کاسمیرو:«رونالدو و مسی فوتبال را متحول کردند؛ وینیسیوس بازیهای بد زیادی خواهد داشت»

مرجع خبری رئال مادرید : کاسمیرو هافبک برزیلی رئال مادرید در مورد آخرین شرایط خودش و تیم با نشریه پاننکا صحبت کرد.

پست خودش:” من می خواستم رونالدو نازاریو یا روماریو باشم. حتی به شوخی می گفتند که مثل آنها بازی می کنم. همه می خواستند مثل انها یا ببتو باشند.”

تغییر پست از خط حمله به یکی از بهترین هافبک دفاعی های دنیا:”همیشه بیمار فوتبال بودم. همیشه جوان ترین بازیکن تیم بودم. اگر قرار بود بازی شنبه ساعت 17 برگزار شود، ساعت 13 می رسیدم و می پرسیدم که آیا در بازی قبلی بازیکن کم دارند. در همه جا بازی می کردم، از دروازه بان گرفته تا دفاع وسط، دفاع کناری یا هافبک. برای من خیلی آسان بود که پستم را عوض کنم چرا که از هر چستی لذت می بردم. عصبانی نمی شدم که در پست دفاع راست یا درون دروازه باشم. برایم فرقی نمی کرد.  مشکل نبود که قید حضور در خط حمله را بزنم و هافبک شوم. یکی از ویژگی هایم هماهنگ شدن به بازی بود. اگر بازی زیبا باشد، بازی می کنم. اگر زشت باشد هم بازی می کنم. اگر نیاز به جنگیدن باشد، می جنگم. اگر نیاز به لذت بردن باشد هم لذت می برم. این هماهنگی به خاطر علاقه ام به بازی در هر جایی است که ازبچگی این ویژگی را داشتم.”

مشهود بودن نبودنت درون زمین:” آنچلوتی یک روز به من گفت:” از معدود بازیکنانی هستی که می توانی با جدیت هم در یک بازی بسیار زیبا حاضر باشی و هم در یک بازی بسیار زشت.”  کمی بعد به من گفت” برای بازی با آلکویانو آماده باش چرا که قرار است فیکس باشی.” فکر می کنم که این ویژگی به بچگی من برمی گردد. با هر پستی و هر سبکی از بازی هماهنگ می شوم.”

نیاز به بازی خشن در پست خودت:”فکر می کنم که آماری باشد که خیلی نمی دانند و آن هم این است که بازیهای فوتبال به طور متوسط 97 دقیقه طول می کشند.  هر بازییکن رئال مادرید به طور متوسط در هر بازی 2.5  دقیقه صاحب توپ است. در 95 دقیقه دیگر باید بدویم، فضاها را ببندیم، کمک کنیم و همه چیز را تحت کنترل داشته باشیم. خیلی از اوقات فقط روی همان سه دقیقه زوم می کنند و می گویند:” چه کیفیتی، چقدر عالی است.” اما بقیه دقایق را فراموش می کنند. گاهی باید خطا کنی تا جلوی ضدحمله حریف را بگیری، باید فضاها را ببندی و حریف را وادار کنی تا عقب بکشد هر چند که فوتبال 97 دقیقه است. گاهی بازی بدون توپ مهمتر است. مدافعان میانی و هافبک دفاعی های مثل من که عقبتر بازی می کنیم، باید مراقب همه چیز باشیم و حق اشتباه خیلی کمی داریم. همیشه گفته ام که در تیم های فوتبال باید همه نوع بازیکنی وجود داشته باشد: بازیکنان باکیفیت، بازیکنانی که می دوند، کمک می کنند… باید ترکیبی از انها باشد. به طور مثال وقتی در مورد مودریچ، کاسمیرو و کروس صحبت می کنیم، یکی به دیگری کمک می کند و یکی دیگری را کامل می کند. یکی پاس می دهد، دیگری جدیت دارد و دیگری جادوگری می کند. این بهترین نمونه است. بدون همدلی و کمک به همدیگر تیم ایجاد نمی شود. به همین خاطر می گویم برای من باعث افتخار است که به مارسلو کمک کنم چرا که کیفیت او را هیچ مدافع دیگری در دنیا ندارد. اگر پشت سرش منتظر می مانم و فضاها را می پوشانم به این خاطر است که می دانم که او هم کمی بعد در حمله نقش خواهد داشت.”

