مرجع خبری رئال مادرید: وقتی یک فوتبالیست هدف توهین نژادپرستانه‌ای مانند «میمون» قرار می‌گیرد، حتی اگر نسبت به صحت آن تردید وجود داشته باشد، تمرکز کردن بر شادی پس از گل و پرسیدن اینکه «چرا این‌گونه رفتار کرد»، رفتاری به همان اندازه زننده است که در یک پرونده تجاوز، از قربانی بپرسند چرا دامن کوتاه پوشیده بود. اگر این موضع‌گیری از سوی مورینیو مطرح شود، آن هم در لحظه‌ای که پروتکل مقابله با نژادپرستی فعال شده، او باید بسیاری از شادی‌های خود در گذشته را به یاد بیاورد و شاید معنای واژه «ریاکار» را در فرهنگ لغت جست‌وجو کند. در مقاطعی ممکن است رفتار وینیسیوس قابل انتقاد بوده باشد، اما در ورزشگاه دا لوش هیچ اقدام قابل سرزنشی انجام نداد و قربانی یک رفتار نژادپرستانه شد؛ در حالی که به شکلی ناعادلانه و دوگانه مورد انتقاد قرار گرفت. هر کس باید در جایگاه خود قرار گیرد.
بهبود رئال مادرید ـ با وجود لغزش در ال‌سادار ـ پیش از هر چیز به این دلیل رخ داده که با بازگشت برخی مصدومان، بازیکنان دوباره در پست‌های تخصصی خود بازی می‌کنند. در خط دفاع، مدافعان واقعی حضور دارند و همین مسئله اجازه داده بازیکنانی که ناچار بودند در عقب بازی کنند، به پست اصلی خود بازگردند؛ جایی که بیشترین تأثیر را دارند، مانند فدریکو والورده و ادواردو کاماوینگا. این دو، در کنار جود بلینگام یا آردا گولر، بهترین خط میانی تیم سفیدپوش را شکل می‌دهند؛ برخی آن را صرفاً از نظر بدنی برتر می‌دانند، اما علاوه بر قدرت فیزیکی، کیفیت فنی بالایی نیز دارد. این خط میانی به تیم تعادل می‌بخشد، خطوط را به هم نزدیک‌تر می‌کند و با حمایت والورده و کاماوینگا از مدافعان کناری و مشارکت‌شان در حمله، انسجام بیشتری ایجاد می‌شود.
شنبه در یک زمان، ناامیدی در پامپلونا و بازگشتی درخشان در والنسیا در نیمه‌نهایی جام بسکتبال رقم خورد. برابر اوساسونا، کارواخال و آلابا از ابتدا به میدان رفتند؛ دو بازیکنی که هنوز از نظر ریتم مسابقه در بهترین وضعیت نبودند. افزون بر شایستگی‌های اوساسونا و بازی ضعیف مادرید، سه صحنه تعیین‌کننده در نتیجه نقش داشت: پنالتی ناشی از برخورد ناخواسته کورتوا با نوک کفش حریف، موقعیت از دست‌رفته امباپه در آستانه محوطه شش‌قدم، و اشتباه سبایوس ـ که طبیعتاً فقط بازیکنان حاضر در زمین ممکن است مرتکب شوند ـ که به گل پیروزی تیم میزبان انجامید. مادرید که با آرایش ۴-۴-۲ تیمی منسجم‌تر و رقابتی‌تر است، مسابقه را با سیستمی ضعیف‌تر و بی‌نظم‌تر، یعنی ۴-۳-۳ نزدیک به ۴-۲-۴، به پایان رساند؛ آن هم در حالی که موتورهای میانی تیم، والورده و کاماوینگا، روی نیمکت نشسته بودند.
مانوئل کوبو – آس
پیر شدی آقای خاص