مرجع خبری رئال مادرید : پس از نشست خبری ژابی آلونسو، بحث رادیو مارکا به بحران رئال مادرید کشیده شد و نظرات تندی روی میز مطرح شد. فران پرسشی اساسی و تیز مطرح کرد: «رهبران تیم کجا هستند؟ اصلاً وجود دارند؟» و از بازیکنان باتجربه درخواست کرد اگر مشکل واقعاً از مربی نیست، مسئولیتپذیر باشند و خود را نشان دهند.
سانتی کانیزارس نیز بسیار صریح بود و درباره وزن باشگاه در برابر ستارهها، بهویژه در مورد وینیسیوس جونیور، اظهار نظر کرد. او گفت: «وقتی رئال مادرید بالاتر از بازیکنان قرار دارد، هرگز مشکلی پیش نمیآید؛ اما وقتی پایینتر قرار میگیرد، مشکلات آغاز میشود.» او عدم حضور باشگاه در مراسم توپ طلا را ـ وقتی جایزه به بازیکن رئال نرسید ـ یک اشتباه تاریخی عنوان کرد: «این پیام را داد که رئال مادرید اگر با بازیکنش خوب رفتار نشود، تسلیم خواستههای او میشود.» کانیزارس هشدار داد که اکنون «باشگاه در نحوه برخورد و در فضای رسانهای بسیار پایینتر از بازیکنانش قرار گرفته است.»
او همچنین عملکرد ضعیف جمعی را بهانتقاد گرفت: «هیچکدام، جز تیبو کورتوا و کیلیان امباپه، در بهترین سطح خود نیستند.» و تأکید کرد که برخی بازیکنان «چنان رفتار میکنند که انگار زیدان یا رونالدو هستند، در حالی که چنین نیست.»
والدانو:«مشکلات رئال مادرید مزمن هستند»
والدانو گفت: «برخی مشکلات رئال مادرید مزمن هستند؛ مثلاً دشواری تیم در اجرای پرس. و این مسئله مستقیم به روحیه و انگیزه ربط دارد. پرس زمانی مهم است که تیم نسبت به وظایفش هوشیار باشد؛ در این حالت تیم اتصال پیدا میکند، حواسپرت نمیشود و وارد حالت بیتفاوتی نمیشود.»
والدانو تأکید کرد: «مقابل سلتا، رئال مادرید دهنفره شد و از همان لحظه، تیم به سطحی از تهاجم رسید که در یک ساعت قبل از آن وجود نداشت. در آن مدت سلتا با گردش توپ بسیار هوشمندانه، رئال را بهشدت آزار داد.»
او ادامه داد: «پرس برای همین است؛ وقتی تیم مسئولیت را احساس میکند، از نظر فوتبالی هم متصل میشود. زیر فشار حواسپرت نمیشود و دچار رخوت نمیگردد.»
والدانو بار دیگر مشکل پرس را یکی از ضعفهای بزرگ رئال دانست: «اما باید واقعاً پرس کرد. مثل وقتی که دهنفره شدند. همانطور که منوتی میگفت: موضوع این نیست که فقط بروی و رها کنی؛ باید بروی و گاز بگیری. این دو سطح کاملاً متفاوتاند.»
او افزود: «باید از جلو پرس را آغاز کرد؛ جایی که سختترین کار است. دو مهاجم بزرگ رئال مادرید فوقالعاده تأثیرگذارند، اما آغاز پرس برایشان دشوار است؛ و از همانجا زنجیره پیامدها کل تیم را تحت فشار میگذارد.» والدانو سپس به کیلیان امباپه اشاره کرد: «یک ضربه آزاد زد و یک چیپ که بهسختی گل نشد. اینها برای بازیکنی که شاید بهترین بازیکن جهان باشد، بسیار کم هستند؛ بازیکنی که باید دائماً وارد بازی شود.» او همچنین درباره وینیسیوس گفت: «۳۵ دقیقه طول کشید تا وارد جریان بازی شود.»
درباره نقش ژابی آلونسو در این بحران، والدانو موضعی روشن داشت: «ژابی آلونسو یک سرمربی توانمند است. مشکل این است که بازیکنان نمیدوند، نه اینکه مربی توانایی نداشته باشد.»