سیمئونه گفته بود که به بازی رئال تعادل می دهی:”همه بازیکنان مهم هستند اما یکی از مهمترین بازیکنان تیم هافبک دفاعی است. همه چیز از آن جا عبور می کند. محبت بی نظیری را از جانب هواداران رئال مادرید حس می کنم. همچنان حمایت هم تیمی ها و مربیانم را حس می کنم. طبیعی است که برخی بخواهند نمایش زیباتری را ببینند و شاهد دریبل یا حرکات تکنیکی باشند. زیبایی فوتبال همین است. اگر فقط بازیکنانی را ببینید که توپربایی میک نند، خسته کننده می شود اما بستگی به دیدگاه هر شخص نسبت به فوتبال دارد. دیدگاه مربیان نسبت به هواداران کمی متفاوت است. آنها اهمیت من در تیم را می دانند. آنها می دانند که اگر بازیکنی مثل من نباشد، بازیکنان دیگر نمی توانند بدرخشند. خوشحال هستم چرا که می دانم کسی که فوتبال را درک کند، می داند که کار “زشت” من چقدر مهم است.”

تکل زدن را بیشتر دوست داری یا قطع ضدحمله حریف یا جلوگیری از حمله حریف؟” این ها گل های من هستند! این ها پاس گل های من هستند! وقتی توپربایی می کنم از فوتبال لذت می برم. وقتی بازی تمام می شود اولین کاری که انجام می دهم بررسی تعداد توپربایی ها یا قطع توپهایی است که داشته ام. آمار من را این ها تشکیل می دهند. قطعا همه دوست دارند گل بزنند یا حرکت زیبایی داشته باشند اما خوشحالی من را توپربایی ها تشکیل می دهند. این نشان می دهد که چقدر به تیم کمک کرده ام.”

ناراحت نمی شوی که تو را خشن صدا بزنند؟” نه برعکس. خطاها وظیفه من هستند. آمار مشخص هستند. من در رئال فقط دو بار اخراج شدم. اصلا ناراحت نمی شوم. وظیفه من به عنوان هافبک دفاعی همین  است. باید تخریب کنم، ضدحملات حریف را قطع کنم و مانع از عبور توپ شوم. وظیفه من همین است. تفاوت زیادی میان خطاها وجود دارند. برخی خطاها باعث بردن بازی می وشند و این هرگز مشکل ساز نیستند. گاهی باید خطا کنی اما نه از روی بدذاتی. من همیشه سعی می کنم به توپ برسم،  با جدیت بازی می کنم چرا که همینی هستم که هستم. جدیت در بازیم را دوست دارم اما هرگز هدفم مصدوم کردن حریف نیست. اگر به کسی ضدمه بزنم، عصبانی می شوم. خطا بخشی از بازی است اما هرگز با بدذاتی این کار را نمی کنم. این ارزشهایی است ک همادرم به من آموزش داده است. هرگز به کسی ضربه نمی زنم. هرگز به بازیکنی توهین نمی کنم. همچنان ممکن است که خطا کنی و کارت زرد بگیری اما نباید ارزشهایی که یاد گرفتی را فراموش کنی.”

رابطه با مودریچ و کروس:”تمرین قبلی با هم نداریم. حقیقت این است که همه چیز خودجوش است. با نگاه کردن همدیگر را درک می کنیم. همه ما کار کردن با توپ را دوست داریم و می توانیم به همدیگر پاس بدهیم. توضیحی وجود ندارد. با گذر زمان به شکل خاصی با همدیگر هماهنگ شدیم و این فصله م همین طور است. با هم متحدتر از قبل می شویم. رفاقت فوق العاده ای داریم که بسیار غنی و زیباست و رفاقت ما به بیرون از زمین هم کشیده شده است. اگر رفاقت ما در بیرون از زمین را ببینید، می فهمید که هم تیمی های خوبی هستیم و با هم شوخی می کنیم. ما دوست هستیم و وقتی با هم بازی می کنیم خیلی لذت می بریم.”

از چه نظر باعث بهتر شدنشان می شوی یا برعکس؟” پست هر دویشان در زمین و کیفیتشان با توپ مهم است اما از نظر دفاعی نیز به من کمک می کنند. با نگاه کردن حرکات همدیگر را درک می کنیم. می دانیم که باید چه کار کنیم. درون زمین زیاد صحبت نمی کنیم. نگاه کردن کافی است.

اگر با هم زیاد صحبت کنید به این معنی است که بازی جواب نداده است؟” برعکس. خیلی از اوقات درون زمین در زمانی که دوربین ها ما را در حال صحبت کردن به صورت مخفیانه شکار می کنند، در حال شوخی هستیم. با هم زیاد صحبت می کنیم و گاهی با هم شوخی می کنیم و ممکن است به اتفاق خاصی بخندیم.”

