سیاه‌ترین روز تاریخ رئال مادرید با تصمیم هایی از جنس بارتومئو؛ تبریک به وینیسیوس و دلال‌هایش!

مرجع خبری رئال مادرید: چه فکر می کردیم و چه شد. قرار بود که امروز یک روز “شاد” باشد، دیومانده و رودری به رئال مادرید بیایند و وینیسیوس هم پس از دو فصل ناکام، به سوی درهای خروجی هدایت شود اما نشد که بشود!

شرکت آمریکایی “راک نیشن” بزرگترین برنده نقل و انتقالات تابستانی رئال مادرید بود. شرکتی که حسابی فلورنتینو پرز را دوشید، دیومانده را با 140 میلیون یورو در ماتحت او به عنوان گران ترین بازیکن تاریخ رئال مادرید فرو کرد و قرارداد چرب و نرم با دستمزد خالص سالانه 25 میلیون یورویی را به وینیسیوس رساند. از سویی این شرکت با بیرون کردن گونزالو گارسیا، مسیر را برای دیگر موکلش یعنی اندریک هم هموار کرد. حالا این شرکت با حضور اندریک-وینیسیوس-دیومانده، کل مثلث هجومی رئال مادرید را کنتراتی از آن خود کرده است.

وینیسیوس با قراردادی شش ساله تا سال 2032، حالا حالاها در رئال مادرید خواهد بود. بازیکن برزیلی در دو فینال چمپیونزلیگ اخیر رئال مادرید گل زده اما دو سال است که هیچ حضور مفیدی در تیم نداشته است. پرز این بازیکن را معشوقه و سوگلی خود می داند، از او در مقابل ژابی حمایت کرد و دستمزدی نجومی را نصیب این بازیکن کرده است.

راک نیشن که از علاقه شخصی پرز به وینیسیوس خبر داشت، با حیله گری و هوشمندی، این انتقال را به خرید دیومانده گره زد. پرز هم خیلی راحت فریب خورد و در حالی که هیچ باشگاهی در اروپا حاضر نبود بیش از 100 میلیون برای بازیکن ساحل عاجی بپردازد، سرکیسه را شل کرد و این بازیکن با تجربه فقط یک سال و سه ماه حضور در فوتبال اروپا را به گران ترین بازیکن تاریخ رئال مادرید با 140 میلیون یورو تبدیل کرد.

یکی از مشکلات واضح در رختکن رئال مادرید در فصل گذشته مربوط به باندبازی در رختکن بود. در حقیقت باند وینیسیوس-بلینگام-والورده که بازیکنانی نظیر میلیتائو و کاماوینگا را هم در کنار خود داشتند، نقش مهمی در اخراج ژابی آلونسو ایفا کردند. حالا آن باند با حضور دیومانده و اندریک که وکلای مشترکی با وینیسیوس دارند، تقویت شده است. باند دیگر مربوط به امباپه، شوامنی و کورتوا بود که حامی ژابی بودند. با تمدید قرارداد وینیسیوس به نظر می رسد که حالا قدرت باند اول در رختکن قوی تر شده است و باید دید که مورینیو که خودش در دوره اولش در رئال عامل اصلی چنددستگی در رختکن بود، چگونه می خواهد این شرایط عجیب و غریب را کنترل کند.

در کنار همه این ها، فلورنتینو پرز تصمیم گرفت که رودری را به رئال مادرید نیاورد. کسی نمی تواند با قطعیت بگوید که پرز چرا این تصمیم را گرفت اما دو دلیل می تواند محتمل باشد: یکی این که وینیسیوس به خاطر ماجرای توپ طلای 2024، دل خوشی از رودری ندارد و این دو نمی توانستند در رختکن کنار هم باشند. دلیل دیگر هم این است که پرز می خواسته انتقام مذاکره رودری با رقیب انتخاباتی اش یعنی انریکه ریکلمه را بگیرد. در هر صورت، رودری پس از چندین سال انتظار برای رئال مادرید، خسته شد و تصمیم گرفت که به باشگاه رقیب یعنی بارسلونا ملحق شود. پرز برای رودری فقط 40 میلیون یورو پیشنهاد داده بود و خودش هم می دانست که سیتی این پیشنهاد را قبول نمی کند و احتمالا از این که این بازیکن به رئال مادرید نیامده، چندان هم ناراحت نخواهد بود.

