مرجع خبری رئال مادرید: می‌دانم در دادگاه‌ها و در شعبه یک بازپرسی بارسلونا مسائل بسیار مهم‌تری وجود دارد، اما برای سلامت و پاکیزگی ذهنی خوب است که «پرونده نگریرا» هرچه زودتر تمام شود. حکم هرچه باشد، بارسلونا دیگر هرگز نمی‌تواند این لکه اجتماعی را از خودش پاک کند. حقیقت حقوقی یک چیز خواهد بود و واقعیت آشکار چیز دیگری. حقیقت حقوقی ممکن است نتواند نکته کلیدی ماجرا را ثابت کند، اما واقعیت اجتماعی انکارناپذیر است.
چهار رئیس طی ۱۷ سال بیش از هفت میلیون یورو به ساختار نگریرا پرداخت کردند؛ کسی که نایب‌رئیس کمیته داوران بود. وقتی دیگر پولی دریافت نکرد، با ناشی‌گری خطرناکی یک بروفکس برای باشگاه فرستاد و همه‌چیز را مکتوب کرد؛ علاوه بر انتقال‌های بانکی انجام‌شده و دریافت‌شده که تازه خود نگریرا آن‌ها را هم اعلام نمی‌کرد و ماجرا را حتی مضحک‌تر می‌کرد. بارتومئو کسی بود که پرداخت‌ها را قطع کرد و لاپورتا کسی بود که مبالغ را دو برابر کرد. گاسپارت و روسل هم دو رئیس دیگری بودند که در دوره مدیریتشان پرداخت پول به نگریرا را مجاز کردند.
تصور می‌کنید ثابت شود حزب چپگرا یا حزب راستگرا یا دولتی که هرکدام از آن‌ها ریاستش را بر عهده دارند، ۱۸ سال است به مارچنا از دیوان عالی یا کنده پومپیدو از دادگاه قانون اساسی یا فرزندانشان برای گزارش‌های حقوقی پول می‌دهند؟ مسئله جدی این است که کسی اصلاً فکر کند چنین کاری ممکن است و آن را مجاز بداند. یا از آن خبر داشته باشد و متوقفش نکند. واضح است که رؤسای بارسلونا از همه‌چیز خبر داشتند و آن را تأیید کردند؛ یا چون فکر می‌کردند شاید قطع کردنش به ضررشان تمام شود، یا چون همان‌طور که لاپورتا در کوپه گفت و تا حدی موضوع را توجیه کرد: «رئال مادرید لازم نبود چیزی پرداخت کند، چون خودشان مزیت را داشتند.»
نیت این بود: برای احتیاط، اگر این کار بتواند باعث شود نفوذی به نفع ما داشته باشیم، پرداخت کنیم یا به پرداخت ادامه بدهیم. این لکه به شعار «بیش از یک باشگاه» بارسلونا لطمه می‌زند و صدها هزار هوادار بارسا را بی‌دفاع می‌گذارد تا دوستان، همکاران یا رقبای مادریدی‌شان آن‌ها را مسخره کنند.
من کسی نخواهم بود که موفقیت‌های آن دوران طلایی، با بهترین نسخه مسی و مجموعه‌ای از بازیکنان فوق‌العاده، را به این وصل کنم که بارسلونا به خاطر انریکس نگریرا بازی‌ها و جام‌ها را می‌برد. چنین چیزی مضحک است. همان‌قدر مضحک که فکر کنیم داوران همیشه به نفع رئال مادرید سوت می‌زنند. ماندن در چنین ساده‌سازی‌هایی سطح پایینی دارد.آنچه واضح است این است که نفوذ و ترسی که بارسلونا و رئال مادرید از طریق رسانه‌ها ایجاد می‌کنند، مطمئنم تا حدی داوران را به نفع آن‌ها تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ خیلی بیشتر از آلاوس، وایادولید یا لوانته.
بارسلونا نمی‌تواند واقعیت آشکار را بپذیرد، چون باید موضع حقوقی خودش را حفظ کند. در واقع، چهار رئیس سابق باشگاه با هم جلسه گذاشتند تا روی یک خط مشترک برای اظهاراتشان توافق کنند: «برای گزارش‌های داوری پول می‌دادیم.» بخش زشت ماجرا این است که این گزارش‌ها را به داوران بازنشسته سفارش نداده بودند، بلکه به نایب‌رئیس وقت کمیته داوران و پسرش سفارش داده بودند.
