مرجع خبری رئال مادرید: آس در گزارش ینوشت: امشب ژوزه مورینیو در یک جدال مرگ و زندگی مقابل رئال مادریدِ آربلوا قرار می‌گیرد؛ بازیکن سابق خودش و کسی که علاوه بر این، اعتراف کرده بود تا حد زیادی «مورینیویی» است. تقابل استاد و شاگرد، هیجان را تضمین می‌کند. با این حال، بازگشت مورینیو به ورزشگاهی که زمانی خانه‌اش بود، تحت تأثیر کارت قرمزی است که در بازی رفت دریافت کرد و به همین دلیل نمی‌تواند روی نیمکت تیم میزبان در سانتیاگو برنابئو بنشیند. برنابئویی که مورینیو با آن فراز و فرودهای زیادی داشته و همین موضوع با «نفرینی» که سرمربی بنفیکا می‌کوشد ۲۴ سال پس از نخستین مواجهه‌اش آن را بشکند، ارتباط مستقیم دارد.
رکوردی که مورینیو هنوز به آن نرسیده است
این مربی پرتغالی ؛ دست‌کم کارنامه جام‌ها و تیم‌هایی که در مسیر طولانی مربیگری‌اش هدایت کرده، چنین تصویری را تأیید می‌کند. با این وجود، یک دستاورد مهم همچنان در فهرست او جای خالی دارد: «اسپشیال وان» هیچ‌گاه نتوانسته است رئال مادرید را در خانه‌اش شکست دهد؛ آن هم با وجود اینکه این نخستین بار نیست که به‌عنوان سرمربی تیم میهمان به برنابئو قدم می‌گذارد.
۲۴ سال از اولین رویارویی
مورینیو در ۲۵ سال دوران مربیگری‌اش به‌عنوان سرمربی اول، در هفت نوبت مقابل باشگاه مادریدی قرار گرفته و امشب این تعداد به هشت می‌رسد. با این حال، از آن هفت مسابقه، فقط دو بازی در سانتیاگو برنابئو برگزار شده است. نخستین سفر او به مادرید به فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ بازمی‌گردد؛ ۲۴ سال پیش، زمانی که هدایت پورتویی را بر عهده داشت که دکو ستاره اصلی‌اش بود. با این وجود، یک گل دیرهنگام از سولاری باعث شد پورتو در آن مسابقه مرحله گروهی بدون امتیاز مادرید را ترک کند.
دومین و آخرین باری که هواداران رئال مادرید در خانه با تیمی مواجه شدند که مورینیو سرمربی‌اش بود، فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ بود. همان فصل، تیم مورینیو در نهایت جام قهرمانی اروپا را بالای سر برد؛ قهرمانی‌ای که تا امروز آخرین عنوان لیگ قهرمانان برای پورتو محسوب می‌شود. اما پیش از رسیدن به فینال، پرتغالی‌ها مسیر طولانی‌ای را طی کردند که از مرحله گروهی آغاز شد؛ جایی که برابر رئال مادرید قرار گرفتند. آن روز بازی با تساوی یک بر یک به پایان رسید؛ با گل‌های سولاری و درلِی.
با این حساب، بنفیکای مورینیو در پی آن است که نتیجه این تقابل را برگرداند و بلیت صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی را بگیرد. با تکیه بر تجربه فراوان و مهارت ویژه‌اش در خنثی کردن نقاط قوت تیم‌هایی که روی کاغذ برتر به نظر می‌رسند، این مربی پرتغالی می‌تواند تاریخ‌ساز شود و برای نخستین بار به‌عنوان مربی میهمان در برنابئو به پیروزی برسد.
بنظرم اخراج ژابی اشتباه بود، الکلاسیکو با گل شانسي رافی باخت دادیم با اختلاف یدونه از دور حذف شدیم تازه امباپه هم کامل آماده نبود و ژابی لايق اخراج نبود و اینکه دقت کنید پروژه ژابی بلند مدت بود . زوج گولر و امباپه ای که اون اوایل قبل برگشت جود ساخته بود به تنهایی هربازی حداقل یدونه گل جلومون مینداخت. اونم اشتباهاتی داشت ولی بنظرم از آربلوا بهتره. ايشالا آربلوا خوب دربیاد ، بازی کوپا۲ به ۳ دوره ژابی بردیم همه تو مرجع ریخته بودن چرا با فاصله یدونه بردیم اونوقت آربلوا باخت کاری باهاش نداشتن. دوره ژابی بازیکنا لج کردن مشکل این بود