کاپلو:«در طول تاریخ هرگز بازیکنان رئال مادرید پرس نمی‌کردند/ پرونده نگریرا شوخی نیست/ ژابی باید بفهمد که در کجا کار می‌کند»

مرجع خبری رئال مادرید: فابیو کاپلو مربی اسبق رئال مادرید در گفتگو با مارکا به تحلیل شرایط تیم پرداخت.

— وضعیت ژابی آلونسو را در رئال مادرید چطور می‌بینید؟ به نظر می‌رسد برای پیاده‌کردن ایده بازی‌اش با مشکل مواجه است.
— من همیشه می‌گویم باید با انگوری که داری شراب بسازی. اگر بخواهی شامپاین درست کنی اما انگورِ شامپاین نداشته باشی، شامپاین درنمی‌آید. وقتی کسی به جایی تازه می‌رسد، باید بفهمد قرار است کجا کار کند.

— اما ژابی آلونسو این باشگاه را به‌خوبی می‌شناسد.
— بله، می‌شناسد، اما به‌عنوان بازیکن؛ و این با شناخت به‌عنوان مربی فرق دارد. به‌عنوان بازیکن، مهم‌ترین چیز تمرین کردن، داشتن زندگی یک ورزشکار حرفه‌ای و در روز مسابقه، بازی کردن است. اما به‌عنوان مربی باید خیلی فکر کنی؛ ۲۵ بازیکن داری و باید ببینی هر کدام را کجا قرار بدهی تا بهترین بازده را بدهند.

— عملکرد چند ستاره تیم خوب نیست و علاوه بر این، بدون توپ هم آن‌طور که او می‌خواهد کار نمی‌کنند.
— مسئله این است که این بازیکنان هیچ‌وقت پرس نکرده‌اند؛ هرگز. الان هم پرس نخواهند کرد. با آنچلوتی هم پرس نمی‌کردند. یک چیز این است که برگردند و در منطقه‌ای قرار بگیرند که به تیم کمک کنند، اما واقعاً می‌خواهی پرس کنند؟ این توانایی را ندارند، نمی‌توانند. دقیقاً مثل وضعیتی که با لیائو در میلان وجود داشت. درباره بازیکنانی صحبت می‌کنیم که وقتی توپ دارند به حریف ضربه می‌زنند، و وقتی تیم توپ ندارد باید برگردند، اما نه برای پرس کردن.

— درباره یک سوپراستار شاید این قابل درک باشد، اما امروز اگر در یک تیم دو یا سه بازیکن هم‌زمان بدون توپ کار نکنند، دفاع کردن خیلی سخت می‌شود.
— الان انگار همه‌چیز خلاصه شده در این‌که باید پرس کرد، در حالی که مهم این است تیم را درست در زمین بچینی. بعد، موارد فردی هم هست؛ اگر بازیکنی پرس نمی‌کند، باشد، نکند، اما وقتی توپ داریم باید کاری خوب و متفاوت انجام بدهد و همان‌جاست که باید از او مطالبه داشته باشی. اگر بدون توپ صددرصد کار نمی‌کند، حداقل هفتاددرصد کار کند؛ جلوی حریف را بگیرد. وقتی بازیکنانی داری که تفاوت ایجاد می‌کنند، باید این‌ها را با دقت سنجید.

— منظورتان وینیسیوس است؟
— آن‌جا ژابی آلونسو کاملاً درست عمل کرد. جلوی تمام ورزشگاه و همه هواداران، جای حل کردن این مسئله نیست. باید بعداً، در رختکن صحبت شود و مهم‌تر از همه، از تیم عذرخواهی شود. احترام در رختکن مهم است؛ ۲۴ هم‌تیمی هستند و همه می‌خواهند بازی کنند. چون وینیسیوس نسبت به بازیکنی که به جای او وارد زمین شد، بی‌احترامی کرد. مسئله مربی نیست؛ مسئله همان هم‌تیمی است.

— پس از نظر شما در فوتبال امروز می‌شود موفق شد اگر دو بازیکن سهم خودشان را در پرس انجام ندهند؟
— پرس مهم است، اما من بازی سیتی را می‌بینم و هالند هم زیاد پرس نمی‌کند… بعضی تیم‌ها جلو پرس می‌کنند و بعضی دیگر عقب، اما به‌شکل درست. اگر در تیم حریف بازیکنی هست که وقتی توپ دارد به تو ضربه نمی‌زند، بگذار توپ را داشته باشد.

— برای مربیگری در رئال مادرید، آیا مربی باید تجربه بیشتری در تیم‌های بزرگ داشته باشد؟
— مسئله تجربه نیست، مسئله رهبری است. تیم‌ها با هم فرق دارند؛ تیم‌هایی هست که واردشان می‌شوی و همه‌چیز آرام‌تر است، و تیم‌هایی که همه‌چیز سخت‌تر پیش می‌رود.

— یعنی مربیگری بایر لورکوزن با رئال مادرید یکی نیست…
— نه، قطعاً یکی نیست. هر جایی که می‌روی، تفاوت‌هایی وجود دارد. و هرچه ستاره‌ها بیشتر باشند، کار سخت‌تر می‌شود، چون آن‌ها هم رهبریِ خودشان را دارند و باید بتوانی این رهبری را در خدمت تیم قرار بدهی، نه فقط در خدمت منافع فردی‌شان.

—  شما همیشه گفته‌اید مدیریت رختکنی با ستاره‌های زیاد، دشوارترین بخش فوتبال است.
— پاسخ: بله، همیشه سخت‌ترین است. قبلاً هم گفته‌ام که ما رونالدو نازریو را از رئال مادرید کنار گذاشتیم، در حالی که بهترین فوتبالیستی بود که تا آن زمان با او کار کرده بودم. سخت‌ترین وضعیت زمانی است که یک رهبر منفی در تیم داشته باشی؛ چون می‌تواند به مشکلی جدی تبدیل شود.

