مرجع خبری رئال مادرید: وینیسیوس در حال تلاش برای پیدا کردن دوباره خودش است؛ نه فقط گل، که بالاخره مقابل استرالیا دوباره آن را جشن گرفت، بلکه همان فوتبال بیپروایی که زمانی او را به اوج رسانده بود.
مهاجم برزیلی از ماه اوت موفق به گلزنی نشده بود؛ کمی بیش از یک ماه که برای او بسیار طولانی گذشته است. در همین مدت، جایگاهش بهعنوان بازیکنی دستنخوردنی در رئال مادرید بیش از هر زمان دیگری زیر سؤال رفته، بهخصوص با دقایق خوب یان دیومانده در همان جناح.
عملکرد پایینتر از انتظار او زیر نظر ژوزه مورینیو هم به این وضعیت اضافه شده و برنابئو در چند مسابقه با سوتهای اعتراضی واکنش نشان داده است. همه این عوامل وینیسیوس را وارد مقطع حساسی کردهاند؛ مقطعی که برای بازیکنی با این جایگاه، معمولاً فقط از یک مسیر میتوان از آن خارج شد: گلزنی.
این گل این بار دور از مادرید از راه رسید. در وقفهای طولانی که هم سه هفته زمان دارد و هم سفرهای سنگین تیم ملی برزیل را شامل میشود؛ سفری با بیش از ۳۰ هزار کیلومتر مسیر و ۵۰ ساعت پرواز برای دیدار با استرالیا و سپس هند.
وینیسیوس نخستین گام را از روی نقطه پنالتی برداشت. گلی که هم به آرام شدن شرایط یک بازی سخت کمک کرد و هم تیم کارلو آنچلوتی را بعد از جام جهانی ناامیدکننده، از وضعیت پیچیده خارج کرد.
آنچلوتی بعد از بازی بار دیگر از بازیکنش حمایت کرد: «وینیسیوس را خیلی خوب میشناسم. او بازیکنی اساسی برای برزیل است، در تاریخ فوتبالی من هم بازیکن مهمی بوده و در آینده تیم ملی هم همینطور خواهد بود.»
او ادامه داد: «درست است که در بهترین مقطعش نیست، اما حتی در این شرایط هم میتواند تفاوت ایجاد کند و امروز همین کار را کرد. گل سوم ما را ساخت و بعد پنالتی را گل کرد.»
آنچلوتی در پایان تأکید کرد: «با وینیسیوس صبورم، چون شایسته این صبر است.»
پشت آن پنالتی هم تصمیم مشخصی وجود داشت. این بار آنچلوتی خواست خود وینیسیوس پنالتی را بزند؛ برخلاف جام جهانی و بازی با نروژ که پنالتی به برونو گیمارش سپرده شد و او در حالی که نتیجه مساوی بود آن را از دست داد؛ مسابقهای که در نهایت با حذف برزیل تمام شد.
این بار سرمربی برزیل بازگرداندن اعتمادبهنفس به وینیسیوس را در اولویت قرار داد.
خود وینیسیوس درباره این صحنه گفت: «وقتی رافینیا بازی نمیکند، برونو پنالتیزن ماست و فکر میکردم خودش پنالتی را بزند، اما او میداند که من در حال حاضر به کمی اعتمادبهنفس نیاز دارم و چند بازی بود گل نزده بودم.»
برونو گیمارش هم این موضوع را تأیید کرد: «اینجا هیچ خودخواهیای وجود ندارد. در آخرین بازی جام جهانی، آنچلوتی از من خواست پنالتی را بزنم؛ امروز از وینی خواست، چون او هم به گل نیاز داشت. ما فقط خیر برزیل را میخواهیم. برایش خوشحالم.»
حالا وینیسیوس با یک گل و حمایت کامل آنچلوتی، باید این تزریق روحی را به رئال مادرید منتقل کند.
حمایت آنچلوتی نخستین مرهم بود، اما آزمون واقعی در برنابئو خواهد بود؛ جایی که وینیسیوس باید دوباره هواداران را با خودش همراه کند و جایگاهش در ترکیب را محکمتر کند.
مسیر بازگشت آغاز شده؛ و گل مقابل استرالیا نخستین قدم آن بود.
وینیسیوس شاید خودش نمرده باشه اما انگیزش برای فوتبال بازی کردن خیلی وقته که مرده
ژاپن ۲-۱ ونزوئلا
یکی قربانی دیگر رو دست موریاسو و سامورایی های کبیر
یک روزی تو رئال ببینیمت کینگ موریاسو
این ژاپن کیست که همه عالم دیوانه اوست؟؟؟؟