مرجع خبری رئال مادرید : یک نکته مهم در سلسله مسابقاتی که رئالمادرید را به وضعیت شکننده امروز رسانده، تقریباً نادیده گرفته شده است؛ موضوع «عامل دالفینز و کوماندرز»، یعنی همان دیدار NFL که شانزدهم نوامبر در برنابئو برگزار شد. هرچند این مسابقه در جریان وقفه لیگ ــ زمانی که تیم ملی اسپانیا برای صعود مستقیم به جام جهانی برابر گرجستان و ترکیه بازی داشت ــ برگزار شد، اما اثر مستقیم آن بر تقویم رقابتها کاملاً مشهود بود؛ برنامهای که رئالمادرید را مجبور کرد برای مدتی طولانی از ورزشگاه خود دور بماند.
رئالمادرید از یکم نوامبر تاکنون در برنابئو بازی نکرده است. آخرین مسابقه خانگیاش پیروزی مقابل والنسیا بود، در اوج جنجالهای مربوط به وینیسیوس. تیم با پنج امتیاز اختلاف نسبت به بارسلونا صدرنشین بود؛ همان بارسلونایی که دو بر یک شکستش داده بود در شبی که وینیسیوس آشکارا شورش کرد. عملکرد خانگی تیم بینقص بود: پیروزی در تمام بازیهای لالیگا ــ اوساسونا، مایورکا، اسپانیول، ویارئال، بارسلونا و والنسیا ــ و همچنین برابر المپیک مارسی و یوونتوس در لیگ قهرمانان.
در برنابئو، تیم احساس استحکام و امنیت میکرد؛ بهترین پناهگاه ممکن در فوتبال. گاهی عالی بازی میکرد (برابر بارسلونا، والنسیا و ویارئال)، گاهی متوسط (اسپانیول) و گاهی ضعیف (مایورکا و اوساسونا)، اما در مجموع عملکرد رضایتبخشی داشت. با وجود موجی از مصدومیتها، تیم دقیقاً همانجایی بود که هواداران میخواستند: بالای جدول.
همهچیز از ماجرای وینیسیوس خراب شد. او رفتاری کاملاً نابجا داشت، با یک بیانیه غیرقابل دفاع اوضاع را بدتر کرد و در پنالتی مقابل والنسیا کاملاً رسوا شد. پنالتیای که نباید میزد، اما روحیه نمایشیاش غلبه کرد و آن را از دست داد. سکوت باشگاه هم کمکی نکرد.
پس از آن دیدار، دوره آوارگی رئالمادرید آغاز شد. پنج مسابقه پیاپی ــ سه بازی لیگ و دو بازی لیگ قهرمانان ــ بدون حضور در برنابئو. نتیجه؟ تساوی مقابل رایو، الچه و خیرونا؛ شکست مقابل لیورپول؛ و پیروزی همراه با طعم تلخ برابر المپیاکوس. بدتر از نتایج، حس عقبگرد تیم بود، حسی که در فضای رسانهای، از پشت سنگرهایی که تیراندازی میکنند اما هرگز بیرون نمیآیند، بزرگنمایی شده است.
حمله به ژابی آلونسو آغاز شده. بازیکنان هم بسته به جایگاهشان سهمی از انتقادات میگیرند. ستارهها ــ از جمله بلینگام ــ همچنان زیر سایه حمایت کامل باشگاهاند، حمایتی که جوانترها یا کمنامونشانها از آن بیبهرهاند.
تمام این رخدادها بیرون از برنابئو اتفاق افتاده است؛ دورهای کمسابقه در تاریخ اخیر باشگاه. بهجای آنکه تیم زخمهایش را در خانه ــ جایی که همهچیز را برده بود ــ ترمیم کند، به تقویمی تن داده که برای برگزاری یک مسابقه NFL در اوج فصل فوتبال، دچار دستکاری شده بود. دالفینز و کوماندرز به چامارتین آمدند و رئالمادرید به الچه و سایر شهرها فرستاده شد. این روزها تقویم مثل کش قابل کشیدن است؛ میتوان سه، چهار یا هر تعداد بازی را بهنام منافع تجاری خارج از خانه برگزار کرد، حتی اگر بهای آن ضربهخوردن روند یک تیم باشد؛ تیمی که درگیر رقابتی واقعی و حیاتی بود.
سانتیاگو سگورولا – آس
افت تیم با یاغی گریکونکش ولقکش شروع شد
با اون گندی که پرز زده و میخواد سهام باشگاه رو بده بره طبیعیه دنبال یه راهی واسه ماست مالی اون باشه و بتونه اون افتضاحات رو سامان بده
نمیگم کار پرز درسته و صد در صد هم غلطه چون خودش این بدبختیو گذاشت تو دامن تیم
یا باید این فصل نتیجه بگیریم و در آینده ضرر های این گند پرزو که ممکنه خیلی خیلی بدتر از یکی دو فصل نتیجه ضعیف باشه…یا اینکه این نتیجه هارو تحمل کنیم که خزانه باشگاه خالی نشه و در آینده به خاک سیاه نشینیم
#آلابا_سیکتیر هم فراموشتون نشه
کص ننه پرز با این تصمیماتش
مدیری که جیب خودش و زرق و برق رو به موفقیت تیم ترجیح میده رو باید انداخت تو چاه مستراح
نه دیگه ببین تو نمیدونی. پرز همه کاراش درسته :)) برداشت به خاطر پول تیم رو ۱ ماه از بازی تو خونه محروم کرد. شاید اگه این مدت بازی خونگی داشتیم با یکی دو تا برد تیم از حواشی دور میشد. یا اصلا اگه بازیکنا میخواستن کمکاری کنن تماشاچیا کونشون میذاشتن تا بخودشون بیان. عین کاری که پارسال با شوامنی کردن و به خودش اومد
حق
الان میان میگن بازی های برگشت میزبانیم
تا زمان بازیای برگشت قهرمان معلوم شده باید واسه سلامتی تو برنابئو بازی کنیم
حالا هی بیاید پرز پرز پرز پرز کنید
گوه زده تو تیم
کور هم باشی میفهمی
دقیقا،یکی از دلیل هایی که تیم روحیه اش رو از دست داده همین بازی نکردن توی خونست،یعنی کیرم تو صورتت پرز