او افزود: «فعالسازی تهاجم تیم وظیفه بازیکنان است. مربی باید نظم بدهد، انگیزه ایجاد کند… اینها وظایف اوست. اما برایم عجیب بود که پس از آن بازی کامل در بیلبائو، تیم هیچ تهاجمی نداشت و اینقدر طول کشید تا از خواب بیدار شود. تنها زمانی که اوضاع بحرانی شد ـ وقتی ۱–۰ عقب افتادیم، یک بازیکن اخراج شد و شرایط پیچیده شد ـ تیم سطح دیگری از تلاش را نشان داد.»
میاتوویچ:«سخت است که انتظار انقلاب را در یکی دو بازی بعدی داشته باشیم»
میاتوویچ از آن افرادی نیست که فقط برای حرفزدن پشت میکروفن قرار بگیرد. سخنان او معمولاً آرام، سنجیده و شبیه هشداری از درون باشگاه است. اینبار هم پس از شکست ۰–۲ رئال مادرید مقابل سلتا در برنابئو، تحلیلش برای هواداران تلخ و مستقیم بود.
او در صحبتهایش در کادِنا سِر گفت: «با تمام چیزهایی که گفته میشود، با آنچه درباره تیم شنیده میشود… من آدم خوشبینی هستم، اما سخت است انتظار داشته باشیم همهچیز در یکی دو بازی درست شود.» با این جمله، تصویری ارائه کرد که نشان میدهد مشکلات تیم با یک انگیزهدرمانی کوتاه یا یک تغییر تاکتیکی ساده حل نمیشود.
میاتوویچ سپس به نقطهای پرداخت که از نظر او ریشه اصلی بحران است: نبودِ پیشرفت فردی در بازیکنان. او گفت: «بازیکنان باید بفهمند که فوتبال تغییر میکند و آنها هم باید تغییر کنند. دیدم برخی بازیکنان راحت، بدون فشار، فقط در مسیری که به آن عادت دارند بازی میکنند و تنها وقتی توپ دارند فعال میشوند…» او نامی نبرد، اما اشارهاش آنقدر روشن بود که از صدها انتقاد مستقیم تأثیر بیشتری داشت.
او از یک نتیجه صحبت نمیکرد، بلکه از یک روند. برای همین، برخلاف وعدههای خوشبینانه، اظهار داشت: «سخت است انتظار داشته باشیم یک انقلاب رخ دهد و مادرید ناگهان خوب بازی کند. رقابتها ادامه دارد و هر تیمی که بهمصاف رئال میآید انگیزه مضاعف دارد.»
در ادامه، استعارهای بهکار برد که فضای گفتگو را سنگین کرد: «آنها بوی خون را حس کردهاند و میخواهند به تو آسیب بزنند؛ مثل کوسهها.» تصویری صریح و تند که نشان میدهد رئال مادرید بهجای ایجاد ترس، حالا به رقبا امید میدهد؛ و این در چامارتین «گناه نابخشودنی» است.
بنیتو:«دیگر ژن رقابتی در رئال دیده نمی شود»
آلوارو بنیتو پس از شکست خانگی رئال مادرید مقابل سلتا، وضعیت تیم را بیپرده و صریح تحلیل کرد. این بازیکن پیشین رئال مادرید و کارشناس فعلی تلویزیونی، نقطهای را نشانه رفت که بیش از همه دردآور است: هویت. او در موویاستار گفت: «باید خودت را پیدا کنی و این بزرگترین نگرانی رئال مادرید است.» به باور او، مشکل نه در یک بازیکن یا یک بخش خاص، بلکه در مسئلهای عمیقتر ریشه دارد.
او رختکنی را توصیف کرد که از ویژگیهایی که همیشه باشگاه سفیدپوش را تعریف میکرده فاصله گرفته است. بنیتو اظهار داشت: «تیم از نظر روح، قلب و جنگندگی بسیار دور از استانداردهای خود است.» به گفته او، دیگر نشانی از آن «ژن رقابتی» دیده نمیشود؛ ژنی که بارها تیم را زمانی که فوتبال کافی نبود، سرپا نگه داشته بود.
