مرجع خبری رئال مادرید: فلورنتینو پرز همچنان نمی خواهد بپذیرد که مشکل اصلی سوپرلیگ این است که هیچ کس از آن حمایت نکرده و همچنان نمی خواهد شکست تحقیرآمیز خود در این پروژه را بپذیرد، پروژه ای که جز هدر دادن پنج سال وقت و هزینه هواداران رئال و سالها باج دادن به بارسلونا و لاپورتا هیچ نتیجه ای نداشته است. پرز حالا ادعای غرامت 4.5 میلیاردی از یوفا برای سوپرلیگ را مطرح کرده است، ادعایی که از نظر حقوقدان ها هم صرفا یک توهم و خیال است چرا که مشکل اصلی سوپرلیگ، یوفا نیست بلکه مشکل این است که هیچ باشگاهی از آن حمایت نکرده است. آس از رسانه های پاچه مال پرز در گزارشی در این باره نوشته است:
سوپرلیگ شکایت خود را علیه یوفا به جریان انداخته است. فلورنتینو پرز نیز در مجمع اعلام کرد که باشگاه مراحل قانونی را آغاز کرده است. مجموع مبلغ این دو شکایت از ۴٬۵۰۰ میلیون یورو فراتر خواهد رفت که در این میان، سهم مربوط به رئال مادرید با اختلاف زیاد، بیشترین رقم را تشکیل می‌دهد. علاوه بر این، سوپرلیگ یک گام فراتر رفته است؛ نه‌تنها مطالبه خسارت خواهد کرد، بلکه نامهای نیز به رئیس یوفا، الکساندر چفرین، ارسال کرده و از او خواسته است مطابق رأی دادگاه عدالت اتحادیه اروپا، سوپرلیگ را به رسمیت بشناسد و تأیید کند؛ آن‌گونه که در متن نامه آمده و این روزنامه و دیگر رسانه‌های اروپایی به آن دسترسی پیدا کرده‌اند.
شرکت A22، نهاد برگزارکننده سوپرلیگ، در دسامبر ۲۰۲۴ نامهای به یوفا ارسال کرد و خواستار به رسمیت شناختن لیگ «یونیفای» شد. این درخواست پاسخی دریافت نکرد، اما پس از آن مذاکراتی آغاز شد که در نهایت به توافقی ختم نشد. به همین دلیل، اکنون A22 با تکیه بر یک حکم جدید و موافق دیگر و با شکایتی به ارزش ۴٬۵۰۰ میلیون یورو، بار دیگر از یوفا درخواست می‌کند که لیگ یونیفای را به صورت رسمی به رسمیت بشناسد.
در ماه‌های پس از ارسال نامه درخواست رسمی، A22 مذاکرات گسترده‌ای با یوفا انجام داد تا به نقطه توافق برسد و از بروز تنش‌های جدید جلوگیری کند. در متن نامه آمده است: «با وجود امتیازهای مهمی که از سوی ما داده شد، توافقی حاصل نشد. به همین دلیل، بدین‌وسیله بار دیگر درخواست رسمی خود را برای به رسمیت شناختن پیشنهاد ما از سوی یوفا (با اصلاحاتی مطابق مذاکرات اخیر) در اسرع وقت و حداکثر ظرف هشت هفته از تاریخ این نامه تکرار می‌کنیم».
در این نامه، A22 به‌طور مفصل توضیح می‌دهد که در یک سال گذشته چه مواردی را با یوفا مورد مذاکره قرار داده، بی‌آنکه به توافق برسند. از دید آن‌ها، این روند بیشتر تلاشی برای خریدن زمان و به تأخیر انداختن اجرای سوپرلیگ بوده است. به همین دلیل، خواستار جبران خسارات واردشده تاکنون هستند، بدون آنکه از اجرای رقابت خود صرف‌نظر کنند.
هفت ماه مذاکره، با جزئیات
برگزارکننده سوپرلیگ توضیح می‌دهد که با هدف دستیابی به راه‌حلی مشترک وارد مذاکره شد؛ راه‌حلی که سود قابل‌توجهی برای هواداران، بازیکنان و باشگاه‌ها داشته باشد. در طول این هفت ماه، تمرکز آن‌ها بر مجموعه‌ای محدود اما مشخص از اهداف کلیدی بوده که از سال ۲۰۲۱ محور فعالیت‌هایشان محسوب می‌شده است.
