مرجع خبری رئال مادرید: سرمربی سابق تیم ملی اسپانیا، ویسنته دل‌بوسکه، معتقد است مربیگری در رئال مادرید «از حضور در برخی تیم‌های دیگر آسان‌تر است» و بر این باور است که کار بزرگ یک مربی در فوتبال امروز این است که بداند چگونه «از کل تیم استفاده کند» تا بتواند فشردگی تقویم مسابقات را مدیریت کند، و در عین حال بتواند «یک رختکن خوب و سالم» بسازد.
دل‌بوسکه که این سه‌شنبه ۷۵ ساله می‌شود، این نکات را در گفت‌وگویی مطرح کرده که به مناسبت اعطای جایزه «ماریا دِ بیوتا ۲۰۲۵» انجام شده است؛ جایزه‌ای که در تقدیر از مسیر حرفه‌ای او در رئال مادرید و تیم ملی اسپانیا به وی اهدا می‌شود؛ تیمی که با آن در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی قهرمان شد.
او در توضیح فلسفه‌اش روی نیمکت، طبق اظهاراتی که برگزارکنندگان جایزه منتشر کرده‌اند، گفت: «سعی کرده‌ام همیشه با آدم‌ها همان‌طور رفتار کنم که وقتی نوجوان بودم با من رفتار می‌کردند. همیشه تلاش کرده‌ام یک رختکن خوب و سالم بسازم. این خیلی مهم است.»
دل‌بوسکه همچنین تأکید کرد که وظیفه اصلی یک مربی در فوتبال امروز، مدیریت درستِ بازیکنان در شرایطی است که هر سه روز یک بار مسابقه برگزار می‌شود: «باید از همه استفاده کنی. این در این مقطع، کار بزرگ مربی است.»
او اعتراف کرد که همیشه فکر می‌کرد مسیرش در مربیگری به پرورش بازیکنان آکادمی محدود خواهد شد، تا این‌که در سال ۱۹۹۹ پس از آن‌که در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ چند بازی را به‌عنوان مربی موقت هدایت کرده بود، سرمربی رئال مادرید شد. از نظر او «بودن در رئال مادرید از بودن در تیم‌های دیگر آسان‌تر است.» دل‌بوسکه در توضیح این موضوع یادآوری کرد: «ما در ۱۹۹۸ قهرمان شده بودیم و بعد هم در ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲. دوران بسیار خوبی داشتیم. رئال مادرید یک کار بزرگ انجام داد»، اشاره‌ای به دو قهرمانی اروپا که در چهار فصل حضورش روی نیمکت تیم سفیدپوش به دست آمد.
او در جمع‌بندی دوران حرفه‌ای‌اش گفت: «این‌که از محله‌ام بیرون آمدم و توانستم ۳۷ سال در رئال مادرید باشم؛ همیشه در یک باشگاه، برایم امتیاز بزرگی بود. من خوشحال بودم که فوتبال بازی می‌کردم.»
درباره دوران هدایت تیم ملی نیز، علاوه بر قهرمانی جهان، آن را «دورانی بسیار خوشایند» توصیف کرد و گفت در ۱۱۴ بازی فقط یک اخراجی داشته‌اند: «همیشه فضای بسیار خوبی داشتیم. بیشترین بهره را گرفتیم»، و بر این نکته تأکید کرد.
این مربی اهل سالامانکا، سروصدای پیرامون فوتبال را چندان مهم ندانست و گفت: «فکر می‌کنم مثبت است. هیچ‌کس حقیقت مطلق فوتبال را در اختیار ندارد.»
وقتی از او پرسیدند بهترین بازیکنی که با او هم‌دوره بوده چه کسی است، پاسخ داد: «من پیرّی و آمانسیو را انتخاب می‌کنم که مربوط به دوران خودم هستند و بعد هم رائول، فرناندو هیرو، زیدان یا رونالدو را. همه‌شان فوق‌العاده بودند.»
دل‌بوسکه درباره شانس اسپانیا برای قهرمانی دوم در جام جهانی سال آینده در آمریکا، مکزیک و کانادا هم خوش‌بین است و گفت: «هدف ما این است که دوباره قهرمان جهان شویم؛ بدون خودنمایی و با احتیاط. امید داریم قهرمان شویم و برای این کار تیم ملی لازم را داریم.»
اتفاق باید میگفت:مربیگری در رئال مادرید از بقیه تیم ها دشوار تر است.
اتفاق=اتفاقا
تا وینیسیوس هست باور کنید هیچی تویه رئال مادرید آسون نیست، نه مربیگری نه جام گرفتن نه موفقیت نه آرامش، از بهترین بازیکن دوسال پیش تبدیل شده به بی نظم ترین و بی اثرترین بازیکن تیم، وقتی تویه زمینه تیممون قطعا ده نفره ست، وقتی پا به توپه یا توپ و میبره مدافعا ازش میگیرن یا می شوته ورزشگاه بغلی و با خنده برمیگرده، وقتی هم توپ با حریفه این بیخیال داره قدم میزنه، بال چپ و راست تیمای دیگه بر میگردن و تویه کار دفاعی شرکت میکنن، بارها دیدم اولیسه تا محوطه ی جریمه ی خودشون برميگرده یا جرمی دکو