مرجع خبری رئال مادرید: دیروز یکی از قسمتهای پادکست «The Cooligans» را شنیدم که در آن با مایکل یورمارک، رئیس آژانس بینالمللی Roc Nation Sports، و فردریکو پنا، مدیر برنامه وینیسیوس، گفتوگو میشد. بحث بسیار جالبی درباره تجارت فوتبال و مدیریت حرفهای بازیکنان شکل گرفت.
در بخشی از این گفتوگو، یورمارک تأکید کرد که «بازاریابی ورزشی در اروپا باید از نظر پیچیدگی و حرفهایگری تکامل پیدا کند. باشگاهها نباید از افزایش قدرت برند شخصی یک بازیکن نگران باشند، بهویژه اگر این رشد بتواند به خود باشگاه نیز کمک کند.» او برای توضیح دیدگاهش به مایکل جردن اشاره کرد و اینکه چگونه این ستاره، شیکاگو بولز را به پدیدهای جهانی تبدیل کرد. پنا نیز با این دیدگاه موافق بود و افزود نگاه تقریباً مذهبی به باشگاهها در فوتبال اروپا گاهی میتواند مانع تصمیمهایی شود که از نظر تجاری سودمند هستند.
این استدلال تا زمانی منطقی به نظر میرسد که بخواهیم آن را به فوتبال اروپا تعمیم دهیم. در NBA، برند شخصی بازیکن میتواند حتی از برند باشگاه یا فرنچایز پیشی بگیرد. تردیدی نیست که مایکل جردن از شیکاگو بولز فراتر رفت. اما تفاوت اساسی اینجاست که هوادار آمریکایی معمولاً ستاره را دنبال میکند، درحالیکه هوادار اروپایی به نشان باشگاه وفادار میماند؛ نشانی که نسلهای مختلفی از ستارهها را در خود جای میدهد.
رئال مادرید برای رشد، نیازی ندارد وینیسیوس از خود باشگاه بزرگتر شود. رابطه آنها را باید رابطهای متقابل و همافزا دانست، نه رابطهای سلسلهمراتبی که در آن بازیکن بالاتر از باشگاه قرار بگیرد. در فوتبال اروپا تقریباً هیچ بازیکنی از نشان باشگاه مهمتر نیست. این موضوع فقط ریشه فرهنگی، اجتماعی یا احساسی ندارد، بلکه از نظر راهبردی و حتی تاکتیکی نیز اهمیت دارد.
مربیانی مانند میکل آرتتا یا لوئیس انریکه موفقیت خود را بر پایه ساختارهای گروهی دقیق و طراحیشده بنا میکنند؛ ساختارهایی که در آنها تعادل تیمی بر جایگاه فردی ستارهها اولویت دارد. کافی است به تجربه امباپه نگاه کنیم تا روشن شود حتی بزرگترین نامها نیز باید در خدمت ساختار جمعی قرار بگیرند.
گفتوگوی یورمارک و پنا در شرایطی انجام شده که مذاکرات تمدید قرارداد وینیسیوس ادامه دارد و همزمان شایعاتی درباره احتمال انتقال او به آرسنال بهدلیل اختلاف مالی با رئال مادرید مطرح شده است. طبیعی است که یک آژانس مدیریت برنامه بخواهد ارزش اقتصادی موکل خود را به حداکثر برساند. آنچه محل بحث است، این تصور است که فوتبال اروپا میتواند مانند یک فرنچایز ورزشی آمریکایی اداره شود.
در اینجا، مهمترین دارایی همچنان نشان باشگاه است؛ دستکم برای هوادار محلیای که هنوز آن را بخشی از هویت خود میداند.
