مرجع خبری رئال مادرید : دنی سبایوس و ادر میلیتائو یکدیگر را در آغوش گرفته بودند و همزمان چشمان خود را پوشانده بودند. نمیخواستند نگاه کنند. رودریگر به سمت نقطه پنالتی قدم برمیداشت و تنش سراسر ورزشگاه متروپولیتانو را فراگرفته بود. اگر او گل میزد، رئال مادرید به مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان صعود میکرد. اگر پنالتی را از دست میداد، اتلتیکو همچنان در بازی باقی میماند. و او گل زد. بازیکنان رئال مادرید با شادی انفجاری در ورزشگاه روخیبلانکوس دویدند و حرکت قهرمان آلمانیشان را تقلید کردند.
تیم آنچلوتی به هدف خود رسید. آنها بر همهچیز غلبه کردند؛ مصدومیتها، فشار تیم سیمئونه، تشویقهای کرکننده هواداران حریف، گل گالاگر در همان دقیقه اول بازی، و حتی پنالتی از دست رفته وینیسیوس جونیور. رئال مادرید حتی از عملکرد ضعیف خود نیز سربلند بیرون آمد.
در رختکن تیم و همچنین در بخش مدیریتی باشگاه، همه از این پیروزی خوشحال بودند، اما در عین حال انتقاداتی نیز نسبت به عملکرد تیم داشتند. برخی از کارکنان باشگاه در پشت صحنه میگفتند: “اتلتیکو نخواست بیشتر برای بردن بازی تلاش کند و همین به ما کمک کرد. تا دقایق پایانی که ما را در بازی زنده نگه داشتند، اصلاً خوب بازی نکردیم.”
و این حقیقت است. رئال مادرید نمایش خوبی نداشت؛ نه در این بازی و نه در دیدار رفت در سانتیاگو برنابئو. فده والورده که هنوز تحت تأثیر احساسات ناشی از پیروزی بود، پس از ضربات پنالتی گفت: “باز هم بازی را طوری شروع کردیم که انگار از قبل برنده شدهایم، و در همان دقیقه اول گل مساوی را دریافت کردیم. این واقعاً آزاردهنده است.”
با وجود هیجان پیروزی، رئال مادرید هنوز مسائل مهمی برای رسیدگی دارد. تیم در ۷۰ دقیقه اول تقریباً حضور چندانی در بازی نداشت و انگار تنها با از دست رفتن پنالتی وینیسیوس از خواب بیدار شد. بدون تحرک، بدون ایجاد خطر، و حتی با این حس که مسابقه برایشان اهمیتی ندارد، با ضربان قلب صفر.
تیم به عنوان یک مجموعه یکپارچه عمل نمیکرد. همه چیز وابسته به حرکات انفرادی چهار بازیکن خط حمله بود که هرچه بیشتر از هم جدا و بیارتباط بودند. مدیریت آنچلوتی هم جای بحث داشت. بدون حضور سبایوس، خط میانی تیم گم شده به نظر میرسید. مودریچ نتوانست انتظارات را برآورده کند و کاماوینگا تنها زمانی به بازی اضافه شد که مسابقه از کنترل خارج شده بود. همچنین آنچلوتی جرئت نکرد که از ابتدا براهیم دیاز را به زمین بفرستد، بازیکنی که میتوانست در برابر تیمی مانند اتلتیکو خطرسازتر باشد. وقتی اکثر بازیکنان از سطح ایدهآل خود دور باشند، نشانه خوبی نیست.
علاوه بر نمایش ضعیف تیم، مشکلات فیزیکی بازیکنان رئال نیز ادامه دارد. مندی مصدوم شد و چند بازیکن دیگر هم نشانههایی از خستگی مفرط داشتند. رودریگر، والورده، بلینگام و امباپه همگی بازی را در شرایط بدنی نامساعد به پایان رساندند. هر چهار نفر اذعان دارند که مدتی است با درد و مصدومیت بازی میکنند و نمیتوانند در بهترین فرم خود ظاهر شوند.
حتی در جریان بازی با اتلتیکو، درگیریهای لفظی بین بازیکنان تیم مشاهده شد؛ اتفاقی که در تیمهای حرفهای غیرعادی نیست، اما جلب توجه کرد. یکی از درگیریهای چشمگیر، مشاجره بین بلینگام و وینیسیوس بود؛ جایی که هافبک انگلیسی از وینیسیوس انتقاد کرد که پس از از دست دادن توپ، به دفاع بازنگشته است؛ مشکلی که از ابتدای فصل گریبانگیر تیم بوده است.