پرداخت 140 میلیون یورو برای دیومانده و اهدای سالانه حداقل 50 میلیون یورو به وینیسیوس (با احتساب مالیات) دو تصمیمی هستند که اینده رئال مادرید را در خطری جدی قرار می دهند. فراموش نکردیم که بارسلونا با تصمیم های احمقانه بارتومئو چگونه از یکی از قدرتمندترین باشگاه های دنیا به باشگاهی ورشکسته تبدیل شد. بارتومئو با قراردادی 555 میلیونی با مسی و خرج های دیوانه وار برای بازیکنانی نظیر کوتینیو، سند نابودی بارسلونا را امضا کرد و لاپورتا سالهاست که دست و پا می زند تا این تیم را از منجلاب خارج کند.

حالا پرز در حالی که هیچ شباهتی به دوران اوج خودش ندارد و به پیرمردی تبدیل شده که ادرار خودش را هم به سختی کنترل می کند، همان راه بارتومئو را برای نابودی رئال مادرید انتخاب کرده است. خریدهای عجیب و غریب و دیوانه وار و بازیکن پروری افراطی.

هواداران پرز زمانی مخالفت او با تمدید قرارداد بازیکنانی نظیر سرجیو راموس و کریستیانو رونالدو را نبوغ مدیر محبوبشان می دانستند و حالا باید دید که پاسخشان به چنین افتضاحی چیست. پدرخوانده خودخوانده، به خاطر عشقش به وینیسیوس، دو تصمیم به شدت ریسکی و خطرناک را گرفته است. وینیسیوس حالا این حق را دارد که تا سال 2032 یعنی سن 32 سالگی هزینه ای سنگین را روی دست رئال مادرید بگذارد آن هم در حالی که همه می دانند که عمر فوتبال بازیکنان برزیلی طولانی نیست و او کاملا ممکن است که سالها روی دست رئال مادرید باد کند.

پرز در سالهای اخیر تصمیم های اشتباه زیادی گرفته، مثل دشمنی بی دلیل با کل اروپا به خاطر پروژه شکست خورده سوپرلیگ (که بعدش مجبور شد به غلط کردن بیافتد و منت چفرین و الخلیفی را بکشد) یا هزینه های بی سر و سامان در مورد سانتیاگو برنابئو ان هم در حالی که امکان لغو کنسرت ها در نظر گرفته نشده بود (تا درآمد سانتیاگو برنابئو خیلی کمتر از چیزی باشد که انتظار می رفت) و حالا او به شکل احمقانه ای اینده مالی رئال مادرید را با خرید دیوانه وار و 140 میلیونی دیومانده و پرداخت دستمزد نجومی با وینیسیوس به خطر انداخته است. البته تازه اگر اینده ورزشی را با مقاومت در مقابل خرید رودری در نظر نگیریم.

اگر دسته ای از هواداران رئال مادرید در روز هفتم ژوئن به جای خوابیدن در خانه هایشان در انتخابات شرکت می کردند و رای اعتراضی خود را به سود انریکه ریکلمه در سبد انتخابات می ریختند، حالا رودری و هالند در رئال مادرید بودند، وینیسیوس به سوی درهای خروجی هدایت شده بود و رئال مادرید در حال خروج از منجلابی بود که فلورنتینو پرز ایجاد کرده. اما در نهایت 65 درصد احمقی که در انتخابات به پرز رای دادند، آینده رئال مادرید را به سوی ویرانی هدایت کردند.

انریکه ریکلمه بزرگترین شانس هواداران رئال مادرید بود و حالا باید دعا کنیم که پرز یا زودتر با عزراییل دیدار کند یا هر چه زودتر به این نتیجه برسد که خودش از رئال مادرید برود چرا که در غیر این صورت، روزهای سیاه و سیاه تری در انتظار رئال مادرید و هوادارانش خواهد بود.