مرجع خبری رئال مادرید: آن‌ها کسانی نیستند که همه نورها رویشان باشد، اما حضور دارند. دو بازیکنی که در آغاز فصل در فهرست قهرمانان احتمالی قرار نداشتند، حالا هفت امتیاز از هجده امتیاز رئال مادرید در لالیگا را برای تیم ساخته‌اند: کارلوس اسپی و یان دیومانده. از RCDE Stadium تا سانتیاگو برنابئو، از هفته دوم و اولین بازی «دوران مورینیو ۲.۰» تا آخرین مسابقه، این دو در حالی که نگاه‌ها به ستاره‌های بزرگ بود، از در پشتی بازی‌ها را برای رئال درآوردند.
گل‌ها از جیب اسپی می‌ریزند. مهاجم اهل تاورنس که با فعال شدن بند ۲۵ میلیون یورویی‌اش از لوانته آمد، پذیرفت نقش گزینه دوم را داشته باشد و تا اینجا این نقش را با نمره عالی انجام داده است. او این فصل هفت گل زده که پنج‌تایش فقط در یک شب با تیم زیر ۲۱ سال و در اولین حضورش به‌عنوان بازیکن فیکس بود؛ یک «رپوکر» تاریخی که پیش از او هیچ بازیکنی در این رده ثبت نکرده بود. هر هفت گل هم با اولین ضربه به ثمر رسیده‌اند؛ با همان غریزه مهاجم تمام‌کننده‌ای که دقیقاً جایی ظاهر می‌شود که توپ قرار است بمیرد. او این هفت گل را فقط در ۱۴۲ دقیقه زده؛ تقریباً هر ۲۰ دقیقه یک گل.
برای رئال، این گل‌ها ارزش طلا داشته‌اند. دو گل او در لالیگا در دقیقه ۹۰ یا بعد از آن به ثمر رسیده‌اند، هر دو بعد از ورود از روی نیمکت و هر دو برای تبدیل تساوی به پیروزی. در کورنیا، تساوی ۱-۱ را که بوی لغزش می‌داد به برد تبدیل کرد. در الچه، وقتی تیم بعد از از دست دادن برتری ۲-۰ در آستانه یک آبروریزی بود، در وقت‌های اضافه گل ۳-۲ را زد و مانع غرق شدن رئال شد. چهار امتیازی که تیم داشت از دست می‌داد و مهاجم والنسیا دوباره به حساب برگرداند.
ماجرای دیومانده متفاوت است. او با برچسب ستاره و فاکتور ۱۴۰ میلیون یورویی آمد؛ گران‌ترین خرید تاریخ باشگاه، یک الماس ۱۹ ساله اهل ساحل عاج که مورینیو به شیوه خودش دقایقش را مدیریت می‌کند. گلش مقابل ویارئال، اولین گلش با پیراهن سفید، طبیعتاً آن قیمت را توجیه نمی‌کند، اما یک پله در مسیر چیزی است که این جوان دنبال می‌کند. یک جرقه در نیمه دوم شبی که رئال فوتبال خوبی ارائه نکرد؛ همان برق کوتاهی که یک بازی خاکستری را روشن کرد.
چیزی که اسپی و دیومانده را به هم وصل می‌کند، فراتر از آمار گل‌هایشان، این است که وقتی ستاره‌ها راهی پیدا نمی‌کردند، آن‌ها تیم را نجات دادند. این رئال مادرید با شروعی پرنوسان که می‌تواند در یک بازی ۹۰ دقیقه‌ای هم بهترین و هم بدترین خودش باشد، در بازیکنان نقش دومش یک تور ایمنی پیدا کرده است. هفت امتیاز در ماه اکتبر چیزی را تعیین نمی‌کند، اما باعث شده تیم مورینیو از بارسا عقب‌تر از این نماند.