مرجع خبری رئال مادرید: خورخه پیکون در حساب شخصی خود در ایکس تأملی کوتاه اما صریح درباره وضعیت ژابی آلونسو منتشر کرده است. او با یادآوری اتفاقی قدیمی نوشت: «در سال ۲۰۰۴، تنها دو ماه پس از آغاز کار، خوزه آنتونیو کاماچو نیمکت رئال مادرید را ترک کرد. او گفت: ‘فکر میکردم مادرید به تغییر نیاز دارد و تصور میکردم مرا برای ایجاد این تغییر آوردهاند، اما دیدم انجام آن بسیار دشوار خواهد بود.’»
پیکون سپس وضعیت امروز را با آن مقطع مقایسه میکند: «ژابی آلونسو اکنون شرایطی بسیار مشابه را تجربه میکند. او با مأموریت اصلاح یک رختکن راحتطلب و بازگرداندن انرژی رقابتی وارد شد؛ رختکنی که به تغییرات فوری و جدی نیاز داشت. اما پنج ماه گذشته و او نتوانسته هیچچیز را دگرگون کند.» به گفته او، «بیش از اندازه مربیبودن و کمتر مدیربودن» به آلونسو آسیب زده، زیرا «بازیکنان بسیار نازپروردهتر از آن بودند که او تصور میکرد.» پیکون اضافه میکند: «شناخت از محیط هم کمکی نکرد؛ قطار رسانهای از روی او عبور کرده است.»
با این حال، او اشتباه اصلی آلونسو را چنین توصیف میکند: «بزرگترین خطای ژابی این است که تلاش میکند بیشتر شبیه آنچلوتی باشد و کمتر خودش؛ در حالی که این سازگاری در ذات او نیست. او میکوشد—دیر و ناموفق—کلیدهای موفقیت و سپس ناکامی مربی ایتالیایی را تکرار کند، در شرایطی که این رختکن بیش از هر چیز به انضباط نیاز دارد، نه نرمی و مدارا. اگر قرار است شکست بخوری، با ایدههای خودت باشد؛ درست مانند کاماچو.»
پیکون همچنین در یادداشتی جداگانه، وضعیت جود بلینگام را بررسی کرده است. او مینویسد: «بلینگام مسیری برخلاف معمول طی کرد؛ از یک هافبک بزرگ به یک هافبک هجومی حتی بهتر تبدیل شد. آنقدر به حضور در محوطه جریمه عادت کرد که حالا در میانه راه مانده است. او جوهره اصلی بازیاش را از دست داده و امروز مشخص نیست دقیقاً چه نوع بازیکنی است.»
سیرو لوپس چنین توضیح داده است: «شاید نزدیکترین نسخه به آنچه ژابی آلونسو واقعاً میخواهد رئال مادرید امروز باشد، همان تیمی بود که در جام جهانی باشگاهها دیدیم. در آن مقطع، تیم شکلی تازه گرفته بود؛ المانهایی از سبک ژابی دیده میشد، تفاوتهایی وجود داشت، تضادهایی که نشان میداد تیم در حال تغییر است. اما حالا رئال مادرید به سمت الگوهایی برگشته که بسیار شبیه به دوران پایانی آنچلوتی است. با این حال، آلونسو در جام جهانی از آن الگو فاصله گرفت، چون باور داشت قادر است ایده خودش را پیاده کند.»
امباپه باید تا اینجای فصل بیست تا گل بیشتر میزد تاکتیکهای بی نظیر ژابی مشکلی نداره
در واقع تو جام جهانی با اینکه اون چهارتا رو خوردیم تغییر ایجاد شده بود تیم هویت داشت نظم داشت و واقعا پیشرفت کرده بودیم و خوب بود ولی نمی دونم یهو بعد از شروع فصل چی شد که حتی بردامونم (به جز ال کلاسیکو) تیم بدون هویت و برنامه بود
مطلب خوبی بود. مشکل تیم دقیقا همیناست که نوشته