مرجع خبری رئال مادرید : رائول گونزالس، مهاجم اسبق رئال که در سمت های مدیریتی به این تیم برگشته است در مصاحبه با مجله پاننکا در مورد آینده اش و برنامه هایش صحبت کرد.
وی با یاداوری جدایی خود از رئال در سال 2010 گفت:”ترک رئال چه برای من چه باشگاه آسان نبود اما زمانی که تصمیم گرفتم و این اتفاق رخ داد، تابستان شده بود. نحوه جدایی من به خاطر شرایط موجود خوب نبود نه به خاطر محبت نکردن باشگاه به من یا اختلافاتی که ممکن بود وجود داشته باشد. وداع من می توانست بهتر باشد اما زمان همه چیز را سر جای خودش قرار داد. سه سال پیش که برای بازی تجلیل با السد به برنابئو آمدم محبت هواداران را حس کردم. امیدوارم که حالا به تدریج زمان بیشتری در باشگاه باشم و روزهای خوب را حس کنم. تفکر من در تیم همیشه همین بوده است. در سن 30 سالگی رویایم بازنشستگی در رئال بود اما با گذر زمان حس کردم که باید گامی دیگر بردارم و تجربیاتی دیگر داشته باشم. مسلما بازیکنان دیگری مثل توتی و ژاوی هم با باشگاه هایشان وداع خواهند کرد هر چند که در حال حاضر هواداران کمی عجول تر شده اند و صبر کافی را ندارند.”
رائول در مورد نحوع وداع فرانچسکو توتی با رم گفت :” خیلی احساسی بود. توتی همیشه یک رمی بود و با تمام وجود به باشگاهش خدمت کرد. توتی و رم تا ابد به هم متصل شده اند. به نظرم چنین تجلیلی بیش از جام می ارزد. موفقیت ها یا گلهای ثبت شده بازینانی مثل مالدینی، گیگز یا دل پیرو را زیاد به یاد نمی آوریم بلکه شخصیتی که داشتند در خاطرمان مانده است. برایم گاهی شگفت انگیز است که در خارج از اسپانیا من را می بینند و در خاطرشان مانده ام. برایم این مسئله جالب است.”
کاپیتان اسبق رئال در مورد نحوع وداع خود با تیم ملی اسپانیا بیان کرد:”ناراحت کننده بود چرا که دوست داشتم در تیم ملی بمانم اما به نظر مربی احترام گذاشتم. می توانستم به تیم کمک کنم و شش سال دیگر در تیم لمی باشم. سعی کردم با گذر زمان با این قضیه کنار بیایم و به نکات مثبت فکر کنم. مسلما دوست داشتم در یورو 2008 حضور داشته باشم و موفقیت های تیم ملی اسپانیا را تجربه کنم.”
رائول در مورد تجربیات قبل از بازنشستگی خود هم صحبت کرد:” حضور در قطر شکلی برای بازنشستگی من بود. در نیویورک هم به خاطر خانواده ام بازی کردم. تمایلی به تمرینات سخت نداشتم. سعی کردم تا زمانی که می توانم بازی کنم ، به میدان بروم. می توانستم به لیگ دسته اول آمریکا بروم اما دوست نداشتم در این سطح از رقابت حاضر باشم. برای من بازنشستگی دراماتیک نبود. مسلما می توانستم از روانشناس کمک بگیرم اما نیازی نداشتم. رویای من این است که سالها در کنار رئال باشم. نمی دانم که تا چه زمانی کار دفتری انجام می دهم. مربیگری را هم دوست دارم اما فعلا به آن فکر نمی کنم. فعلا به مادرید برگشتم، سعی می کنم زندگی روزمره ام را داشته باشم و بهترین عملکردم را خواهم داشت.”



با سن ايكر هم اينجوري رفتار كردن حيف قدر اسطوره هامون را نميدونم
سن ايكر رائول و گوتي و در اينده ن چندان دور كريس
والا ما خودمونم گیج شدیم. فکر میکردیم فقط توی ایران با اسطوره ها اینجوری برخورد میکنن. ایکر این همه از جون و دل مایه و گذاشت و اونجوری باهاش رفتار کردن.
تو هم که چی بگم. نمیدونم چرا باشگاه قدر اسطوره هاشو نمیدونه و اینجوری باهاش برخورد میکنن.
اگه کیفیت کریس توی چند سال آینده بیاد پایین که متاسفانه با توجه به بالارفتن سن طبیعیه، به نظرم باشگاه و هواداران بازم کم لطفی میکنن به کریس.
اصلا توجه نمیکنن که این بازیکن چقدر قبلا برای باشگاه زحمت کشیده.
فقط برای اینجور رفتارای باشگاه و بعضی هوادارا متاسفم.
بازیکایی مثل کاسیاس و رائول و کریستیانو و تمامی بازیکنای دنیا در قبال زحماتشون دستمزد چند میلیون یورویی دریافت می کنن و باشگاه و هوادارا هیچ دینی به اونا ندارن بلکه اونا هستن که باشگاه مدیونن.
و نمیشه باشگاه موفقیت خودش رو فدای گذشته اسطوره هاش کنه. در نتیجه کامنت شما منطقی نیست.