یادداشت؛ پرز قهر کرده و رئال مادرید را به حال خودش رها کرده؟!

مرجع خبری رئال مادرید: به نظر می رسد که فلورنتینو پرز با هواداران رئال مادرید به خاطر 35 درصد رایی که به انریکه ریکلمه داده اند، لج کرده و کلا تیم را به حال خودش رها کرده است!

فلورنتینو در ماه ژولای کلا بی خیال تیم شده بود و برای تعطیلات به نیویورک سفر کرده بود و رفتارهای اخیرش نشان می دهد که کلا تیم را به حال خود رها کرده است. شش خرید جدید رئال مادرید در حالی به تیم اضافه شدند و در تمرینات شرکت می کنند و حتی بازی می کنند که به شکل عجیبی برای اولین بار در دوران مدرن رئال مادرید، هیچ خبری از مراسم معارفه برای هیچ کدام از آنها نبوده است!

از طرفی اعلام شماره این بازیکنان هم در نوع خود شگفت انگیز است. مارک کوکوریا به عنوان یکی از نمادهای رئال مادرید مورینیو به شماره 17 رسیده در حالی که منطقی این بود که باشگاه با دادن شماره های 2 یا 4 به او، از همین حالا این بازیکن را به عنوان مهره ای کلیدی و یکی از نمادهای تیم معرفی کند. شماره های تاریخی 2 و 4 که در سالهای اخیر با کارواخال و راموس در یادها مانده اند، نصیب آسنسیو و هویسن می شوند، دو بازیکنی که با عملکرد ضعیفشان در فصل گذشته ،از چشم هواداران رئال مادرید افتاده اند.

اما عجیب ترین موضوع مربوط به یان دیومانده است. پرز برای این بازیکن ساحل عاجی 140 میلیون یورو هزینه کرده تا او را به گران ترین بازیکن تاریخ رئال مادرید تبدیل کند اما هیچ خبری از مراسم معارفه برای او نبود. طبیعتا برای یک خرید کهکشانی باید یک معارفه کهکشانی در سطح زیدان، امباپه یا کریستیانو گرفته می شد اما گویی که خود مدیران رئال هم قبول دارند که این بازیکن ارزش چنین هزینه ای را نداشته و این بازیکن در ماتحتشان فرو رفته است! دیومانده صاحب شماره 25 می شود، شماره ای غیرتاریخی و غیرمهم در تاریخ رئال که تا چند سال پیش بر تن دروازه بان های سوم تیم می رفت و حالا گران ترین خرید تاریخ رئال آن را خواهد پوشید!

مگر پرز مدعی نبود که پول خرید خریدهای کهکشانی از فروش پیراهنشان در می آید؟ پس چرا دیومانده صاحب معارفه ای کهکشانی و پیراهنی کهکشانی مثل امباپه و کاکا و کریستیانو نشد؟! جز این است که او هم قبول دارد که بازیکن ساحل عاجی ارزش چنین هزینه دیوانه واری نداشته و خرید او صرفا باجی به وکلای او بوده است؟

باشگاه رئال مادرید حتی تا پیش از انتخابات هم شکل و شمایل یک باشگاه عادی را داشت اما به نظر می رسد که پرز کلا با هواداران به خاطر 35 درصد رای اعتراضی به انریکه ریکلمه قهر کرده است.

فلورنتینو به خیال خودش در این انتخابات پیروز شد و 65 درصد رای کسب کرد و بیش از 21 هزار نفر هم پای صندوق ها رفتند تا به او رای بدهند اما این انتخابات، هیمنه او را در هم شکسته است و شروعی بر پایان او بوده است. ریکلمه به عنوان نامزدی گمنام تنها با دو هفته تبلیغات توانست یک سوم ارای پرز را برباید، نکته ای که بیش از هر زمان دیگری مدیر رئال مادرید را ترسانده است. پرز و رسانه هایش از پیروزی او در انتخابات یک برد قهرمانانه ساختند اما رفتارهای اخیر او به شدت نشان می دهد که تا چه حد خودش را باخته که حتی حاضر نیست که برای ستارگان جدید و مربی محبوبش مراسم معارفه کهکشانی برگزار کند و تیم را به حال خود رها کرده است.

البته احتمالا در هفته آینده یک مراسم معارفه گروهی برای مورینیو و شش خرید جدید برگزار می شود اما همین تغییر رویه پرز در نگرفتن مراسم های معارفه برای ستارگان جدیدش نشان می دهد که او دیگر آن مدیر همیشگی رئال مادرید نیست بلکه مدیری ناامید است که چه بسا هدفش انتقام گیری از اعضای رئال مادرید به خاطر رای های منفی علیه او باشد!

