مرجع خبری رئال مادرید: بعد از شکست ناگهانی در لا کارتوخا، مسیر رئال مادرید همچنان پر از پیچ‌وخم است. لیگ قهرمانان برمی‌گردد و مشکلات مورینیو در خط میانی بیشتر شده‌اند. مربی پرتغالی مجبور است به‌دلیل موج غیبت‌ها در این بخش، یک خط میانی کاملاً تازه و اضطراری بسازد؛ حتی احتمال تغییر سیستم هم وجود دارد.
غایبان خط میانی عبارت‌اند از برناردو سیلوا، گولر، کاماوینگا و شوامنی؛ هرکدام به دلیلی متفاوت.
برناردو سیلوا به‌دلیل خطای هند و اخراجش در بازی فصل گذشته منچسترسیتی مقابل رئال مادرید محروم است؛ همان بازی برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان که به حذف تیم گواردیولا منجر شد: ۳-۰ در برنابئو و ۲-۱ در اتحاد. گولر و کاماوینگا هم محرومیت‌هایی را از مرحله یک‌چهارم نهایی در مونیخ با خود دارند؛ همان جایی که این بار رئال مادرید از رقابت‌ها کنار رفت. شوامنی هم هنوز مصدوم است.
در نتیجه، مورینیو فقط یک هافبک تخصصی برای بازی دارد: والورده. اگر بخواهد سیستم ۴-۲-۳-۱ را حفظ کند، باید یک راه‌حل تازه اختراع کند.
چهار بازیکن در ترکیب هستند که می‌توانند این خلأ بزرگ را پر کنند، با اینکه هافبک تخصصی نیستند. به‌ترتیب: بلینگام، ترنت، سسترو و حتی هویسن.
جود بلینگام
بازیکن انگلیسی این فصل بارها نشان داده، همان‌طور که در فصل اولش با پیراهن رئال و آمار ۲۳ گل و ۱۳ پاس گل نشان داده بود، وقتی پشت مهاجم و نزدیک‌تر به دروازه حریف بازی می‌کند، عملکرد بهتری دارد.
مورینیو فقط چند روز پیش درباره بهترین پست او گفته بود: «گلزنی دارد، باید نزدیک محوطه بازی کند. یک شماره ۱۰ است. می‌تواند ۶ یا ۸ بازی کند، اما اگر این‌قدر عقب باشد، نزدیکی‌اش به گل را از دست می‌دهیم.»
با این حال، با توجه به چندپسته بودن بلینگام، عقبتر آوردن او منطقی‌ترین گزینه به نظر می‌رسد؛ به‌خصوص چون می‌شود براهیم را در پست هافبک هجومی قرار داد و سیستم ۴-۲-۳-۱ را دست‌نخورده نگه داشت.
درست همان‌طور که برای مورینیو هیچ بحثی درباره نزدیک‌تر کردن جود به محوطه حریف وجود ندارد، ژابی آلونسو نظر مخالفی داشت. او در پیش‌فصل گفته بود: «برای من، او یک هافبک است.» بعد از آن، آن فصل برای بازیکن انگلیسی به یک مسیر عذاب‌آور تبدیل شد. با این حال، این پست برای بلینگام ناآشنا نیست.
ترنت الکساندر آرنولد
کیفیت ترنت باعث می‌شود او هم گزینه‌ای برای این نقش باشد، یا دست‌کم برای بازی کردن در مناطق بسیار مرکزی.
مورینیو قبلاً هم از او در چنین وظایفی استفاده کرده است؛ در بازی کلاگنفورت مقابل فیورنتینا و همچنین نیمه دوم جام ترسا هررا. اما نه دقیقاً به‌عنوان هافبک میانی؛ بلکه به‌عنوان مدافع کناری با دامفریس جلوتر از او.
در فاز دفاعی، ترنت کاملاً مدافع کناری بود، اما در حمله خیلی به داخل می‌زد، بازیسازی را از عقب شروع می‌کرد و بعد هم در مناطق مرکزی به حمله اضافه می‌شد.
با این حال، این گزینه باز هم نیازمند حضور یک هافبک دیگر کنار والورده است و مشکل همچنان باقی می‌ماند.
یک راه‌حل عملی با ترنت در خط میانی وجود دارد، البته به شرط تغییر سیستم به ۴-۳-۳.
