مرجع خبری رئال مادرید : داستان دفاع چپ در رئال مادرید، داستانی معمولی نیست. باشگاه سفیدپوش مادرید ـ پرافتخارترین تیم تاریخ فوتبال ـ در تقریباً هر پست اسطوره‌هایی داشته است؛ اما در سمت چپ دفاع، یک «مکتب» ویژه شکل گرفت؛ مکتبی که دو ستاره برزیلی، روبرتو کارلوس و مارسلو، طی ۳۰ سال پایه‌گذاری و تثبیت کردند. نتیجه‌گیری روشن است: در رئال مادرید، مدافع چپ صرفاً یک مدافع نیست، بلکه بخشی حیاتی در سازوکار تهاجمی تیم محسوب می‌شود.
چند سال این فرهنگ دچار وقفه شد. حضور مندی ـ مدافعی بسیار مستحکم اما با ضعف در بازی‌های ترکیبی و همراهی در حمله ـ باعث شد نقش هجومیِ آن جایگاه کمرنگ شود. فران گارسیا تا حدی میانه‌رو است و ژابی آلونسو به او اعتماد دارد، اما ثبات لازم را پیدا نکرده است. به همین دلیل باشگاه در تابستان گذشته تصمیم گرفت به‌سراغ مدافعی برود که آن سنت را احیا کند؛ و این انتخاب ارزان نبود: رئال مادرید ۵۰ میلیون یورو پرداخت کرد تا «آلوارو کارِراس» را از بنفیکا بازگرداند؛ بازیکنی که سال‌ها پیش برای کسب فرصت بیشتر از آکادمی باشگاه جدا شده بود.
فوتبال مسیر را دوباره به این بازیکن گالیسیایی نشان داد؛ بازیکنی که تا امروز چندان هم به‌عنوان یک عنصر هجومی شناخته نمی‌شد. حضور پرشمار ستاره‌ها در سمت چپ (وینیسیوس، امباپه زمانی که به آن منطقه می‌افتد، و گهگاه رودریگو) باعث می‌شود مدافع کناری کمتر فرصت نفوذ پیدا کند. اما مقابل والنسیا چنین فرصتی پیدا شد؛ و نتیجه‌اش نخستین گل او برای رئال مادرید بود؛ چه می‌گویم گل… گلِ تماشایی: ضربه‌ای سنگین از کنج محوطه که مستقیم به طاق دروازه نشست.
کسی انتظار چنین ضربه‌ای را نداشت؛ نه مدافعان والنسیا و نه دروازه‌بانشان. خودِ کارِراس هم می‌گوید: «چنین چیزهایی را برنامه‌ریزی نمی‌کنی؛ طبیعتاً از درون درمی‌آید. شکر خدا.» مقایسه با روبرتو کارلوس بی‌درنگ مطرح شد، اما او با فروتنی پاسخ داد: «نه، نه، این چیزها حرف‌های بزرگی است! (با خنده) افتخار می‌کنم. عجله‌ای برای گل‌زنی نداشتم؛ وظیفه‌ام چیز دیگری است. اما هر زمان بتوانم کمک کنم، دریغ نمی‌کنم. همیشه رؤیای بازی در اینجا را داشتم.»
و وظیفه اصلی‌اش را مقابل والنسیا عالی انجام داد. او در دو جهت ـ دفاعی و طراحی حمله ـ درخشید: بهترین بازیکن مادرید در بازپس‌گیری توپ (۱۲ بار)، تکل موفق (۳ بار)، پاس کامل (۸۳)، و پاس در یک‌سوم پایانی زمین (۳۸). آمار گل موردانتظار او تنها ۰٫۰۲ بود؛ یعنی کسی چنین شوتی را پیش‌بینی نمی‌کرد.
یکی از ویژگی‌های بارز کارِراس حضور دائمی و فعال او در جریان بازی است. اگر در جناح چپ فضای نفوذ نداشته باشد، به مرکز متمایل می‌شود و در خلق بازی کمک می‌کند. همین سبک، آمار جالبی ساخته است: او مقابل والنسیا ۱۲۲ بار در بازی دخیل بود؛ ۱۶ مرتبه بیشتر از نفر دوم (بلینگام). و این یک اتفاق موردی نیست: او بیشترین لمس توپ (۱٬۱۸۴)، بیشترین پاس (۸۸۳)، و دقیق‌ترین پاس‌های بلند (۷۹۱) را در کل فصل رئال مادرید داشته است. در لالیگا تنها «پدری» در این سه شاخص بالاتر از اوست.
نمایش او مقابل والنسیا نشان داد که کاملاً در رئال مادرید جا افتاده و مقاومت ذهنی دارد. پس از ناکامی در نخستین آزمون بزرگ ـ دربیِ متروپولیتانو ـ روحیه‌اش تحت تأثیر قرار گرفت. آن روز تقریباً هیچ‌کس در سطح مطلوب نبود، اما عملکرد کارِراس بسیار ضعیف‌تر به‌نظر می‌رسید. بااین‌حال او از آن مرحله عبور کرد: مقابل یوونتوس عملکرد خوبی داشت، برابر بارسلونا «لامین یامال» را ـ همانند زمانی که در بنفیکا بود ـ از کار انداخت، و برابر والنسیا با تسلط کامل دفاعیِ تیم، فرصت یافت آزادانه‌تر هجومی بازی کند؛ نتیجه‌اش همان گل زیبا بود.
نمی‌دانیم این نخستینِ چند گل خواهد بود؛ اما یک چیز روشن است: آلوارو کارِراس روزبه‌روز ثابت می‌کند بازگرداندنش، سرمایه‌گذاریِ درست و ارزشمندی بود.
کارراس هویسن و ماستانتانو خریدهای ژابی هستن که به درخواست مستقیم ژابی خریده شدن این نشون میده ژابی تو خرید بازیکن خیلی خوب عمل کرده ارنولد هم خرید شخصی پرز بود در مورد ارنولد بارها مفصل توضیح دادم که جذبش توسط پرز کاملا درست بوده اینکه موفق بشه یا نه به خودش بستگی داره
بالاخره بعد از چند سال یه دفاع چپ خیلی خوب داریم که هم تو دفاع خوبه هم تو حمله
⚽️ فووووری و رسمیییی:
دزیره دوئه برنده جایزه‌ی گولدن بوی شد
خداروشکر به یه زنازاده گهسایی ندادن…
واقعا لایقش بود…
دیوید بکهام هم شوالیه شد
شد سِر دیوید بکهام :)
مگه به یامال نداده بودنش ؟