اگر بخواهیم یک تشبیه فرضی بزنیم: بخش زشت ماجرا این است که دولت بابت گزارش‌های حقوقی به نایب‌رئیس دادگاه قانون اساسی و پسرش پول بدهد، در حالی که همان نهاد در حال اعطای عفو به رییس دولت کاتالونیا است؛ کسی که ادامه داشتن اکثریت دولت و ماندن آن‌ها در قدرت به او وابسته است. چنین چیزهایی اعتماد به سیستم را از بین می‌برد و نباید انجام شوند، تأیید شوند یا پذیرفته شوند. بارسلونا یک شخص نیست و تصویرش به تصمیم‌هایی بستگی دارد که مدیران موقت آن می‌گیرند. این باشگاه دیگر هرگز از این لکه اجتماعی خلاص نخواهد شد، مستقل از حقیقت حقوقی و حکمی که صادر شود.
لوئیس انریکه و والورده شهادت داده‌اند که اصلاً نمی‌دانستند چنین گزارش‌هایی وجود دارد و از آن‌ها استفاده نمی‌کردند. نه آن‌ها و نه هیچ‌کس از کادر فنی‌شان. بنابراین منطقی نیست بابت چیزی پول پرداخت شود که بعداً کسانی که باید از آن استفاده کنند و گزارش‌ها برای آن‌ها تهیه شده، یعنی مربیان بارسلونا، از آن استفاده نمی‌کنند.با این حال، کارلوس ناوال، نماینده تاریخی بارسلونا، در دادگاه شهادت داد که این گزارش‌ها را دریافت می‌کرد و آن‌ها را در اختیار کادر فنی قرار می‌داد. تناقضی بزرگ با صحبت‌های مربیان.
برای همین باید دید حقیقت حقوقی این پرونده چه خواهد بود. حتی جرارد لوپس، زمانی که مربی تیم دوم بود، در مصاحبه‌ای با Onda Cero گفت که او هم این گزارش‌ها را دریافت می‌کرد و برایش بسیار مفید بودند. حالا او هم برای شهادت به دادگاه خواهد رفت.
بنابراین اینجا سه حوزه داریم:
- اجتماعی: محکومیت قطعی و آشکار است.
- حقوقی: هنوز باید دید.
- یوفا.
یوفا قوانین خودش را دارد و از سال ۲۰۲۳ که این موضوع علنی شد، با آرامش در حال برخورد با آن است. یوفا می‌تواند مستقل از هر چیزی که دادگاه‌های اسپانیا بگویند، بر اساس مواد ۴.۰۲ و ۴.۰۴ خودش حکم صادر کند. مسئله دیگری است که بخواهند منتظر حکم دادگاه بمانند، اما اگر بخواهند لازم نیست منتظر بمانند و بازرسانشان سه سال و نیم است که از این موضوع اطلاع دارند. ترس منطقی بارسلونا این است که موقتاً از لیگ قهرمانان کنار گذاشته شود. پرونده فعلی منچسترسیتی هم، هرچند موضوعی داخلی مربوط به لیگ برتر انگلیس است، به سود بارسلونا نخواهد بود.
بارسلونا علاوه بر «پرونده نگریرا»، ماجرای اهرم‌های مالی قلابی را هم دارد که باعث شده باشگاه خالص دارایی منفی داشته باشد و یوفا قبلاً هم آن را ۱۵ میلیون یورو جریمه کرده و هشدار داده اگر اعدادش را اصلاح نکند، مجازات بزرگ‌تری در راه خواهد بود. همین حالا هم باشگاه دوباره یک شعبده حسابداری دیگر انجام داده است.
از نظر سیاسی، بارسلونا در دوران عشق و عاشقی با فلورنتینو و پروژه سوپرلیگ، سال‌ها در مقابل یوفا قرار داشت. حالا از آن کشتی پیاده شده و فلورنتینو، در یک حرکت کاملاً مصلحتی، حالا مقابل یوفا به خنجری اتهامی علیه بارسلونا در «پرونده نگریرا» تبدیل شده است. اما حالا این کار را انجام می‌دهد چون احساس می‌کند لاپورتا با خروج از سوپرلیگ او را مسخره کرده و به او خیانت کرده است. یوفا قطعاً از فلورنتینو دل خوشی ندارد. و در عین حال، اینکه رئال مادرید را به‌عنوان یک باشگاه در مقابل خودش نداشته باشد، برایش نوعی آسودگی است.
