آس: نقل و انتقالات تابستانی رئال مادرید مستقیما با نظر مورینیو انجام شده

مرجع خبری رئال مادرید: آس در گزارشی نوشت: بیایید سوار ماشین زمان شویم و به ماه مه، پایان فصل گذشته، برگردیم. آن زمان ژوزه مورینیو گزینه اصلی هدایت رئال مادرید بود؛ تیمی که هنوز آربلوا را روی نیمکت داشت. مذاکرات آغاز شده بود، اما هنوز سرعت نگرفته بود. شتاب اصلی کمی بعد به وجود آمد، هرچند از همان مقطع دایره گزینه‌ها محدودتر شده بود.

در همان مرحله ابتدایی، مورینیو دو درخواست مشخص مطرح کرد: در سیاست نقل‌وانتقالات باشگاه حق اظهارنظر داشته باشد و سلسله‌مراتب در ساختار ورزشی رعایت شود. حالا، سه ماه بعد، اثر هر دو خواسته کاملاً دیده می‌شود. خلاصه ماجرا ساده است: تقریباً همه‌چیز از مسیر مورینیو عبور می‌کند.

این فقط یک شعار نیست، بلکه شیوه کار او در ماه‌های نخست پس از بازگشتش است. مورینیو گوش می‌دهد، مشورت می‌کند، نظرات مختلف را می‌سنجد و به اطرافیانش اعتماد دارد. حتی حلقه نزدیک همکارانش را هم با دقت انتخاب کرده؛ از افراد همیشگی گرفته تا چهره‌هایی مثل خدیرا که حالا در نقش جدیدی کنار اوست و در داخل باشگاه درباره‌اش گفته‌اند: «یک رهبر برگشته است.»

با این حال، در نهایت این خود مورینیوست که دکمه را فشار می‌دهد. از داخل باشگاه گفته می‌شود این موضوع در زندگی روزمره والدبباس کاملاً محسوس است.

رویکردش در عین نزدیکی با بازیکنان، بر حفظ روشن سلسله‌مراتب هم استوار است. مسئولیت واگذار می‌کند، اما کمتر از برخی مربیان دیگر. نه به این دلیل که اعتماد ندارد، بلکه چون می‌خواهد همه‌چیز را تحت کنترل داشته باشد. هدفش این است که هیچ موقعیتی ایجاد نشود که تعادل تیم را بر هم بزند. هرچه امور بیشتر تحت کنترل باشند، برای او بهتر است.

این نگاه فراتر از مجموعه قوانینی است که برای ایجاد نظم جدید وضع کرده؛ قوانینی شامل تمرکز بر تغذیه، ریکاوری مصدومان، وقت‌شناسی و غذا خوردن گروهی برای تقویت انسجام تیم. نفوذ مورینیو بسیار گسترده‌تر از این موارد است.

در اواخر ماه مه نیز گزارشی فنی به باشگاه ارائه کرد که در آن نوع بازیکنانی را که دوست داشت جذب شوند مشخص کرده بود. نه با ذکر نام‌های خاص، بلکه بر اساس پروفایل. ایده اصلی این بود که برای هر پست حداقل دو گزینه وجود داشته باشد و ترکیب فعلی هم تا حد زیادی بر همین اساس ساخته شده است.

ناکامی در جذب رودری برای مورینیو ضربه بود، اما او از تلاشی که باشگاه برای انجام این انتقال کرد قدردانی می‌کند. هر جا هم که مستقیماً ورود کرده، نظرش شنیده شده است؛ از تمدید قرارداد وینیسیوس گرفته تا ماندن تیاگو پیتارچ در ترکیب تیم اول.

البته تصمیم نهایی در مسائل مدیریتی همچنان از سطوح بالاتر باشگاه می‌آید؛ همان سلسله‌مراتبی که در هر دو جهت رعایت می‌شود. با این حال، مورینیو همان‌طور که از ابتدا خواسته بود، در تصمیم‌ها صدای مؤثری دارد.

این نفوذ در مدیریت آکادمی هم دیده می‌شود. جمله «ببینیم مورینیو چه می‌گوید» حالا میان بازیکنان جوان زیاد شنیده می‌شود. آنها فعلاً فرصت‌های خوبی به دست آورده‌اند و خود مورینیوست که دقیقاً مشخص می‌کند کدام بازیکن را کنار تیم اول می‌خواهد؛ پس از اینکه شخصاً عملکردشان و گزارش‌هایی را که دریافت کرده بررسی می‌کند.

در واقع، او صرفاً درخواست نمی‌کند که برای کامل کردن تمرین یا فهرست مسابقه یک «نوع خاص» از بازیکن آکادمی اضافه شود؛ بلکه نام بازیکن مشخص را می‌خواهد. به‌خصوص حالا که تقریباً نیمی از تابستان را از نزدیک با استعدادهای لافابریکا گذرانده است.

در تمرینات هم یک عبارت زیاد شنیده می‌شود: «فشار خیلی زیاد». و منظور واقعاً فشار بسیار زیاد است. تمرینات دو نوبته به یکی از ویژگی‌های ثابت پیش‌فصل تبدیل شده‌اند.

این جلسات مثل همیشه زیر نظر آنتونیو پینتوس برگزار می‌شوند، اما آنتونیو دیاس، مربی بدنسازی‌ای که همراه مورینیو آمده، نیز نقش مهمی دارد. اینجا هم رد پای سرمربی پرتغالی دیده می‌شود؛ پینتوس همچنان در تیم مانده، اما یوییس لوپیس دیگر حضور ندارد و نونو سانتوس مربی دروازه‌بان‌هاست.

پینتوس و دیاس در کنار هم تمریناتی را طراحی کرده‌اند که عملاً حداکثر توان بازیکنان را می‌گیرد. کار تاکتیکی نیز انجام می‌شود، اما در این مقطع تمرکز روی آمادگی جسمانی کاملاً محسوس است.

ماه‌های نخست رئال مادرید جدید به همین شکل گذشته است؛ تیمی که در آن تقریباً همه‌چیز از مورینیو عبور می‌کند.