رابطه عاشقانه رئال مادرید با لیگ قهرمانان بار دیگر در یک ضربات پنالتی تاریخی نمود پیدا کرد و این تورنمنت توانست ضعفهای تیم را بپوشاند، اما آنچلوتی کارهای زیادی برای انجام دادن دارد، اگر میخواهد فصل را با قهرمانی به پایان برساند.



آنها بر همهچیز غلبه کردند؛ مصدومیتها، فشار تیم سیمئونه، تشویقهای کرکننده هواداران حریف، گل گالاگر در همان دقیقه اول بازی، و حتی پنالتی از دست رفته وینیسیوس جونیور. رئال مادرید حتی از عملکرد ضعیف خود نیز سربلند بیرون آمد.
ازبازی اتلتیکو نمیسه گذست که هیچ ریسکی نمیردن همه چپیده بودن تودفاع خب اینجوری خیلی سخته بهشون گل زدن فقط بازیکنای فانتزی میتونه اینجور دفاع بازکنه ابراهیم دیازم نتونست دفاع این تیم بازکنه قطعا اگر اتلتیکو فشار میورد راحت بازی میبردیم چون دفاع میدمد بالا فضا باز میشد برای وینگرا همینه بسته بازی کردن بدون ریسک بازی کردن باعث شد ۱۲۰ دقیقه دوام بیارن مابازیونی فراطبیعی مثل مسی نداریم بتونه این دفاع بازکنه یاباحرکت ترکیبی نمیسه این دفاع بازکرد کلا هیچ فضایی ندیدم که رئال بتونه عبور کنه اتلتیکو بهترین تاکتیگ داشت ولی استقامت تیم ما باعث شد توپنالتی ببریم چون ازلحاظ ذهنی مابرتر بودیم اونا چندبرابر تلاش بیشتر کردن امادیگه پنالتی هاباید تکلیف مشخص میکرد اتلتیکو ۴ سال پیش جلو سیتی گل نخوردن وتازه سیتی بابدیختی تونست حذفشون کنه این اتلتیکو سخت ترین وسگ جون ترین تیمه وجلو تیمای بررگ خیلی بیشتر تلاش میکنن جلو رئال که بازی ناموسیه براشون ولی باید ازاستقامت بازیکنامون تشکر کنیم عالی بودن سکل بازی نمیزاشت ماخوب بازی کنیم اونم کمی بالا میومدن گل میخوردن وسیمئونه ریسک نکرد حتی یه بار
بازی رفت رو میشه گفت ضعیف بودیم و مریض بازی کردیم ولی بازی برگشت رسما اتلتی برگشته بود به اصل خودش و اتوبوس دو طبقه پارک کرده بود، هر چند بهترین بازیمون جلوی اتلتی تو اینفصل، نیمه دوم بازی برگشت لالیگا تو برنابئو بود، خیلی فوق العاده بازی کردیم..
رئال یه مهاجم نوک قاتل میخواد قدرت بدنی داشته باشه قد بلند و سر زن
دوتا فولبک چپ و راست والورده باید هافبک باشه نه جای دیگه
دفاع وسط هم نیاز داره تیم
و مهمتر از همه باید بنجل زدایی بشه
رئال دقیقا یکی مثل سورلوث رو میخواد
اگر پرز یه ذره جیبشو شل کنه
رئال باید دوتا فولبک بخره حداقل حداقل
نیاز اصلی تیمم همینه، یکیش ک انگاری تقریبا قطعی شده ( آرنولد) میمونه یه فولبک چپ
رلوو و کارشناسان فوتبال و اینارو همه رو بریزید دور. نظر کارشناسی فقط استاد مجید کارلتو از رباط کریم که معتقده بسیار هم عالی بودیم و ۳۰ شوت درچهارچوب داشتیم و هرکی از انچلوتی انتقاد کنه قطعا رئالی نیست. شب روز مدح و ستایش انچلوتی رو بگید و بس که مبادا اوستا مجید کارلتو ناراحت بشه
جدا از بحث این خبر کونته واقعا ادم دیوثی هست نمی دونم چرا به ماروین بازی نمی ده مرض داشت خریدش اگر می موند مطمئنا کنار رائول فیکس تیم می شد و می درخشید
میموند فیکس میشد ولی جای رائول
اتفاقا بهتر شد الان تابستون مفت میتونن برگردونن
صدرصد هم میدرخشه
رومانو بند باز خریدش 35 میله، دیگه مارین بعیده برگرده
اون بند برای وقتیه که مارین روی فرم باشه نه الان که به ته دیگ نیمکت رسیده
یه جورایی شبیه بند فسخه
ناپولی توافقی ردش میکنه میره