این هفته پرونده دوباره از زیر خاک بیرون آمد، چون خود یوفا اعلام کرد لایحه معروف فلورنتینو درباره نگریرا را دریافت کرده است. این بیانیه که ضرورتی هم برای انتشارش نبود، برای من شبیه حرکتی است برای نوازش رئال مادرید و اهمیت دادن به آن؛ با علم به ضربه‌ای که تسلیم بدون قیدوشرط فلورنتینو در ماجرای سوپرلیگ به او وارد کرده است.
قاضی بارسلونا هم درخواست فلورنتینو برای تمدید شش‌ماهه تحقیقات پرونده را نپذیرفته است. هیچ‌کس فراموش نکند که تباس خیلی قاطع‌تر و سریع‌تر از فلورنتینو برای شکایت از بارسلونا در این پرونده به دادگاه رفت. شش روز بعد از علنی شدن «پرونده نگریرا»، لالیگا در ۲۰ فوریه ۲۰۲۳ موضوع را به دادستانی بارسلونا گزارش کرد.در ۱۰ مارس، دادستانی بارسلونا شکایت را به دادگاه ارائه داد. فقط دو روز بعد، و یک ماه و نیم دیرتر از لالیگا، رئال مادرید وارد پرونده شد؛ اما دیگر از سر شرمساری بود که نمی‌توانست دست روی دست بگذارد.
آن زمان هنوز دوران عشق میان دو باشگاه بود. فلورنتینو فقط حالا و بعد از آنکه احساس کرد لاپورتا در سوپرلیگ به او خیانت کرده، با قدرت وارد ماجرا شده است. تا جایی که در اوج همان رابطه نزدیک، وقتی یکی از اعضای رئال از رئیس باشگاه خواسته بود روابط با بارسلونا قطع شود، فلورنتینو پاسخ داده بود:«با بارسلونا باید رابطه خوبی داشته باشیم، دوست هستیم و به هم نیاز داریم، حتی اگر در زمین رقیب باشیم.»
نتیجه نهایی پرونده در یوفا برای من کنجکاوی بیشتری ایجاد می‌کند تا نتیجه دادگاه. یوفا به همان دلایلی که حالا لیگ برتر در حال اقدام است، در فوریه ۲۰۲۰ منچسترسیتی را به ۳۰ میلیون یورو جریمه و دو فصل محرومیت از لیگ قهرمانان محکوم کرد.با این حال، دادگاه حکمیت ورزش در ژوئیه همان سال هر دو مجازات را لغو کرد و اعلام کرد که «مدرک قطعی و کافی وجود ندارد و بخشی از تخلفات مشمول مرور زمان شده‌اند.»
پدرو موراتا – مارکا
بکشید ناموسا بیرون از این بارسا همه مشکل اصلی فراموش کردن چسبیدن در کون یه تیم دیگه به جای اینکه رو تیم خودمون تمرکز کنن میخوان ریدمان هایی که توی دو سال گذشته و سالین قبل رو بنداز گردن یه تیم دیگه اگه قرار بود این پرونده آسیبی به بارسا بزنه که شامل سلب عنوان قهرمانی ، جریمه های نقدی سنگین، محرومیت از رقابت اروپایی و سقوط به دسته های پایین تر اسپانیا بشه ، تا الان شده بود الان فقط داریم تمرکز خودمون رو از بین میبریم با پرونده های چرت و پرت یه تیم دیگه کاری که باید سال ها پیش انجام میدادید گذاشتین برا سر بزنگاه اونم توی این دوره سیاه و تخمی تیم ، به تیم خودمون برسید که بی آبرو و بی حیثیت شده توی اسپانیا و اروپا ، چرا باید پادشاه اروپا به یه همچین روزی بیفته که امثال بارسا ، بایرن ، پاریس و … بیان مارو مسخره کنن اونم مایی که رسماً حکم پدر تیم ها رو داشتیم چه تو اسپانیا چه تو اروپا و جهان
به همین مناسبت یه اهرم دیگه فعال کن پاپا
حرومی تر از پرز ندیدم به غار کمک کرد که دنی دلمه رو بگیرن بعد بخاطر ۱۰ میل بهترین هافبک جهان رو از دست داد اخه تو دیگه چه حرومی هستی پرز