در آن صورت، ترنت در سمت راست و بلینگام در سمت چپ، در کنار والورده خط میانی را تشکیل می‌دهند و جلوتر از آنها سه‌گانه دیومانده یا براهیم، امباپه و وینیسیوس قرار می‌گیرند.
دین هویسن
هویسن آن‌قدر رابطه خوبی با توپ دارد که خیلی‌ها او را گزینه‌ای برای بازی در خط میانی می‌دانند.
اما این یک شمشیر دو لبه است؛ چون هرچقدر بتواند کیفیت بیشتری به بازی در خط میانی بدهد، همان اندازه از کیفیت بازیسازی از عقب کم می‌شود، چون در آن صورت رودیگر و کوناته باید مدافعان میانی باشند.
هویسن در اولین سال‌های فوتبال پایه‌اش در ماربیا کوستا اونیدا، یک مهاجم نوک کلاسیک بود، شبیه اسپی. داوید سانتوس، مربی آن زمانش، بود که او را قانع کرد از قد و قامت و کیفیتش با توپ استفاده کند و به مدافع میانی‌ای درخشان با توانایی بازیسازی تبدیل شود.
کیفیت هویسن خیلی زود توجه مورینیو را جلب کرد. زمانی که این بازیکن اسپانیایی‌ـ‌هلندی در یوونتوس بود، مورینیو او را برای رم به‌صورت قرضی خواست و در همان رم، هویسن یکی از زیباترین گل‌های دورانش را زد؛ از میانه زمین جلو آمد، تا محوطه پیش رفت و یک شوت فوق‌العاده به گوشه دروازه زد. آن گل مقابل فروزینونه بود و از آن زمان مورینیو خوب می‌داند هویسن در این مناطق زمین چه توانایی‌هایی دارد.
خورخه سسترو
این موقعیت همچنین می‌تواند فرصت مناسبی باشد تا به بازیکنی از آکادمی مثل سسترو اعتماد شود.
باید یادآوری کرد که تیاگو پیتارچ هم در این معادله نیست، چون همچنان از پیچ‌خوردگی بدهنگام زانویی ریکاوری می‌کند که در دومین تمرینش بعد از اضافه شدن به کار با مورینیو دچارش شد.
با انتقال مانوئل آنخل به فولام در پایان بازار، احتمالاً این سسترو خواهد بود که در دوران کمبود بازیکن نقش بیشتری پیدا می‌کند.
مورینیو این بازیکن ۲۰ ساله اهل ساراگوسا را در میان ۱۵ بازیکنی قرار داد که در ابتدای پیش‌فصل، تا زمان بازگشت بازیکنان حاضر در جام جهانی، به تیم اول اضافه شدند.
این اعتماد بی‌دلیل هم نبود: او فصل گذشته پنج بازی زیر نظر ژابی و آربلوا انجام داده بود، از جمله اولین بازی‌اش در جام حذفی مقابل تالاورا و همچنین بازی لیگ قهرمانان مقابل بنفیکا در دالوش در مرحله گروهی.
هویسن داره تازه داره می‌ره تو روند پیشرفت کردن
کافیه یه اشتباه کنه رسانه ها اعتماد به نفس شو داغون کنن
خورخه سسترو هم همینطور هنوز یه نیمه بازی نکرده برا رئال پس استرس زیادی میگیره بجای بازی کردن دنبال اشتباه نکردن می افته
بهترین گزینه ها همون آوردن ترنت یه آشنایی دارن حداقل
یا جابجای بلینگام که بیاد عقب تر و براهیم بره جاشو پر کنه
احتمال زیاد بلینگهام میاد عقبتر
حالا ممکنه کس دیگه ای هم اضافه بشه یا سسترو یا ترنت
ولی واقعا خیلی بد موقع به اینتر خوردیم
با اینهمه مصدوم و محروم واقعا عجیبه
بازهم باید ۹۰ دقیقه با استرس بازی با اینتر رو ببینیم،چون چوسه احمق قراره وینی و عنباپه رو ۹۰ دقیقه فیکس کنه و تیم رو بگا بده
آرنولد رو بزارن بهتره بلینگهام باید تو پست خودش بازی کنه بهتره ارلوند هم توی زوج سازی خوبه هم می‌تونه بازیسازی انجام بده البته این نظر منه ممکنه
غلط باشه ولی بهرحال
من نظرم رو دین هویسن هست بعدش ترنت
به علت قد بلندترش
بازی در هافبک نیاز به قابلیت حفظ توپ خوب داره چیزی که هویسن باهاش آشنایی نداره