مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبییر آس در مورد پیروزی رئال مادرید مقابل سلتیک نوشت.
اشک شادی
بازی برای من از ساعت 18:30 با همکارانم در شبکه رئال مادرید آغاز شد. آنها مستندی در مورد مسیر ما به سوی چهاردهمین قهرمانی در پاریس بخش کردند. دوباره هت تریک بنزما مقابل پی اس جی، توپربایی مودریچ از مسی، هت تریک بی نظیر کریم در استمفوردبریج، پاس خارق العاده لوکا به رودریگو در کامبک مقابل چلسی، گل شیطانی وینیسیوس مقابل تیم گواردیولا در اتحاد، پنالتی چیپ کریم مقابل سیتیف دبل معجزه آسای رودریگو در کامبک در برنابئو را دیدم. انکار نمی کنم. باز هم اشک شوق ریختم و به این حس افتخار می کنم. فراموش نشدنی بود.
گلاسکو، شهر خوشبختی
به گلاسکو برگشتیم، شهر خوشبختی برای همه رئالیها. در آن جا پدرم پنجمین قهرمانی را در سال 1960 دید که پیروزی معروف هفت بر سه مقابل آینتراخت با چهار گل پوشکاش و سه گل دی استفانو را تجربه کردیم. در آن جا من نهمین قهرمانی را در سال 2002 با ضربه تماشایی زیدان و توپگیری های معجزه آسای کاسیاس دیدم. همپدن پارک فقط پنج کیلومتر تا سلتیک پارک فاصله دارد، استادیومی که عاشقش شدیم. عجب جوی، عجب احترامی برای رئال مادرید، عجب تشویق هایی برای بنزما (که مصدوم شد)، مودریچ و وینیسویس. ما هم کمی سلتیکی شدیم، دوستان.
مصدومیت کریم
تنها لحظه خطرناک در زمان مصدومیت بنزما بود. زانویش را گرفت و رئالی ها دستشان را روی قلباشن گذشاتند. امروز همه با نگرانی منتظر نتیجه تست ها هستیم و امیدواریم مشکلش جدی نباشد. همین است. در نیمه دوم قهرمان گفت که “من این جا هستم.” هازارد سنگ ها را از پایش جدا کرد تا بالاخره پس از چندین سال چابک باشد و نشان بدهد که می تواند گزینه ای اورژانسی باشد. با کیفیت بالایی صحنه گل دوم را آغاز کرد و گل سوم را در جایگاه مهاجم نوک زد. کروس یک استپ جادویی دیگر روی این صحنه داشت، وینیسیوس نشان داد که صحنه فوتبال می تواند از حضور باکیفیت و تمام کنندگی بی نظیرش لذت ببرد و مودریچ جشن 37 سالگی خود (که در روز جمعه است) را با یک گل عالی جلو انداخت. این بیرون پای طلایی خود را در زمان بازنشستگی از فوتبال در سال 2028 می تواند به علم تقدیم کند.
پیری در گلاسکو
جدا از سانتاماریا اسطوره ای و 93 ساله، که همچنان از بازمانده های رئال مادرید بی نظیر دهه شصت است، دو اسطوره رئال همچنان در کنار تیم هستند : پیری و آمانسیو. اولی 77 ساله است که توسط باشگاه برای سفر به گلاسکو دعوت شد. پیری در دور رفت یک چهارم نهایی جام باشگاه های اروپا در بهار 1980 به این استادیوم رفته بود. مصدومیتش باعث شد تا در ترکیب نباشد اما این سفر او را به وجد آورد. رئال در بازی رفت با نتیجه د وبر صفر باخت اما در بازی برگشت با پیروزی سه بر صفر کامبک زد. پیری 561 بازی و 172 بازی در رئال داشته و لایق این حرکت از جانب باشگاه بود.



همین که باشگاه به بازیکنان زنده احترام میذاره کلی ارزش داره.
زنده ها بیشتر از مرده ها نیاز به احترام دارن.
تبریک بابت برد
روسیاهی موند واسه اون هوادارنماهایی که بعد نیمه اول مرجعو ب کودکستان تبدیل کردن..
از تمام هوادارای اصیل مرجع بخاطر اینکه فقط باشگاه واسشون مهمه تشکر میکنم..
نه اون بچه سالایی که بخاطر تنفرشون از یکی، دوس دارن تیم ببازه و حذف شه..
امیدوارم فردا خبر بدی نیاد چون مصدومیت زانو خیلی بده و دیر خوب میشه
تبریک بابت برد