سوپرلیگ برای رسیدن به توافق، پیشنهادهای زیر را به یوفا ارائه کرد:
فرمت رقابت‌ها: سوپرلیگ قصد تغییر در روند فعلی سهمیه‌بندی رقابت‌های باشگاهی اروپا یا ساختار سه‌سطحی مسابقات (لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و لیگ کنفرانس) را نداشت، اما پیشنهاد داد که ۳۶ تیم حاضر در مرحله لیگ لیگ قهرمانان به دو گروه ۱۸ تیمی (عمدتاً بر اساس رنکینگ یوفا) تقسیم شوند. تیم‌ها در مرحله گروهی فقط با تیم‌های گروه خود بازی می‌کردند و تیم‌های برتر به مراحل حذفی یا پلی‌آف می‌رسیدند. با این حال، یوفا این تغییر را نپذیرفت.
حاکمیت و مدیریت: سوپرلیگ قصد تغییر در ساختار فعلی مدیریت یوفا و نهادهایی مانند EFC (که سابقاً ECA بود) را نداشت، اما پیشنهاد کرد هیأت‌مدیره‌ای ایجاد شود که متشکل از اکثریتی از باشگاه‌های شرکت‌کننده و نمایندگان بازیکنان و یوفا باشد. این هیأت حق وتو در تصمیمات مربوط به تغییر فرمت، توزیع درآمد و مسائل تجاری و ورزشی داشت. این پیشنهاد نیز با مخالفت یوفا روبه‌رو شد.
پلتفرم یونیفای: هرچند ایده پخش مسابقات از طریق این پلتفرم مورد توجه یوفا قرار گرفت و حتی خوآن لاپورتا در مصاحبه‌ای در ژوئیه ۲۰۲۵ به آن اشاره کرد، اما در نهایت، ایده پخش رایگان فوتبال نیز از سوی یوفا رد شد.
در چنین شرایطی، سوپرلیگ اعلام کرده است که راهی جز مطالبه خسارت و پیگیری رسمی برای به رسمیت شناخته شدن مسابقه خود ندارد.
بازیکنان صاحب رأی خواهند شد
در این نامه همچنین آمده است که هیأت‌مدیره لیگ یونیفای شامل ۱۴ نماینده از باشگاه‌های شرکت‌کننده، سه نماینده بازیکنان و سه نماینده از یوفا/فیفا خواهد بود. از آن‌جا که معمولاً بازیکنان در چنین تصمیماتی نقشی ندارند، سوپرلیگ قصد دارد آن‌ها را در ساختار مدیریتی خود وارد کند؛ به‌ویژه در شرایطی که در ماه‌های اخیر انتقادات زیادی درباره فشردگی مسابقات و تأثیر آن بر سلامت بازیکنان مطرح شده است.
فرمت «سوپر-چمپیونز»
سوپرلیگ از فرمت‌های قبلی خود عقب‌نشینی کرده و به مدلی روی آورده که در ماه‌های اخیر بر سر آن مذاکره کرده بود. در این مدل، ۳۶ باشگاه حاضر در سطح اول در دو گروه تقسیم می‌شوند. در لیگ اصلی یونیفای، گروه A شامل قهرمان فصل قبل، قهرمانان شش لیگ برتر ملی (بر اساس ضریب کشوری یوفا) و ۱۱ باشگاه برتر دیگر از لحاظ ضریب باشگاهی خواهد بود (مجموعاً ۱۸ تیم). گروه B نیز شامل ۱۸ تیم باقی‌مانده است.
در مرحله گروهی، تیم‌ها درون گروه خود بازی می‌کنند و تیم‌های برتر به مراحل حذفی یا پلی‌آف صعود می‌کنند. شش تیم نخست گروه A و دو تیم نخست گروه B مستقیم به مرحله یک‌هشتم نهایی می‌رسند و تیم‌های بعدی دو گروه در مرحله یک‌شانزدهم با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند.
در دیگر رقابت‌های سوپرلیگ نیز، سطح دوم و سوم با همین الگو برگزار خواهد شد. در هر سه مسابقه، روش صعود از طریق لیگ‌های داخلی حفظ می‌شود و سهمیه‌بندی همچنان بر اساس همان نسبت‌ها خواهد بود.