شایسته بود… و بهنظرم نتیجه حتی کم هم بود.»



۳ بازی سخت تا حالا این فصل داشتیم.اولی مقابل اتلتی بدجور باختیم.اما دوتا بازی بعدی پیشرفت زیادی کردیم.حالا باید بازی بزرگ بعدی رو بیرون خونه بازی کنیم.مهمه ک بتونیم با جو ورزشگاههای حریف هم همین کیفیتو حفظ کنیم..
شطرنج خشن اجرا کرد ژابی روی فیلیک….خشن از نوع اصیل سامورایی و سرخپوستی….البته چند نوعش هم ابداعی بود….
:lol:
قشنگ بود
در عجبم همون کونی های که میگفت ژابی مرد بازی های بزرگ نیست کجا هستند؟
بجز شکست در برار اتلیتیک و پاریس( که دو سه هفته شدع بود تیم را در اختیار گرفته بود) ، ژابی همه بازیهای بزرگ رو برده :
دو بار یونتوس
یک بار دورتموند
یکبار مارسی
یک بار ویارئال
یکبارم بارسا ( اگر چه اینو نمیشه بازی اونچنان بزرگ دونست. بردن چن تا بچه کونی! کاری ندارد)
نمیفهمم برای چی به بقیه رئالی ها توهین میکنی؟
فحشاتو جمع کن بده به بارسایی ها چندین باره میبینم به بچه های مرجع و رئالی ها توهین میکنمثلا طرفدار یه تیم هستیم