درباره پیروزی: «مسابقه فوق‌العاده‌ای بود، در سطحی بسیار بالا. دو تیمی که برای پیروزی بازی می‌کردند و در مورد ما، بازیکنان عملکرد بسیار خوبی داشتند. منظم و شجاعانه مقابل حریفی بازی کردند که فشار زیادی وارد می‌کند. فرصت‌هایی داشتیم که گل دوم را بزنیم؛ مثل آن موقعیت دو به یک جود و کیلیان. بارسلونا در نیمه دوم واکنش قدرتمندی نشان داد، اما ما آرامش خودمان را حفظ کردیم و آن را از دست ندادیم. پیروزی بزرگی برای بچه‌ها بود. داور مسابقه عملکرد بسیار خوبی داشت. اما VAR در دقیقه ۶۰ خواب بود؛ آن هم در تصمیمی تأثیرگذار درباره کارت قرمز واضح ژوائو به خاطر خطایش روی دیومانده.»
آیا این پیروزی نقطه عطفی است؟ «این مسابقه‌ای بود که می‌توانستیم بعد از آن با اختلاف سه، شش یا نه امتیاز از بارسلونا خارج شویم. اگر اختلاف به ۹ امتیاز می‌رسید، شرایط سنگین می‌شد. با اختلاف شش امتیاز، وضعیت متعادل بود. اما حالا که اختلاف سه امتیاز است، شرایط فرق می‌کند. گاهی ممکن است با خوش‌شانسی یا دفاع کردن زیاد پیروز شوید، اما ما با آرامش و کاملاً شایسته پیروز شدیم. درباره برناردو، مدت زیادی نیست که اینجا هستم، هرچند او را به‌خوبی می‌شناسم. اما شناختن یک بازیکن یک چیز است و دیدن اینکه چطور می‌توان او را در تیم جا انداخت، چیز دیگری. هرگز از من نخواهید شنید که بگویم «این ترکیب اصلی من است» یا درباره بازیکنان غیرقابل‌جایگزین صحبت کنم. تیم کاملی داریم، بازیکنان سخت تلاش می‌کنند و برای پیروزی آماده‌اند. تا حالا دو سؤال از من پرسیده‌اید و هیچ‌کدام درباره لونین نبوده است. مطمئنم اگر لونین اشتباهی مرتکب شده بود، سؤال دوم درباره او می‌بود. ما بهترین دروازه‌بان جهان را داریم، اما پیش از مسابقه هیچ‌کس به خاطر غیبت او گریه نکرد. بازیکنان متحد هستند. این پنجمین پیروزی متوالی ماست. یکشنبه هم مسابقه دیگری داریم و برنامه‌ای خاص پیش رویمان است، چون سه مسابقه را خارج از خانه برگزار می‌کنیم. والورده بیش از ۴۰ دقیقه با مصدومیت بازی کرد. خودش می‌خواست تا جایی که توان دارد ادامه دهد.»
درباره کاماوینگا و حرکت پایانی مسابقه: «ادواردو هم مثل بقیه بازیکنان، یک بازیکن اصلی است. همه برای همین تمرین می‌کنند و بعد این مربی است که تصمیم می‌گیرد. بعضی مربیان به نیمکت نگاه می‌کنند و هیچ راه‌حلی ندارند. فلیک دی‌یونگ را وارد زمین کرد که بازیکنی بسیار پرانرژی است. برناردو برای مهار پدری تلاش زیادی کرده بود و در آن مقطع، ما برای ادامه مسابقه و استفاده از ضدحملات به بازیکنانی با توان بدنی تازه نیاز داشتیم. مقابل بارسلونا، حمله به فضاهای پشت دفاع اغلب دشوار است، چون بارها در تله آفساید گرفتار می‌شوید. اما وقتی حرکت از خط دوم آغاز شود، همان‌طور که جود و کاماوینگا انجام دادند، کار برای آن‌ها دشوارتر می‌شود.»
درباره سطح عملکرد بازیکنانش: «به نظرم این سخت‌ترین مسابقه ما بود، چون مقابل حریفی قرار گرفتیم که در لیگ فقط پیروز شده بود. ما چند تیم را با چهار گل شکست داده‌ایم، اما اینجا صحبت از بارسلوناست و بازیکنان مسابقه فوق‌العاده‌ای انجام دادند.»
