مرجع خبری رئالم ادرید: میشل رفت و برندان راجرز آمد؛ تصمیمی که بسیاری را غافلگیر کرد. چرا که سرمربی اسپانیایی، القادسیه را به سطح اول فوتبال عربستان رسانده بود: از دسته دوم تا کسب رتبه چهارم در فصل گذشته. تیمی که به یکی از غولهای «غول جدید فوتبال» تبدیل شد. اما در فوتبال، مطابق همیشه، «شاه که میرود، شاه دیگری مینشیند». هرچند پیش از ورود سرمربی سابق لیورپول، سکان تیم مدتی در اختیار یک گزینه موقت بود؛ آلوارو گومس-ری. او بهعنوان چهرهای خارج از پیشبینیها، تنها طی پنج ماه، اعتماد هیئتمدیره و مدیران ارشد باشگاه را جلب کرد تا در دوره گذار، مسئولیت هدایت تمرینات را بر عهده بگیرد. او پل میان دو دوره شد و حالا وزن و اعتبارش در ساختار باشگاه افزایش یافته است.
گومس-ری در ماه ژوئن، همانطور که روزنامه AS گزارش داد، به القادسیه پیوست تا یکی از مهرههای کلیدی میشل در کادر فنی باشد؛ نقشی که حالا نیز در کنار راجرز ادامه خواهد داشت. چرا که با وجود تغییرات، القادسیه همچنان ـ هرچند با حضور پررنگتر انگلیسیها ـ ماهیتی «اسپانیایی» دارد. نه فقط بهخاطر آلوارو، بلکه در کل ساختار مدیریتی. سرمربی و سه هموطنش جدا شدند، اما سایر اعضا باقی ماندهاند؛ از جمله میگل کاروالیوِ بااستعداد (ملیپوش زیر ۲۱ سال) و پرچمدار پروژه، ناچویی که همانقدر خستگیناپذیر است که روز رفتنش بود: تنها کاستلزِ دروازهبان توانسته به رکورد ۱۲۰۰ دقیقه بازی او برسد. دیاِناِی رئال مادرید؛ همانند گومس-ری.
برای این مربی، این نخستین تجربه خارجیاش پس از حضور در «لافابریکا» است؛ والدهبباس، جایی که در تیمهای نوجوانان B و رئال مادرید C فعالیت کرد و پس از آن، بهعنوان یک استعداد جوان روی نیمکتهای مادرید شناخته شد. خودش در AS گفته بود: «اینکه در ۲۸ سالگی و از دل فوتبال آماتور، رئال مادرید با تو تماس بگیرد، فوقالعاده است». چهار سال بعد، در ۳۲ سالگی راهی عربستان شد. حضوری موفق، با سازگاری سریع و ایدههایی که مورد توجه قرار گرفت. ایدههایی که خودش چنین توضیح میدهد: «من تیمهای هجومی را دوست دارم؛ تیمهایی که هیجان ایجاد میکنند، جسورند و ریسک میکنند. فوتبال در نهایت سرگرمی است و من دوست دارم تیمم این حس را منتقل کند. با ریسک کردن ممکن است گلی هم بخوری، اما بدون ریسک، همانطور که در زندگی، رسیدن به چیزهای بزرگ سختتر میشود».
میان میشل و برندان راجرز، گومس-ری؛ از مادرید تا «موقت» در عربستان
این فلسفه با پروژه جاهطلبانه القادسیه همخوانی داشته است؛ پروژهای که بهتدریج هویت تیم را تغییر داده، بهویژه با جذب بازیکنانی با کیفیت فنی بالاتر. تیم از تکیه صرف بر ضدحمله فاصله گرفته و به سمت بازی فعالتر، مالکانهتر و مسلطتر حرکت کرده است. رویکردی که با تفکرات برندان راجرز نیز همسو است؛ مربیای که بهویژه در دوران لیورپول، همواره فوتبال شجاعانه، عمودی، آزاد برای خلاقیت و مبتنی بر تهاجم را ترجیح داده است. فلسفهای که حتی خارج از لیگ عربستان نیز توجهها را جلب کرده و باعث شده چند باشگاه برای پرسوجو سراغ او بیایند. با این حال، پاسخ فعلاً روشن است: تمرکز او، مگر در صورت دریافت پیشنهادی در بالاترین سطح برای بازگشت بهعنوان سرمربی اول، همچنان روی القادسیه خواهد بود؛ باشگاهی که در آن روزبهروز جایگاه پررنگتری پیدا میکند. فعلاً، بهعنوان پلی میان دو دوره.