—  چنین وضعیتی باید ضربه بزرگی به رختکن بزند.
— پاسخ: کاملاً نابودکننده است. چون همیشه یک بازیکن پیدا می‌شود که در کنار مربی نیست، کمتر بازی می‌کند و ناراضی است. اگر داخل رختکن یک گروه هم‌فکر شکل بگیرد، اوضاع بدتر هم می‌شود.

—  در نهایت به نظر می‌رسد آنچلوتی توانست همه این رهبری‌ها را مدیریت کند.
— پاسخ: کارلو «استاد» است. شاگرد من بوده و خیلی خوب می‌شناسمش. او رهبری ذاتی دارد؛ آرام به نظر می‌رسد، اما ضعیف نیست. وقتی وقتش برسد، حرف‌ها را صریح و شفاف به تیم می‌زند و بلد است تیم را با خودش همراه کند.

—  امباپه در رئال مادرید عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته و فصل گذشته ۵۸ گل زد. اما از زمان حضور او، وینیسیوس و بلینگام حدود یک سال است از اوج خود دور بوده‌اند. آیا هماهنگ کردن ستاره‌ها کار دشواری است؟
— پاسخ: فصلی بود که هر سه در یک سطح بازی می‌کردند. وقتی امباپه آمد، سه ماه اول با مشکلاتی روبه‌رو شد و همه با اضطراب منتظر دیدنش بودند. در فوتبال، این‌ها مقاطع افت و اوج است. مهم این است که ببینی چطور می‌توانند در زمین با هم هماهنگ شوند.

— به نظر می‌رسد امباپه و وینیسیوس هنوز به‌خوبی با هم جور نشده‌اند.
— پاسخ: باید با همه شفاف صحبت کرد و گفت از تیم چه می‌خواهی. مسئله فقط امباپه نیست؛ مسئله کل تیم است و این‌که می‌خواهی چه کار کند: بدود، به هم کمک کند، چطور تمرین کند. حل این مسائل وظیفه مربی است.

— پیش‌تر درباره خط میانی پاری‌سن‌ژرمن صحبت کردید. چطور می‌شود توضیح داد که رئال مادرید در بازی‌سازی مشکل دارد، در حالی که مودریچ در میلان با ۴۰ سال سن این‌قدر خوب بازی می‌کند؟
— پاسخ: بله، لوکا کمی خسته است، هرچند خیلی خوب بازی می‌کند. رئال مادرید در خط میانی دیگر آن کیفیت بالای گذشته را ندارد. وقتی به مودریچ، کروس و کاسمیرو فکر می‌کنی، واقعاً کجا می‌توانی چنین خط میانی‌ای پیدا کنی؟ قدرت رئال مادرید در همه این سال‌ها همین بوده است.

—  پس این مشکل اصلی رئال مادریدِ فعلی است؟
— پاسخ: بله، قطعاً. وقتی خط میانی خیلی خوبی داشته باشی، نیمی از مشکل حل شده است. دروازه‌بان و خط میانی کلید کار هستند، چون هم به دفاع کمک می‌کنند و هم به مهاجمان. باید بلد باشی در لحظه درست، پاس دقیق بدهی و توپ را دقیقاً به جای مناسب برسانی. اگر آن کیفیت را نداشته باشی، ناچار می‌شوی پاس عرضی یا پاس رو به عقب بدهی.

— در دو دوره‌ای که شما رئال مادرید را هدایت کردید (۱۹۹۶–۹۷ و ۲۰۰۶–۰۷) قهرمان لیگ شدید. بعدها مشخص شد که در آن سال‌ها بارسلونا به نایب‌رئیس کمیته داوران پول پرداخت می‌کرد. نظر شما درباره رسوایی پرونده نگریرا چیست؟ درک می‌کنید که چرا عدالت ورزشی واکنشی نشان نداده است؟
— پاسخ: چه بگویم؟ سعی کردند جلوی ما را بگیرند، اما نتوانستند… (با خنده) به نتیجه نرسیدند. به تلاشی که ما کردیم، به قدرت آن تیم و به شایستگی‌مان فکر کنید. اگر قهرمانی همیشه ارزشمند است، بعد از این ماجرا ارزشش دوچندان می‌شود. ما مقابل همه قهرمان شدیم. یادم هست مردم می‌گفتند: «این‌طوری، این‌طوری، این‌طوری مادرید می‌برد». نه، موضوع خیلی فراتر از این‌ها بود.

— پرسش: شما شوخی می‌کنید، اما در واقع مسئله بسیار جدی است. در ایتالیا هم پرونده مشابهی به نام «کالچوپولی» وجود داشت که در آن برخی باشگاه‌ها در انتخاب داوران دخالت می‌کردند و یوونتوس به دسته دوم سقوط کرد.
— پاسخ: اما آن‌ها پول پرداخت نکردند، دقت کنید. در پرونده نگریرا هیچ تصمیم گرفته نشده  است. این سؤال را باید از شما اسپانیایی‌ها پرسید، نه از من. چون ما در ایتالیا برخورد کردیم. من دو عنوان قهرمانی با یوونتوس بردم و مدال‌هایش در خانه‌ام است، اما تیم را به دسته دوم فرستادند.

— پرسش: این موضوع، تصویر خوبی از عدالت ورزشی کشور من ارائه نمی‌دهد…
— پاسخ: واقعاً هم خوب به نظر نمی‌رسد. اگر چنین اتفاق جدی‌ای رخ داده و واکنش این باشد که «بی‌خیال، شوخی بوده…»، در حالی که اصلاً صحبت از شوخی نیست، نه؟