درباره ذهنیت تیم پس از دربی: «در مسابقات اخیر پیشرفت زیادی کرده‌ایم. نمی‌خواهم دوباره به بازی اتلتیکو برگردم، اما مقابل بتیس بیشترین موقعیت‌های گل را از دست دادیم. عملکردمان فاجعه‌بار نبود. این گروه از درون قدرتمند است و همدلی میان بازیکنان روزبه‌روز بیشتر می‌شود. آن‌ها از یکدیگر حمایت می‌کنند. کار کردن با چنین گروهی لذت‌بخش است. گروه‌های خوب آن‌هایی هستند که در شرایط دشوار هم متحد می‌مانند. وقتی به تمرینات برگردیم، اجازه نمی‌دهم ذهن بازیکنان در ابرها باشد. اگر در ال ساردینرو شکست بخوریم، پیروزی امروز هیچ ارزشی نخواهد داشت. رئال مادرید برای قهرمانی در رقابت‌ها بازی می‌کند.»
درباره کوکوریا و تقابلش با لامین یامال: «ما دو مدافع چپ سطح بالا داریم و این به من اجازه می‌دهد تا حدودی زمان بازی آن‌ها را مدیریت کنم. کارراس در مسابقه قبلی بازی کرد و همین باعث شد کوکوریا برای این مسابقه سرحال باشد. او عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت. همیشه می‌گویم تنها زمانی واقعاً متوجه می‌شوم بازیکنان چقدر خوب هستند که آن‌ها را از نزدیک ببینم. تماشای تلویزیونی چیزی کم دارد. وقتی بازیکنی در فاصله ده‌متری من قرار می‌گیرد، کیفیتش را بهتر درک می‌کنم. لامین بازیکن بسیار خوبی است، مهار کردنش بسیار دشوار است و علاوه بر کیفیت فنی، باهوش هم هست. او همه تلاشش را کرد. این سخت‌ترین مسابقه کوکوریا مقابل بازیکنی بود که واقعاً کیفیت بسیار بالایی دارد.»
پیروزی حاصل عملکرد بازیکنان بود یا مربی؟ «این پیروزی حاصل عملکرد بازیکنان بود. زندگی ما مربیان همین است و به همین دلیل خیلی‌ها شغلشان را از دست می‌دهند. برای آن‌ها، برای تک‌تکشان، بسیار خوشحالم. همین‌طور برای آسنسیو که امروز خودش می‌خواست بیاید و با بازیکنان صحبت کرد.»
در این دو هفته اخیر چه چیزی یاد گرفته‌اید؟ «یاد گرفتم که گروه فوق‌العاده‌ای دارم؛ بازیکنانی با کیفیت و ذهنیت لازم برای بازی کردن. همچنین متوجه شدم که در خط میانی، ترکیب بازیکنانی با توانایی‌های متفاوت، بیشتر از استفاده از دو بازیکن با ویژگی‌های مشابه به ما کمک می‌کند. برای همین است که برناردو و گولر را کنار هم قرار نمی‌دهم، مگر در شرایطی کاملاً اضطراری. استفاده هم‌زمان از کاماوینگا و شوامنی هم، مثل امروز، برای موقعیت‌های خاص است. این ترکیب توانایی‌های متفاوت، هنگام دفاع به ما تعادل می‌دهد و در زمان انتقال از دفاع به حمله، کیفیت بیشتری ایجاد می‌کند.»
با آرامش که نه…. ولی خب پیروز شدیم
فشاری که تو مرجع روی ما هست روی بازیکنا نیست خخخ
امشب ژوزه عالی بود و دمش گرم.
ازش ممنونیم.
یه نکته مهم اخر سر اشاره کرد که متاسفانه مربی های دو سال اخیر نفهمیدن اینه که دو هافبک وسط با ویژگی های یکسان بازی نده مورینیو هم اول فصل اینو فهمیده همینکه قراره بین شوا و کاما یکی فیکس باشه و بین گولر و برناردو یکی این حرکت کافیه تو مشکل بازیساز تا حدود زیادی حل بشه و خط هافبک تعادل داشته باشه
دمت گرم امشب به خصوص نیمه اول عالی بودی، من فن مورینیو نیستم ولی اگه امشب ژابی که محبوب رسانه ها و همین بارسا تو نیوکمپ بارسا میبرد مجسمه اش می ساختند
همیشه با این نگاه صفر و یکی مشکل دارم
البته ژابی مقابل بارسلونا عملکردش خیلی خوب بود.
یک بار برنده شد و در سوپرجام هم امباپه رو از اول نداشت و خیلی نزدیک و از روی بدشانسی باخت.
منتها آلونسو خیلی زود به مادرید اومد و نتونست نیمکت و رختکن رو کنترل کنه و دکمش رو زدند.
آلونسو باید ۱۰ سال دیگه میومد.