مرجع خبری رئال مادرید: رودریگو گوئس روز دوشنبه یکی از مهمترین مراحل دوران سخت مصدومیتش را پشت سر گذاشت. مهاجم برزیلی دوباره در والدبباس با توپ کار کرد؛ حرکتی که در ظاهر عادی به نظر میرسد، اما برای بازیکنی که بیش از نیم سال از زمین دور بوده، اتفاق بزرگی است. این تازهترین پله از مسیری است که رودریگو از زمستان گذشته با صبر طی کرده و حالا بالاخره پایان آن کمکم دیده میشود.
برای درک اهمیت این لحظه باید به شب تلخ ۲ مارس برگشت. در بازی مقابل ختافه در برنابئو، یک صحنه بد همهچیز را برای رودریگو تغییر داد. تشخیص پزشکی سنگین بود: پارگی رباط صلیبی قدامی و منیسک خارجی زانوی راست؛ جدیترین مصدومیت دوران حرفهای او.
این آسیب رودریگو را از بخش پایانی فصل گذشته دور کرد و مهمتر از آن، فرصت حضور در جام جهانی با برزیل تحت هدایت کارلو آنچلوتی را هم از او گرفت.
رودریگو در ۱۰ مارس جراحی شد و از آن زمان دوران بازتوانی هشت تا نهماههاش آغاز شد. او از آن زمان مراحل بازگشت را آرام اما پیوسته طی کرده و باشگاه هم از ابتدا تصمیم گرفت هیچ بخشی از روند درمان را با عجله پیش نبرد.
نخستین مرحله مهم در ابتدای سپتامبر اتفاق افتاد؛ زمانی که رودریگو دوباره روی چمن مجموعه تمرینی ظاهر شد و جدا از گروه شروع به دویدن کرد. او همان زمان در شبکههای اجتماعی نوشت: «چه حس خوبی است که دوباره در زمین میدوم!»
از آن دویدنهای کنترلشده تا کار با توپ در تمرین روز دوشنبه، چند هفته تمرین مداوم فاصله بود.
حالا رودریگو با بازگشت توپ به پاهایش وارد مرحله پایانی این روند شده است؛ روندی که هدف نهایی آن همچنان بازگشت بین دسامبر و ژانویه است.
البته هنوز بخش حساسی باقی مانده؛ بازیابی حس مسابقه، ریتم رقابتی و اعتماد کامل به زانویی که نیاز به بازسازی داشته است. کارلو آنچلوتی هم روند پیشرفت او را از نزدیک دنبال میکند. سرمربی برزیل ماه گذشته به والدبباس رفت تا وضعیت رودریگو و دیگر بازیکنان برزیلی را بررسی کند، چون رودریگو همچنان بخشی از برنامههای او برای تیم ملی است.
سختترین بخش مسیر اما پشت سر گذاشته شده و رودریگو کمکم به بازگشت نزدیک میشود؛ به تیمی که در این مدت تغییرات زیادی داشته است.
این مصدومیت فقط باعث نشده رودریگو بازی نکند؛ او هنوز حتی فرصت کار کردن با ژوزه مورینیو را هم پیدا نکرده است. مورینیو تا امروز رودریگوی آماده را در اختیار نداشته و حتی در پیشفصل هم نتوانست روی او حساب کند.
رودریگو تنها بازیکنی نیست که به خروج از بخش پزشکی نزدیک میشود. ادر میلیتائو هم حالا کنار همتیمیهایش میدود و هفته گذشته تیم پزشکیای که او را در فنلاند جراحی کرده بود، برای بررسی وضعیتش به والدبباس رفت؛ نشانهای از اینکه بازگشتش بیش از هر زمان دیگری نزدیک شده است.
فرلان مندی هم در روند آمادهسازی پیشرفت کرده و دوباره با توپ کار میکند. سه بازگشت تدریجی که یکی پس از دیگری میتوانند بازیکنانی را به مورینیو برگردانند که بدشانسی در بخش بزرگی از شروع فصل از او گرفته بود.
هر سه تا پتانسیل فیکس شدن دارن
شیر رودریگو به کل وینی می ارزه:)))
امیدوارم از این به بعد به جای عنی یا حتی امباپه بیاد