اما تحلیل او تنها به بعد احساسی محدود نشد. بنیتو یک مشکل ساختاری را تشخیص داد که هر طرحی را در زمین مختل میکند. او توضیح داد: «فضاهای زیادی وجود دارد و وقتی بازیکنان خط حمله پرس را هدایت نمیکنند، دیگران کار چندانی از دستشان برنمیآید. فضای زیادی برای پوشش باقی میماند و ناهماهنگیهای بسیاری ایجاد میشود.» او به پرس اشتباهی اشاره کرد که باعث میشود تیم از هم جدا شود.
تشخیص او سختگیرانه بود: اگر اصلاحات فوری انجام نشود، مشکلات جدی در راه خواهد بود. او هشدار داد: «اگر راهحلی پیدا نشود، هر تیمی که سطح خوبی داشته باشد بر تو مسلط میشود، موقعیت ایجاد میکند، کار را دشوار خواهد کرد و مانع پرسگیریات میشود؛ و این یعنی دیگر نمیتوانی تمام بازیهایی را که باید با توجه به کیفیت بازیکنانت ببری، پیروز شوی.»
و شاید نگرانکنندهترین پیام او همین بود: این یک حادثه نیست، یک روند است. بنیتو معتقد است رئال مادرید کنترل خود را از دست داده و نمیداند به کجا باید تکیه کند. او گفت: «احساسها بد هستند و نمیبینم از کجا میتوان دوباره فرمان را در دست گرفت.»



ژابی آلونسو یک سرمربی توانمند است. مشکل این است که بازیکنان نمیدوند، نه اینکه مربی توانایی نداشته باشد.
این حرف والدانو خیلی درسته از نظر من. هیچکدوم نگفتن تقصیر ژابیه. اتفاقا با این مشکلات ریشهای که تیم داره به نظر میاد ژابی راه حل باشه. اگه بهش اختیارات لازم رو بدن بهترین فرد برای اجرای یه جراحی اساسیه
چندتا مورد رو بگم:
اینکه ژابی آلونسو برای نیمکت رئال مادرید، کوچک و کم تجربه هست که شکی نیست.
ولی دیگه انصافا، اینجوری نیست که ژابی هیچی ندونه. ژابی مربی خوبی هست. زود بود بیاد رئال مادرید.
بعضی از ترکیب ها و ابداعات به خاطر کم تجربه بودن هست.
دنبال تغییر نگرش هست. ولی برای چنین تغییر نگرشی توی تیم، زمان لازم داره، حداقل ۲ فصل! تازه در صورتی بازیکن ها همکاری کنن. که خب با فشاری که توی رئال هست. عمرا به هیچ مربی این مقدار زمان نمیدن.
در مورد بازی با سیتی هم، من با اطمینان میگم تحقیر نمیشیم که هیچ احتمالا بتونیم امتیاز بگیریم. حداقل مساوی رو میگیریم. چون این بازیکن ها تو بازی های سخت بیشتر تلاش میکنن.
سیتی هم تیمی هست که بالا و باز بازی می کنه.
ولی این تیم ثبات نداره، مجدد توی لیگ میافته تو دست انداز و چاله. اینا بازیکن ها به جز امباپه و کورتوا جلوی تیم های کوچک و توی بازی های لیگ انگیزه ندارن.
به هر حال امیدوارم رئال مادرید محبوبم حالش خوب بشهو از بحران خارج بشه. و مجدد تاج پادشاهی رو سرش بذاره. که فقط رئال مادرید شایسته این عنوان هست.
هالا مادرید.
رئال که بگا رقت،حداقل فردا بازی اسطوره رونالدو رو ببینم روحم جلا پیدا نه
همه تیم هاروکرنرهابرنامه وتاکتیک دارن باهرکرنربوی گل میادولی تیم ماهرمربی وکادرفنی تخمی میادهمون کارهای بی دلیل الکی بی خاصیت تکرارمیکنن یعنی مادرحدتیم دوم تایرن نمیشیم؟خاک عالم توسرتون یک هیچ عقب بودن تو6دقیقه دوگل زدن ماهمین که گلی میخوریم همه انگارمیمیرن میرن توقبر
ژابی هم رفته یکی از بهترین مربی های کرنر رو گرفته
اخراج کالافات
والورده و ژابی امروز خصوصی دقایقی با هم گفت و گو کردن