مرجع خبری رئال مادرید: آس در گزارشی نوشت: صبحهای طولانی والدبباس هر روز برای رودریگو و میلیتائو کمی قابلتحملتر میشود. ساعتهایی که صرف ریکاوری میکنند، حالا کمتر سنگینی میکند. برای مدافع برزیلی، چون دیگر میتواند پایان مسیر بازگشت را ببیند و آن را به شیوهای تجربه کند که برای یک فوتبالیست از همه انگیزهبخشتر است: دوباره، البته با احتیاط، به توپ ضربه زدن. برای رودریگو هم چون احتمالاً از نیمه دوره ریکاوری عبور کرده است؛ این هفته پنج ماه از روندی گذشت که باشگاه حداقل ۱۰ ماه برای آن زمان در نظر گرفته و فعلاً همهچیز با سرعت بسیار خوبی پیش میرود.
از والدبباس میگویند: «حالا که بعد از تعطیلات دوباره فعالیتها شروع شده، روحیهشان بهتر شده است.» تیم تقریباً کامل است، بوی شروع رقابتها میآید و آنها دیگر در شهر رئال مادرید آنقدر «تنها» نیستند.
جام جهانی از نظر روانی برای هر دو مقطع حساسی بود؛ از آن دورههایی که میتواند باعث افت روحیه شود. هر دو جزو بازیکنان ثابت آنچلوتی بودند. برای اینکه کمی حالوهوایشان عوض شود، در جریان مسابقات به آمریکا رفتند و دیدار برزیل و اسکاتلند را در کنار اسطورههایی مثل روبرتو کارلوس و مارسلو تماشا کردند؛ فرصتی برای تغییر فضا، بدون اینکه هدف اصلی را از یاد ببرند.
میلیتائو، برای مثال، به یک کلینیک در برزیل رفت و زیر نظر فیزیوتراپها ریکاردو ساساکی و رناتو والنسا کار کرد تا روند پیشرفت تاندون عضله دوسر رانش را حفظ کند؛ تاندونی که مارس گذشته در فنلاند تحت عمل جراحی قرار گرفت.
در والدبباس، هر دو بازیکن مربی بازتوانی مخصوص خودشان را در کادر فیزیوتراپی رئال مادرید دارند. داویده ویولاتی، متخصص ایتالیایی، عملاً «سایه» رودریگو است و روبن سیپریانو، یکی از چهرههای بسیار مورد اعتماد باشگاه که نزدیک به یک دهه در رئال حضور دارد، همین نقش را برای میلیتائو ایفا میکند. آنها تمام مراحل پیشرفت دو بازیکن برزیلی را زیر نظر دارند.
تمرینات رودریگو همچنان روی زانوی آسیبدیده متمرکز است. او سوم مارس دچار پارگی رباط صلیبی قدامی و مینیسک خارجی زانوی راست شد و توسط دکتر مانوئل لیس تحت عمل قرار گرفت. تمریناتش به شکلی طراحی شدهاند که ضربه و فشار مستقیم به مفصل وارد نشود.
روزهای ابتدایی که مجبور بود به هر شکلی وقتش را بگذراند، مثلاً با نواختن یوکللی که یکی از سرگرمیهایش است، حالا تفاوت زیادی با برنامه روزانهاش دارد. هیدروتراپی، دویدن روی دستگاههای ضدجاذبه، تمرینات پلایومتریک و کار با وزنه؛ ساعتها و ساعتها تمرین.
هدف، بازگشت در سال ۲۰۲۷ است؛ اما نه خیلی دیر. انتظار میرود رودریگو در ژانویه به میادین برگردد.
برای میلیتائو، همین که دوباره میتواند روی چمن قدم بگذارد انگیزه بزرگی است. او حالا میتواند در زمینهای والدبباس دویدن سبک انجام دهد، حتی با کفش فوتبال، و تمرینات پایه با توپ را هم شروع کرده است. پیشرفتی مهم.
این روند رو به جلو در مورد میلیتائو باعث امیدواری مورینیو و کادر فنیاش شده است. آنها به دلیل مصدومیت آسنسیو مجبور شدند تابستان امسال بین استعدادهای لافابریکا یک جور آزمون برگزار کنند؛ آزمونی که ماریو ریواس و خوان مارتینس از کاستیا در آن نمره خوبی گرفتند.
بازگشت میلیتائو سطح پستی را بالا خواهد برد که کوناته در آن هنوز در حال طی کردن روند تطبیق است.
اول میلیتائو برمیگردد و بعد نوبت رودریگو خواهد بود. اما تمام رئال مادرید با آغوش باز منتظر هر دوی آنهاست.
رودریگو هم از اون دست بازیکن هایی بود که استعداد خوبی داشت ولی ذهنیتش فوق ضعیف بود ، واقعا فوتبال و هرچی فقط استعداد نیست ، شانس ، ژنتیک ، تلاش و …. تاثیر گذار هستن ، در مورد میلیتائو هم نمی دونم یادتون هست یا نه درست یادم نیست تو کدوم مقطع بود ولی دوره دوم زیدان بود که واقعا دفاع فوقالعاده ای شده بود و میتونم بگم حتی بهترین دفاع اون مقطع هم بود ، تا اون مصاحبه مسخره ای که برگشت گفت من بهترین دفاع جهان هستم دقیقا بعد این مصاحبه ریدن هاش شروع شد