30 ساله شدن در روزهای آینده؟”خوشحال می شوم که کنار جوان هایی نظیر والورده، کاماوینگا، وینیسیوس، رودریگو یا لونین باشم. دوست دارم کنار این بازیکنان باشم. جشن تولد میلیتائو اخیرا بود که به او گفتم:” لذت ببر چرا که خیلی زود خواهد گذشت.” انگار همین دیروز بود که در 20 سالگی به باشگاه آمدم. می دانم که دوران فوتبال یک بازیکن کوتاه ست چرا که وقتی که مثلا در 35 یا 38 سالگی فوتبال را ترک کنی هنوز برای زندگی کردن جوان هستی. به همین خاطر سعی می کنم لذت ببرم نه فقط از بازیها بلکه در تمرینات.”

بازیکنان زیاد به سنشان فکر می کنند؟” هر کسی نظر خودش را دارد. من تا زمانی که لذت ببرم، بازی می کنم. روزی که صبح بیدار شوم و حس علاقه به فوتبال را نداشته باشم، آن را کنار می گذارم.”

دوست داری مربی شوی؟” هر چند که همه می گویند که با توجه به مدل حرف زدنم باید مربی شوم (جدی می گویم، همه می گویند) چرا که خیلی جدی هستم، این کار چیزی نیست که به آن تمایلی داشته باشم.”

بهترین درسی که از رئال مادرید گرفتی؟”خاطره خوانیتو. در دقیقه هفت زمانی که هواداران اسمش را صدا می زنند، یادآوری می کنند که باید تا آخرین لحظه بجنگی. می گویند که رئال مادرید بهترین باشگاه دنیاست چرا که در این جا فقط بهترین ها بازی می کنند اما اگر چیزی در این جا یاد گرفته باشم این است که هواداران به فداکاری  و تلاش خیلی اهمیت می دهند. نباید صرفنظر از نتیجه ناامید شوی. بهترین های تاریخ در این جا بوده اند. از رونالدو گرفته تا راموس، رونالدو نازاریو، زیدان، خنتو که اخیرا ما را ترک کرد، دی استفانو و … این باشگاه به اسطوره هایش و بازیکنانی نظیر خوانیتو زنده است که جنگیدند و تلاش کردند و چیزهای مهمی از خود به جای گذاشتند.”

پختگی:” این همیشه یک ویژگی بوده است. شاید بهترین ویژگی بوده است. نه فقط در زمان پیوستن به رئال بلکه در کودکی ام نیز این طور بودم. وقتی بچه ای هفت، هشت ساله بودم و می دیدم که بازیها مشکل می شوند، با وجود این که هافبک هجومی بودم، عقب می کشیدم و کمک می کردم. با توجه به این که فقط مادر و برادرانم در کنارم بودند، زندگی به من یاد داد که خیلی زود پخته شوم. مادرم به شوخی می گفت که که هر روز پنج سال بزرگ تر می شوم. چیزهای زیادی از زندگی یاد گرفتم، مثل این که پدر یک خانواده جوان باشم یا همیشه دوستانم سن بیشتری از من داشتند.”

وینیسیوس:” شرایط برایش عادی است. اتفاقاتی که برای وینی، فده و رودریگو رخ می دهد، عادی است اما در مورد وینیسیوس اتفاقی رخ داده که قبلا هم گفتم. در اولین سالها درس می گیری، با باشگاه و شهر آشنا می شوی و او حالا شرایط خوبی دارد اما نباید سنش را فراموش کنیم. امیدوارم به پیشرفت ادامه می دهم اما طبیعی است که در  یک بازی افت کند و در بازی بعدی اوج بگیرد و در بازی بعدش دوباره افت کند. در چند ماه اخیر تمجیدهای زیادی از او شده و در این باره صحبتی داشتم. پس از بازی با سویا که با نتیجه دو بر یک بردیم و یک گل عالی زد، صادقانه در موردش صحبت کردم. با وجود گلش یکی از بدترین بازیهای سالش را داشت اما بازیکنان بزرگ در یک لحظه بازی را عوض می کنند. ما ربات نیستیم. به تدریج و با گذشت زمان به ثبات می رسیم. وینیسیوس باید درک کند که می تواند بازیهای بد زیادی مثل بازی با سویا را داشته باشد اما همچنان یکی از مهمترین بازیکنان است.”

