مرجع خبری رئال مادرید : ایمانول آلگواسیل سرمربی سوسیه داد نمی تواند دفاع راست فیکس خود را مقابل رئال مادرید داشته باشد.
هماری ترائوره دفاع راست سوسیه داد در بازی مقابل ختافه مصدوم شد. این مدافع کناری مالیایی دچار مصدومیت عضلانی شده است و بازی مقابل رئال مادرید را از دست خواهد داد. ترائوره نقش مهمی در سوسیه داد دارد و غیبتش در این تیم مقابل رئال مادرید خیلی مهم خواهد بود. به جای او احتمالا آلوارو اودریوزولا در ترکیب اصلی سوسیه داد قرار خواهد گرفت.
ایمانول از سویی منتظر است تا شرایط لونورماند و بارنچئا نیز مشخص شود هر چند که مشکل هیچ کدامشان جدی نیست و احتمالا به بازی با رئال می رسند. از سویی زوبلدیا و زوبیمندی پس از محرومیتی یک جلسه ای دوباره به ترکیب سوسیه داد برمی گردند. سرمربی سوسیه داد منتظر است تا شرایط برایس مندز را مشخص کند.



خدارو شکر این و ماریانو و خیلی درپیدو انداختیم بیرون.فقط سبایوس مونده.از اول هم تمدیدش اشتباه بوده
این باید مدل میشد اشتباهی اومد سمت فوتبال
بی ربط به خبر : لذتی که تو قهرمانی این فصلِ اروپا هست تو هیچ فصلی نیست بدون شک چون بعد 6 سال اولین بردِ تاریخِ مونو تو زمین اتحاد به دست آوردیم :-)
سیتی -رئال
1 (3) -1 (4)
واقعا عجب بازی بود
اول رئال و پاریس بازی برگشت 2021-2022
دوم هم رئال و سیتی برگشت 2021-2022
سوم رئال و یووه با کیت آبی و سوپر گل کریس
یک سوال از همه بچه های سایت مرجع
بزرگ ترین شب زندگیتون با بازی رئال کدوم بازی رئال بود (بگید با ذکرِ سیزن {فصل})
من خودم : منچستر سیتی 1 {3} -رئال مادرید اسپانیا 1 {4} = آبی روشن -نفتی تیره 2023/24 (1403)
و هیچ موقع هم حماسه بزرگ بچه ها بخصوص کارلتو رو یادم نمی ره عجب شب جنون انگیزی بود خدا ازت ممنونم که رئال رو به من هدیه دادی
انگیزی یا آمیزی (فرقی نداره)
با تاک تیکِ نابِ دون کارلویِ بزرگ
همه این کامنت های این صفحه به یادگاری تا ابد ازمون می مونه
بی ربط به کامنتِ سوالیم
بد ترین لحظه عمرمم قهرمانی آرژانتین با کوتوله تو جام جهانی قطر بود . یعنی کابوس به تمام معنا بود
صد در صد امسال با سیتی تا مرز سکته رفتم اصن تخلیه شدم بعد برد…
من اون فصلی که توی سال ۲۰۱۳-۲۰۱۴ بود و بازی رئال اتلتیکو بود.ما تلویزیون نداشتیم پس من رفتم خونه ی مادربزگم.اون شب خدا خدا می کردم که ببریم و وقتی که گل زدیم چنان دادی کشیدم که کل خونه بیدار شدن
لادسیما رو هیچوقت نمی تونم فراموش کنم. گل راموس. چه جنونی بود در اون لحظه. اصلا نمیشد چشم از تلويزيون برداشت. تا گل به ثمر رسید. بعدش کاملا معلوم بود که کار اتلتیکو ساخته است.
گریه کردن مارسلو. و دلداری دادن کاسیاس بهش.
بعد از گلی که زد اینقدر احساساتی شده بود که نمی تونست خودشو کنترل کنه. کاسیاس یه لحظه تقریبا بازیو رها کرد، صداش زد گفت بیا بغلم
گلی که پردراگ میاتوویچ تو فینال به یوونتوس زد هم به یاد ماندنی بود. چون زندگی خانوادگیش یه جورایی فرو پاشیده بود. زنش چند شب قبلش ترکش کرده بود و اینو با بچه معلولش تنها گذاشته بود.
یا کامبکهای دو فصل پیش.
یا فصلی که با کاپلو تو دقایق آخر قهرمان لالیگا شدیم تو برنابئو.
ولی خب دسیما اصلا یه چیز دیگه بود. رئال رو به تاج و تخت برگردوند.
ما خیلی به آنچلوتی مدیونیم. اصلا نمی دونم چطور شد که ربودیمش. فکر کنم افول میلان مهمترین عاملی بود که آنچلوتی رو در دسترس گذاشت واسمون
اشتباهی رو کامنت بالا ریپلای زدم
برای خودم اول رئال و پاریس بازی برگشت 2021-2022
دوم هم رئال و سیتی برگشت 2021-2022
سوم رئال و یووه با کیت آبی و سوپر گل کریس
دوتا شب به یاد موندنی اصلی واسه من:
1- فینال 2014 با اتلتیکو و گل راموس
2- بازی برگشت نیمه نهایی سی ال 2022 با سیتی و گلهای رودریگو
اون بازی سال 2011-2012 تو نیوکمپ که 2-1 بردیم و باعث قهرمانی شد و اون خوشحالی گل معروف کریس (Calm Down) هم یکی از شبهای بزرگ من بود.
یه بازی دیگه که از وقتی اتفاق افتاد تو ذهنمه و یه خاطره همیشگی شد واسم اگرچه هیچ حساسیت خاصی نداشت و شاید هیچ دستاوردی نداشت و حتی بازی رو نبردیم اما خیلی خیلی چسبید:
بازی توی لالیگا سال 2020 با والنسیا توی مستایا که 1-0 عقب بودیم و دقیقه 95 روی ضربه کرنر کورتوا اومد جلو و ضربه سر زد و توی ریباند کریم زد تو گل. و اون خوشحالی به یاد موندنی فده والورده توی اون بازی. خیلی حال داداون بازی. یادمه با اینکه مساوی کرده بودیم توی مرجع هم همه خوشحال بودن و لذت بردیم همه از اون مساوی.
اون برد جلو اتلتیکو و لادسیما۲۰۱۴ من سرباز بودم نصف شب خاموشی بود همه اعصابا خراب بود راموس گل و زد هرچی استکان و لیوان و فلاکس بود خورد کردیم نصف شب بیداری شد برای اشخورای یگان مام پایه بالا بودیم بیدار بودیم ولی عجب شبی بود حساب کن من بچه زنجانم افتاده بودم دشت آزادگان اهواز یه جای رسما کویر ن آب ن گاز هیچی نداشت گرمای۷۰ درجه و پشه و مارو عقرب و گردوخاک ولی اون برد یادمه یه ماه همه چیو فراموشم کرد سالها منتظر موندم اخرش قسمت شد تو پادگان جشن بگیریم