لوسیا تابوادا – آس



اینجور ک من این حرف شنید این مدیر برنامه میخواد وینی و برندشو بزرگ کنه خب متقابل رئال مادرید هم ک بزرگترینه . باشگاه ب هیچ وجه نباید کوتاه بیاد چون وینی نمیخواد بره میخواد ی سال زیر دست مورینیو بازی کنه خودشو با جنجال و نژاد پرستی این برنامه ها بزرگ گنه و آخر سال بره ی تیم دگه باشگاه باید یا تمدید کن و بگه ب خوبی بشین فوتبال تو بازی کن وگرنه الان برو میشینی هم نیمکت هم جایگاه تو هست چون ما همین الان اون پشت کیلین رودریگو دیوماندع داریم . اندریک اسپی براعیم هم هستن گولر برناردو والوردع هستن اصلا ترکیب ۴۴۲ بزنه بیاره همین اندریک بخدا ی دوندگی و پرس داره تکنیک و تمام کنندگی داره تو یک سال هم قیمت وینی میشه هم برای تیم کیلین بازی میکنه . ما الان ب وینی نیاز نداریم چون خط دفاع و هافبک و خط حمله بهترین ها داریم بره سال بعد هالند اولیسع هم تو بازار هستن ماست گونزالو نیکو فاز هم همشون میتونیم دوباره برگردونیم
جوری که پرز حرومزاده شرف تیمو سر امباپه و حالا وینی برد تو تاریخ بی سابقه بوده
وینی حرومزاده همه چیشو تو اینستا پاک کرده بیوشو عکساشو و … بعد الان خبر اومده پرز حرومزاده با درخواست وینی موافقت کرده
مادرجنده ی زن جنده ی خواهرجنده ی دخترجنده کاش صبح بیدار نشی بیناموس
چند وقت پیش نیمار گفت که حضور همزمان خودش، مسی و امباپه در پاریس نتیجه نداد؛ چون فضای تیم پر از غرور و خودخواهی بود و هرکسی خودش را بالاتر از بقیه میدید، مخصوصاً امباپه.
حالا به پاریس امروز نگاه کنید؛ دو سال است که به یک تیم واقعی تبدیل شده و نتیجهاش هم مشخص است. دیگر نه از آن ستارههای پرحاشیه خبری هست و نه از بازیکنی که خودش را همهکاره تیم بداند. نتیجهاش هم موفقیت و قهرمانی دو سی ال پیاپی
حالا همان امباپه به رئال آمده و کنار وینیسیوس بازی میکند؛ بازیکنی که او هم بارها نشان داده خودش را محور همهچیز میداند. وقتی دو بازیکن با چنین ذهنیتی کنار هم باشند، قهرمانی فقط با کیفیت فنی به دست نمیآید؛ تیم قبل از هر چیز به اتحاد، فروتنی و فداکاری نیاز دارد. وگرنه برای جام بردن، واقعاً باید معجزهای رخ بدهد.
چقد حق میگی داداش.
امباپه نه با مسی و نیمار اوکی شد و نه با وینی،پس امباپه قطعا مشکل داره.
توی هر تیمی که میره دوست داره نفر اول تیم باشه و اکثر هم به فکر خودشه و تیم واسش مهم نیست.
نمیخوام بگم همه چی از امباپس
امباپه از اول همین بوده پس باید بازیکنی رو بیاری که باهاش کنار بیاد
که متاسفانه این بازیکنای رئال هم دیگه اون بازیکنای سابق نیستن
کاپیتانش که فده باش از همه بیشتر فصل قبل حاشیه داشت از بیرون کردن مربی تا کتک کاری با شوا
اینم از وینی که بالاتر از همه گند زده به رئال
اینا میخوان بشن تیم همدل که جام میبره
دقیقا داداش.
منم نمیگم مقصر همه چیز امباپست ولی خب به اندازه بقیه مقصره.
کلا اومدن امباپه از همون اول اشتباه بود.
اصن تیم داره بگا میره متاسفانه
جان مادرت سیک کن وینی.
ریدم تو خودت و ددی جونت(پرز)
این وکلا و ایجنت ها خوب تو هوایی کردن و از راه به در کردن و توقع زیاد داشتن بازیکنان نقش داره، نمونه بارز هم بارنت ایجنت بیل
که چقدر تو اقدامات بیل تاثیر داشت