تجربه حضور قرضی در پورتو:”با آنچلوتی زیاد بازی نمی کردم. بازیکنان بزرگی داشتند. ژابی یکی از اساتید من در این پست است. خدیرا و دی ماریا هم در خط هافبک بودند. رفتنم طبیعی بود چرا که در مسیر یادگیری بود و یادم می آید که نمی دانستم به کجا بروم. می توانستم به سویا بروم که بازی در ان جا را خیلی دوست داشتم. پیشنهاد دادند و امری در آن جا بودند. در آن سال لیگ اروپا را بردند. اینتر هم پیشنهاد انتقال قرضی داده بود چرا که پرز می خواست به هر تیمی که می روم، بازی کنم. پیشنهاد پورتو هم ارائه شد که صادقانه می گویم که به آن فکر نمی کردم. می توانستم انتخاب کنم. می خواستم بازی کنم. در آن زمان لوپتگی تماس گرفت و یک ربع صحبت کرد. در مورد سبک بازی تیمش صحبت کرد و بعد از سه دقیقه با خودم گفتم:”باید با او کار کنم.” زیباترین بخش این بود که اشتباه نکردم چرا که از نظر شخصی و حرفه ای پیشرفت کردم. از او ممنون هستم. به هم گاهی پیام می دهیم. در سویا نیز فوق العاده کار کرده و به من خیلی کمک کرد. می توانم حرفهای فوق العاده ای در موردش بزنم. متاسفانه در رئال موفق نبود چرا که فوتبال را نتایج تشکیل می دهند اما مربی بزرگ و جدی ایست که از حرفه اش لذت می برد.”

چمپیونزلیگ هایی که بردی؟” وقتی در این حباب هستی، بزرگی دستاوردهایت را درک نمی کنی. به طور مثال در حال حاضر نگاه بزرگ ترین سبت به آن لحظه دارم. در آن زمان بازی می کردیم، می بریم، جشن می گرفتیم و آن را عادی می دانستیم. اهمیت آن را درک نمی کردیم. در حال حاضر اهمیت آن را درک می کنم. این اتفاقی تاریخی است اما این باشگاه برای چمپیونزلیگ زندگی می کند و در کل عمرش به دنبال بردنش بوده است.”

بازی فوق العاده اش مقابل دورتموند در فصل دسیما:” همه چیز آن جا شروع شد. نمی گویم که از صفر شروع کردم چرا که در کاستیا بازی کردم و نسبت به ان دوران حس خوبی دارم. با اتوبوس به کل اسپانیا سفر می کردیم و نسل بزرگی را تشکیل داده بودیم اما از نظر تیم بزرگسالان نقطه شروع بود. بازیکنان، هم تیمی هایم و هواداران برای اولین بار با خود می گفتند:” این بچه جایگزین ژابی در ترکیب شده و دقای زیادی نداشته… اما می توانیم رویش حساب کنیم.” بعد از آن بازی چیزی عوض شد. بعد از آن قرضی به پورتو رفتم و برگشتم.من به نقشه هایم مطمئن بودم. از زمان حضور در کاستیا به حضور در تیم بزرگسالان مطمئن بودم. اما بعد از آن بازی محبت و حمایت های زیادی را حس کردم. بازی واقعا مشکلی بود.”

سلطه رئال در اروپا:” رئال مادریدی بود که سه چمپیونزلیگ پیاپی برد. حضور زیزو مهم بود اما ستارگان زیادی داشتیم و نمی توان فقط به یک نفر اشاره کرد چون بی عدالتی است. خط حمله با بی بی سی فوق العاده بود. خط هافبک هم همین طور یا خط دفاعی با کارواخال، مارسلو، واران و راموس. ناواس هم درون دروازه بود. تیم فوق العاده ای داشتیم.”

تقابل دوباره با مسی و پی اس جی:” غیرممکن است که دلم برای مسی تنگ شود! قطعا نبودش در بارسلونا مشهود است. بازیکنی است که کل دنیا دوستش دارند. اگر عاشق فوتبال باشید، مسی را هم دوست دارید. یکی از سه بازییکن برتر تاریخ است. پس از ترک بارسا اهمیتش برای این تیم خیلی مشخص شد. یکی از نمادهای باشگاه است. دوباره به برنابئو می آید اما آماده هستیم. غیرممکن است که به تنهایی بتوانم مسی را مهار کنم. هم تیمی ها باید به من کمک کنند. مقابل پی اس جی یک بازی عالی خواهیم داشت.”

تشابه اولین سال رئال بی رونالدو و اولین سال بارسا بدون مسی؟” طبیعی است. شاید ما درک نکنیم چرا که او را کنار خود داشتیم اما مسی و رونالدو فوتبال را متحول کردند. قبل از آنها بهترین گلزنان فصل سالی 20-25 گل می زنند. این دو آمدند و 40-50-60 گل زدند.  غیرممکن به نظر می رسید اما ورزش را عوض کردند. تعداد گلهای رونالدو بیش از تعداد بازیهایش در رئال است. دیوانه وار است. وقتی چنین بازیکنی تیمش را ترک می کند، طبیعی است که جایش خالی باشد. حماسه سازی کردند اما کلید این است که هر چه زودتر تغییر ایجاد کنی. بارسا باید با این حقیقت جدید رو بگیرد. رئال مادرید به خوبی با شرایط هماهنگ شد و بارسا هم خواهد شد چرا که این دو از بهتری ابشگاه های دنیا هستند و همیشه بهترین های تاریخ را داشته اند.”