«انریکه ریکلمه با رائول آمده، پرز با فروش سهام باشگاه و مورینیو»

مرجع خبری رئال مادرید: رائول نخستین ضربه جدی این کارزار انتخاباتی بوده است؛ کارزاری که از سوی دیگر، هرچه بیشتر بر طرح اصلاح ساختار مالکیتی فلورنتینو متمرکز می‌شود؛ طرحی که خود او هنوز تصمیم نگرفته آن را درست توضیح دهد، یا چون روشن نیست، یا چون کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است و نمی‌خواهد پیش از انتخابات آن را رو کند. بسیاری از اعضا از خود می‌پرسند این طرح دقیقاً چیست و کار مفید ریکلمه و تیمش این خواهد بود که تا حد ممکن، پیش از آنکه دیر شود، آن را افشا کنند.

فعلاً همین را می‌دانیم که این نامزد، از سوی خود، با «نه»ی قاطع به تغییر ساختار مالکیتی وارد رقابت شده است؛ و این کم نیست. بنابراین اگر او پیروز شود، چنین چیزی رخ نخواهد داد؛ و اگر شکست بخورد، تعداد آرایی که به دست می‌آورد، گام‌هایی را که فلورنتینو بخواهد در این مسیر بردارد مشروط خواهد کرد. فعلاً مشخص است که او قصد دارد یک برش ۱۰ درصدی از این کالباس جدا کند، اما معلوم نیست نیتش توقف در همان نقطه باشد؛ و من شرط می‌بندم که چنین نیست. همچنین روشن نمی‌کند چگونه قرار است این کار را انجام دهد. مجمع را در اختیار دارد؛ مجمعی که در دوران طولانی ریاستش به‌خوبی پاک‌سازی و منضبط شده، اما نمی‌فهمم چگونه می‌تواند برای چنین تغییری از همه‌پرسی میان تمام اعضا طفره برود.

در همین حال، ریکلمه با اضافه کردن رائول ضربه‌ای جدی زده است؛ روشن‌ترین پرچم مادریدیسموی کلاسیک. فکر نمی‌کنم نام دیگری وجود داشته باشد که تا این حد بتواند از یک نامزد حمایت کند. رائول نماینده چیزی است که بسیاری دلتنگش هستند: آن مادریدی که کمتر VIP بود؛ نمونه‌ای از نظم، فداکاری و کارایی، بدون نشانه‌های خودشیفتگی. این را در حالی می‌نویسم که نمی‌دانم آیا اعلام تازه‌ای برای تیم فنی در راه است یا نه، اما نیرویی که حضور رائول ایجاد کرده، با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. باید دید سرمربی‌ای که ریکلمه می‌گوید نامش را اعلام خواهد کرد و اکنون مشغول کار است ــ بنابراین کلوپ را کنار بگذاریم ــ قانع‌کننده خواهد بود یا نه. او برای پروژه ورزشی خود رودری را هم در اختیار دارد؛ بازیکنی که این موضوع را تکذیب نکرده و فقط به این پناه برده که «الان به جام جهانی فکر می‌کنم».

از سوی دیگر، به نظر می‌رسد فلورنتینو دیگر چندان به تصویر مورینیو نچسبیده است؛ نه به این دلیل که او را کنار گذاشته، بلکه چون احتمالاً فهمیده مورینیو شور و شوقی ایجاد نمی‌کند. او در دومین بنر خود همه کهکشانی‌ها یا «نیمه‌کهکشانی‌هایی» را که حضورشان در رئال مادرید بخشی از میراث درخشان اوست نمایش می‌دهد، اما دیگر مورینیو را به‌عنوان سرمربی پروژه جدیدش برجسته نمی‌کند. جذابیت او، که هنوز مقداری از آن باقی مانده، با جذابیت رائول قابل مقایسه نیست؛ و از زمان ورود رائول به صحنه، کم‌کم روشن شده که رقابت واقعاً وجود دارد.

آلفردو رلانیو- مارکا