مرجع خبری رئال مادرید؛ ماه‌ها بود که رودریگو گوئس در سکوت قدم در بیابانی بی‌پایان می‌گذاشت؛ مسیری سخت و خشک که در آن هر کنترل توپ به آزمونی تازه تبدیل می‌شد و هر ضربه، یادآور این بود که جادویش زیر خاک مانده، اما خاموش نشده است.
تا اینکه سرانجام دوباره خودش را یافت؛ همان نسخه تیز، جسور و پُرانرژی که توپ را می‌گیرد و آن را با کفش‌هایش یکی می‌کند؛ همان رودریگویی که در صحنه‌های بزرگ ظاهر می‌شود و با طبیعی‌ترین شکل ممکن رؤیاهای حریف را فرو می‌ریزد. او بعد از پایان بازی اعتراف کرد: «خیلی به این گل نیاز داشتم. همیشه تلاش می‌کنم گل بزنم و کمک کنم، اما در بهترین فرم نبودم.» ۲۸۱ روز و ۳۲ بازی گذشته بود بدون آن‌که برای رئال گل بزند؛ سفری طولانی که فقط با کار و صبوری دوام آورد. همین تعهد—تمرین مداوم و ایمان به خود—راه خروج از آن بیابان شد.
در آغوشی که پس از گل با ژابی آلونسو داشت، همه تنش‌های انباشته خلاصه شد. ژابی گفت: «دوره سختی است، برای ما و برای او. فقط می‌خواستم نشان بدهم کنار هم هستیم.» رودریگو هرگز تا این اندازه زیر سؤال نرفته بود یا اعتمادبه‌نفسش افت نکرده بود، اما نزدیکانش هیچ‌وقت به استعداد او شک نکردند.
پپ گواردیولا پس از بازی در برنابئو رک و پوست‌کنده گفت: «چه بازیکن فوق‌العاده‌ای است.» و ادامه داد: «این پسر سطح دیگری دارد.» فصل قبل هم جود بلینگام در روزهایی که رودریگو در سایه بود، او را ستوده بود. حضور امباپه انگار جای او را تنگ‌تر کرده بود، اما رودریگو حاضر نشد از صحنه کنار برود.
بلینگام دلیلش را ساده توضیح می‌دهد: «خیلی دست‌کم گرفته شده. به‌نظر من بااستعدادترین بازیکن تیم است.» همین توانایی پنهان، حالا در لحظه‌ای بازگشته که رئال بیش از هر زمان به آن نیاز داشت.
رودریگو برگشته؛ نه فقط به گل، بلکه به خودش. و شاید این آغاز فصلی تازه باشد، فصلی که در آن بیابان دیگر پشت سر مانده است.
ژابی بیچاره هرچی بازیکن براش خرید مصدوم شد و هرچی که قبلا بود اونام مصدوم شد یادتون رفت بازی های اول چقد پرس میکرد تیم چون مصدوم نداشتیم اسن آرنولد چقد مصدوم میشه نمیتونه ۶۰ دقیقه دووم بیاره
بازیکن خوبیه باید بهش فرصت بده
کاش کل فصل جلو سیتی بازی می کردیم
قشنگ سالی ۱۰۰ گل رو می زد :lol:
بازی فردا چقدر دیره :/
ینی لجم گرفت از بازیکنامون ک بازی نمیکنن والا بازی بارسا رسمن دفاعای اوساسونا فلج بودن یعنی بارسا هیچکاری نمیکرد اینا خودشون چند تا به خودشو میزدن بارسا دخالت میکرد اونوقت بازیکنای ما ک همه دنیا حصرت داشتن چنین بازیکنای رو داره بازی نمیکنن همه چی ب تخمشونه ک اوساسونا رو هم با بدبختی بردیم لجم میگیره از این همه بازیکن بی غیرت که انقد شاخ شدن بازی نمیکنن کسی همه نمیتونه بگه چرا
بخدا من باشم بازی فردا رو وینی تعویض به بهونه استراحتم شده نمیزارم بازی کنه والورده رو هم بازی نمیدم و بیلی هم میکشم بیرون بازی نکنه ک از این تک رویا و چس کلاس گل زدنش بیوفته ک تیم در بدترین شرایط جای پاس دادن تک روی میکنه وقت شوت زدن چسی میاد چیپ میزنه
در جریان بازی گهسلون و اوساسونا، هواداران عنسلونا شعار می‌دادن: “ژابی بمان، ژابی بمان.”
خوبه همین ژابی درتون گزاشت چقدر زود دلتون تنگ شده جندها…..
حیف زمین و زمان و رختکن و بازیکنا و مصدومیتها و پی پی با ژابی راه نیومد وگرن مادرتون گاییده بود جندهای اروپا
معمولا به کسی میگن بمان که جلوی تیم خودشون خراب کرده باشه
نه ژابی که با ایکس‌جی چهار شرف نذاشت برا تیمشون
گل به خودی میزنن خخخخ
گوه تو دهن وینیسیوس
توپایی که اون بازی رید توشون اگ گل کرده بود شرفشون کامل میرفت
معمولا به مربی ای میگن بمان که رقیبو از دور خارج کرده باشه و ژابیم همین کارو کرده
با اسکوادی که تو لیگ کسی نزدیکشم نیس 4 امتیاز از تیمی که هزینه خالصش تو نقل و انتقالات از استقلال کمتر بوده عقبه
منم بودم خوشحال میشدم بمونه کسی که گولرو میفرسته رو کرنر هالندو بگیره کسی که تنها روشش برا خلق موقعیت اینه که توپ رو بده گوشه ها سانتر کنن درحالی که کسی تو محوطه نیست کسی که گارسیا رو میاره تو هد بزنه همون موقع ارنولد رو میکشه بیرون تا عمش سانتر کنه منم طرفدار بارسا بودم خوشحال میشدم همچین کسی بمونه تو رئال
عیب نداره یه روز تو کوچه ماهم عروسی میشع…
میگن مربی تعیین میکنه که بازیکنا کی برن دسشویی کی نرن راسته؟؟
مرد مومن تو اون شرایط کصخری وسط بازی مربی انقد بیکاره به بازیکنا بگه کی کیو بگیره تو کرنر؟؟
انقد تعطيلی که همچین کصشری رو باور کردی؟؟
پارسالم ژابی بود تیم ریده بود؟
کی میخواین بفهمین ترکیب تیم بالانس نیست؟؟
تیم نه دفاع داره نه هافبک نه وینگر راست
انتظار توتال فوتبال دارین با این ترکیب تخمی؟؟
اون مغز تو سرتون برای استفاده س نه دکور
آنباکسش کنین حداقل!!
عملا مربی حق نداره به بازیکن بگه بالا چشمت ابرو بعد اومده به مربی گیر میده
حقا که کصمغزین