«اندریک بهترین بازیکن رئال مادرید بود»

مرجع خبری رئال مادرید: معجزه در المپیکوی رم. باید دید تا باور کرد. حتی خود مورینیو هم وقتی رم در دقیقه ۵۷ نتیجه را ۳-۱ کرد، انگار نمی‌توانست چیزی را که می‌دید باور کند. نیازی به گفتن نیست که آن نتیجه عادلانه بود و مورینیو هم حس می‌کرد نیمکت زیر پایش می‌لرزد. بازی از دستش خارج شده بود و تیم هم همین‌طور. رئال اصلاً فوتبال بازی نمی‌کرد. سه مهاجم در زمین داشت، اما انگار هیچ‌کدام وجود نداشتند. تنها گل تیم هم شلیک سنگین امباپه از بیرون محوطه بود. رئال نه در بازی بود و نه نشانه‌ای از بازگشتش دیده می‌شد. همان‌طور که گفتم، چاقوها بالای سر مربی پرتغالی در پرواز بودند، چون واقعیت این بود که تیم نمی‌توانست بدتر از این بازی کند. و وقتی مشکلات قبلی را هم به آن اضافه کنیم، دیگر همه‌چیز روشن است.

هرچند شاید در نگاه اول برعکس به نظر برسد، همین برد نهایی ۴-۳ نشان می‌دهد که مورینیو هنوز نمی‌داند باد از کدام سمت می‌وزد. در نیمه دوم وینیسیوس را به جناح راست برد؛ اشتباه خود او در کنترل توپ هم گل ۲-۱ را برای رئال به همراه داشت. بعد در نهایت، از سر استیصال یک چرخش ۱۸۰ درجه انجام داد که در نهایت برد را برایش آورد؛ اما دقیقاً به همین دلیل، یعنی با یک معجزه محض.

اندریک را وارد زمین کرد؛ بازیکنی که تقریباً اصلاً استفاده نشده بود و حتی آینده‌اش هم زیر سؤال بود. کارلوس اسپی را به زمین فرستاد که در نهایت گل امیدبخش رئال را زد. آردا گولر را هم وارد کرد؛ بازیکنی که باید همیشه بازی کند، فرقی نمی‌کند هوا آفتابی باشد، برف ببارد یا باران سیل‌آسا. و همین سه نفر بودند که رئال مادرید را از غرق شدنی که اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید، نجات دادند.

حالا مورینیو یکشنبه آینده مقابل سویا چه خواهد کرد و بعد از آن برابر لایپزیگ؟ با آنچه در رم دیدیم، بازیکنانی که بازی را از ابتدا شروع کردند نه فوتبالی را ارائه می‌دهند که از این تیم انتظار می‌رود و نه به نظر می‌رسد راه‌حل مشکلات این رئال باشند؛ رئالی که دارد از دست مورینیو خارج می‌شود.

این برد ۴-۳ در رم به هیچ وجه پادزهر مشکل عظیم فوتبالی رئال مادرید نیست.

خوزه ویسنته هرنائز – مارکا