مرجع خبری رئال مادرید؛ ده حمله از وینیسیوس، چهار گل از امباپه و سه مهار بزرگ از لونین؛ این تصویر رئالمادرید در آتن بود و با همینها پیروز شد.
جز گولر، که تا زمانی که در زمین بود عملکرد قابلقبولی داشت، بقیه نمایش تیم چیز دندانگیری نداشت. این مسابقه سه امتیاز به همراه آورد، امباپه را وارد باشگاه تاریخی دیاستفانو، پوشکاش و کریستیانو کرد؛ جمعی که تنها مادریدیهای دارای «پوکر» اروپایی هستند. همچنین درخشش وینیسیوس را به نمایش گذاشت؛ بازیکنی که با چنین بازیهایی هر لغزشی را جبران میکند. با این حال، کارکرد کلی تیم بار دیگر نگرانکننده بود.
میتوان دفاع وصلهپینهشده تیم را توضیحی—نه توجیهی—برای این آشفتگی دانست. در قیاس با خط دفاعی اصلی، تنها یک نام مشترک وجود داشت: کارِراس، آن هم خارج از پست تخصصیاش. با این همه، پذیرفتنی نیست که رئالمادرید در دقایق پایانی برابر المپیاکوس چنین عقبنشینی کند و با هراس بازی را تمام کند؛ تیمی که با انرژی و پایداری خود در اکثر نبردهای تنبهتن پیروز شد و درس بزرگی به رئال داد.
از سوی دیگر، تعویضهای ژابی آلونسو نیز کمکی به ترمیم تصویر متزلزل او نکرد. بیرون کشیدن گولر و عقب آوردن شوامنی ساختار تیم را فرو ریخت. نه سبایوس نقش مؤثری داشت و نه بلینگام؛ که زمانی وارد میدان شد که بازی تقریباً در کنترل بود و پس از آن، سقوط تیم را منفعلانه تماشا کرد. گفته شد غیبت او به دلیل کوفتگی عضلانی بوده، اما چنین توضیحی بیشتر شبیه یک «دروغ مصلحتی» است؛ زیرا در صورت وجود ریسک، هرگز به زمین فرستاده نمیشد. روشن است که چیزی برای پنهانکردن وجود داشت.
در مجموع، مسابقهای عجیب بود؛ نیمه اولی درخشان از حدود دقیقه پانزدهم تا پایان نیمه، اما پایانی کاملاً آزاردهنده و شرمآور.
آلفردو رلانیو – مارکا
ژابی خوب نیست خایه میکنه برای حمله نیمه اول که یکجوری بازی میکرد انگار به یک امتیاز راضی بود نیمه دومم که بدتر
دوستان خبر فوت پدربزرگ اسنسیود درسته؟…چون اینجا هم خبری ازش کار نشد شک کردم یکم….
آره داداش متاسفانه راسته،خدا رحمتش کنه.
آره انگار خدابیامرزتش ، واسه همین تعویض شد