«شبی که گونزالو گارسیا به حقش رسید»

مرجع خبری رئال مادرید؛ پیش از مسابقه این پرسش مطرح بود که در غیاب امباپه چه کسی گل‌ها را خواهد زد. پاسخ را گونزالو داد؛ سه گل تماشایی که همه‌شان زیبا بودند: ۱-۰، ۲-۰ و ۴-۱. دو گل دیگر را نیز دو بازیکن آکادمی، آسنسیو و فران گارسیا، به ثمر رساندند تا یک پیروزی پرگل و تا حدی آرام‌بخش رقم بخورد.

با این حال، نتیجه ۵-۱ تصویر دقیقی از جریان بازی نیست؛ رئال مادرید گل‌های زیادی زد، اما بازی‌سازی‌اش محدود بود. شروع خوبی داشت، به‌ویژه از سمت وینیسیوس که با فشار کمِ اورتیس، دفاع بتیس را به‌هم ریخت. از خطایی که روی او شد و ارسال دقیق رودریگو، گونزالو با یک ضربه سر کات‌دار و تمام‌عیارِ یک شماره ۹، گل نخست را زد.

پس از آن، شور ابتدایی مادرید فروکش کرد و چون ابزار لازم برای کنترل مسابقه را نداشت، بتیس جلو کشید و نیمه اول با سوت‌ها و تردیدها به پایان رسید. بازگشت از رختکن اما همه‌چیز را عوض کرد: پاس بلند و مورب فدریکو والورده به گونزالو، کنترل سینه در نزدیکی محوطه و ضربه‌ای قاطع برای ۲-۰. بلافاصله کرنر دقیق رودریگو را آسنسیو با ضربه سر تبدیل به گل کرد؛ ۳-۰ و هر سه گل از آکادمی.

با این وجود، مادرید دوباره نگرانی آفرید. بتیس جسورانه بازی کرد، یک گل زد، دو بار تیر دروازه را لرزاند و بهترینِ زمین در آن دقایق کورتوا بود. ژابی آلونسو با تعویض رودریگو و وینیسیوس و آوردن ماستانتونو و گولر برای حفظ توپ، اوضاع را جمع کرد.

در ادامه، گونزالو با گلی دیدنی به پشت پا روی پاس گولر باز هم درخشید و فران گارسیا با ضربه نهایی روی ارسال والورده، کار را تمام کرد. این پیروزی آکادمی‌محور، ضعف‌های دو مقطع طولانیِ بازی را پوشاند؛ به‌ویژه به لطف گونزالو که مانند لوکاس واسکس و ناچو، نقش ذخیره‌ای پرتلاش را می‌شناسد. او با هت‌تریک کامل—با هر دو پا و ضربه سر—فراتر از انتظار ظاهر شد، هرچند در تعریف کلاسیک انگلیسی، هت‌تریک زمانی «کامل» است که بین سه گل، گلِ هم‌تیمی‌ای قرار نگیرد.

آلفردو رلانیو – مارکا