وقتی هواداران رئال مادرید یک صدا خواستار خرید رودری شدند، پرز بر خلاف میل باطنی پیشنهادی ضعیف و 40 میلیونی را برای بازیکن اسپانیایی داد در حالی که کاملا مطمئن بود که منچسترسیتی این پیشنهاد را نخواهد پذیرفت که همین اتفاق هم رخ داد و رودری از بی احترامی پرز خسته شد و به بارسلونا چراغ سبز نشان داد تا هواداران رئال همچنان از پرز عصبانی تر شوند.

تمدید قرارداد وینیسیوس تقریبا هیچ هوادار رئال مادریدی را خوشحال نکرد و شاید در بهترین حالت گفت که خیلی ها نسبت به آن، بی تفاوت بودند. اما این مسئله برای پرز به مسئله ای حیثیتی تبدیل شده بود. او نمی خواست که یک سال دیگر، منتقدان او را مسخره کنند و بگویند که این همه منت بازیکن برزیلی را کشید و در نهایت رایگان از دستش داد. به همین علت باج سنگینی به وینیسیوس و وکلایش داد: پرداخت 140 میلیون یورو برای یان دیومانده فقط به خاطر این که وکیل مشترکی با شماره هفت برزیلی داشت و پرداخت دستمزد سالانه 25 میلیون یورو به وینیسیوس، دستمزدی که حتی به کریستیانو رونالدو هم در رئال مادرید داده نشده بود!
در واقع پرز در این تابستان حتی اصولی که همواره به آن مینازید و ادعا می کرد که هیچ بازیکنی را بالاتر از رئال نمی داند، زیر پا گذاشت چرا که وینی را بالاتر از رئال دانست و هم نازش را کشید، هم دستمزدش را بالا برد و هم به وکلایش باج داد و دیومانده را با رقمی عجیب از آنها خرید!

حالا پس از پیروزی لرزان و شکننده در انتخابات قبلی، پرز به شدت از انریکه ریکلمه و هواداران رئال مادرید وحشت دارد. او می داند که بوی الرحمن دوران حضورش در رئال مادرید بلند شده است. اگر مورینیو بتواند در فصل آینده جام بگیرد، دوران پرز طولانی تر خواهد شد اما در غیر این صورت، بعید نیست که او یک سال دیگر در همین زمان ها مدیر رئال مادرید نباشد و مجبور به استعفا شده باشد.

وقتی که پرز در ماه می اعلام کرد که انتخابات را برگزار می کند، در خیالات خودش، بدون رقیب در انتخابات ریاست رئال مادرید پیروز شده بود و همچنان خودش را مدیر 100 درصدی هواداران رئال مادرید می دانست اما حالا این پیرمرد 80 ساله، خواب به چشمانش ندارد. او می داند که با این شرایط و پس از خشم هواداران از ماجرای رودری، قطعا در رفراندوم فروش سهام رئال مادرید شکست می خورد. پرز برای این که بتواند اجازه فروش سهام رئال را بگیرد، به بیش از 45 هزار رای از هواداران رسمی رئال نیاز دارد آن هم در حالی که در انتخابات اخیر که برای او به شدت حیثیتی بود، فقط 21 هزار نفر به سود او رای دادند.

وقتی انریکه ریکلمه غیرتمندانه و با دو گلوله طلایی میان پاهایش در انتخابات حاضر شد، گفتیم که حضور او در انتخابات، اولین سیلی به فلورنتینو پرز است. این که او بیش از 35 درصد ارا را کسب کرد هم دومین سیلی بزرگش به مدیر رئال مادرید بود. اگر ریکلمه در انتخابات ارایی ضعیف یعنی 10 تا 20 درصد را کسب می کرد، پرز همچنان می توانست خود را مدیری مقتدر نشان بدهد اما حالا صندلی او لرزان است و احتمالا هر روز به خودش لعنت می فرستد که چرا در آن کنفرانس مطبوعاتی عجیب و غریب، ناگهان عقلش را از دست داد و خواستار برگزاری انتخابات ریاست رئال مادرید شد!

تعصب انریکه ریکلمه به رئال مادرید و مقاومت او در انتخابات اخیر مقابل مافیای فلورنتینو پرز، بزرگترین شانسی بود که هواداران رئال مادرید در سالهای اخیر آوردند و حالا پرز در حالی در رئال مادرید حکمرانی می کند که خودش هم می داند که شیشه عمرش که حالا کمتر از چهار سال است، ممکن است که خیلی زودتر از این ها بشکند و البته آلترناتیو او نیز گه جوان، با برنامه و با روحیه آماده است تا جای او را بگیرد.